Адна звіліна Генштаба
11- Дзмітрый Чарнышоў
- 13.07.2026, 14:52
- 14,466
Такога ніколі не было — і вось зноў.
Вайскоўцы часта здзяйсняюць адну і тую ж дурноту зноў, зноў і зноў. Не спрабуючы зрабіць высновы з няўдалых спроб і хоць нешта змяніць у сваіх дзеяннях.
Тры разы за семдзесят гадоў французская цяжкая конніца і спешаныя рыцары атакавалі ў лоб англійскіх лучнікаў, якія заселі на загадзя абранай абарончай пазіцыі, — і тройчы былі перабітыя градам стрэл з флангавых пазіцый: пры Крэсі, Пуатье і Азэнкуры. Рыцарскі культ фронтальнай атакі і пагарда да «мужыцкага» лука кожны раз пераважвалі здаровы сэнс.
Падчас Першай сусветнай італьянцы адзінаццаць разоў запар аднолькава штурмавалі тыя ж самыя аўстра-венгерскія горныя пазіцыі на рацэ Ізонца, нясучы каласальныя страты дзеля лічаных кіламетраў. У Вікіпедыі ёсць адзінаццаць артыкулаў на гэтую тэму — Першая бітва пры Ізонца, Другая бітва пры Ізонца... Начальнік штаба італьянскай арміі Луіджы Кадорна быў тупым, бязлітасным і нягнуткім палкаводцам. Ён праславіўся лютай дысцыплінай — аж да адраджэння дэцымацыі, расстрэлаў салдат за няўдачы і адступленні і звычкай звалваць правалы на «баязлівасць» падначаленых, а не на ўласную тактыку.
Кадорна ўпарта трымаўся сваёй стратэгіі знясілення: «Бягучая вайна можа скончыцца толькі знясіленнем людзей і рэсурсаў, і Аўстрыя бліжэй да дасягнення гэтай кропкі, чым мы. Гэта жахліва, але так яно і ёсць».
Страты італьянцаў былі жудасныя, а іх дванаццатая атака скончылася катастрофай пры Капарэта, калі на дапамогу аўстрыйцам прыйшлі немцы. Італьянскі фронт абрынуўся. Армія ўцякала больш як на сто кіламетраў. Акрамя забітых і параненых было каля чвэрці мільёна ваеннапалонных італьянцаў, тысячы пакінутых праціўніку гармат, мінамётаў і кулямётаў. Самае слова «Капарэта» стала ў італьянскай мове сінонімам знішчальнага разгрома.
Але нават на гэтым фоне расійскі Генштаб вылучаецца сваёй разючай дурнотай і нягнуткасцю. Шмат разоў спрабаваць высаджваць дэсант пад Чарнабаеўкай. Шмат разоў спрабаваць пераправіцца праз раку ў адным і тым жа месцы. Шмат разоў гераічна браць Малую Токмачку, не лічыцца ні з якімі стратамі.
Такога ніколі не было — і вось зноў. Кім трэба быць ідыётам, каб не разумець, што калі Украіна вынесла ўсе НПЗ у еўрапейскай частцы Расіі, дык і ў Омскі НПЗ абавязкова нешта прыляціць — і нават не паспрабаваць хоць як абараніць яго? Кім трэба быць ідыётам, каб не разумець, што калі «Птахі Мадзяра» ўжо спалілі некалькі танкераў у Азоўскім моры, дык яны спаляць і ўсе астатнія? Не, зноў, зноў і зноў пасылаць танкеры — і вось ужо 76 расійскіх караблёў пашкоджаныя ўсяго за 6 дзён. Гэта ж новая Цусіма.
Але расійскі Генштаб зусім не здольны да навучання. Адна звіліна. І тая — ад фуражкі. Пасля капітуляцыі Расіі ўвесь расійскі Генштаб трэба будзе абавязкова нечым узнагародзіць.
Дзмітрый Чарнышоў, Telegram