Трамп задумаў заліць сусветны рынак нафтай з Лівіі

Услед за іранскай і венесуэльскай.

Адной з відавочных тэндэнцый, што праходзіць чырвонай ніткай праз часта непрадказальную знешнюю палітыку Дональда Трампа, з'яўляецца імкненне да энергетычнай дамінацыі — нарошчванне здабычы нафты, перавод паставак пад кантроль ЗША, у тым ліку шляхам прыцягнення амерыканскіх кампаній да распрацоўкі радовішчаў. Пасля паспяховага ўзяцця пад кантроль нафтавай галіны Венесуэлы і абяцання «забраць» нафту Ірана (якое скончылася дазволам бесперашкодна яе экспартаваць) Трамп патроху пачаў рэалізоўваць аналагічны сцэнар у Лівіі, піша Bloomberg.

Вашынгтон спрабуе прымірзіць варожыя бакі, якія кантралююць усходнія і заходнія тэрыторыі Лівіі, разлічваючы, што забеспячэнне стабільнасці адкрые доступ да найбуйнейшых нафтавых запасаў Афрыкі. Амерыканскія кампаніі ўжо ўступаюць у гульню: ConocoPhillips і Chevron падпісалі ў 2026 годзе пагадненні аб распрацоўцы радовішчаў, а Exxon Mobil разглядае магчымасць вяртання на лівійскі рынак пасля 10-гадовай перапынкі.

Планы Вашынгтона ў інтэрв'ю Financial Times пацвердзіў Масад Булос, дарадца Трампа па Блізкім Усходзе і Афрыцы. «Наш план палягае ў стварэнні адзінага ўрада і аб'яднанні ўсіх інстытутаў», — сказаў ліванска-амерыканскі бізнесмен, свёкар дачкі Трампа Ціфані. Адначасова са спробай стварыць адзінае кіраўніцтва Булос, па яго словах, заахвочвае амерыканскія нафтавыя кампаніі інвеставаць у Лівію.

Павелічэнне яе здабыўчага патэнцыялу дазволіць, у прыватнасці, нарасціць пастаўкі ў блізкую Еўропу. У Лівіі здабываюць каля 1,3 млн барэляў у суткі. Прызнаны ААН урад краіны ў Трыпалі спадзяецца давесці гэты паказчык да 2 млн. Але для гэтага неабходна пераканаць узброеныя групоўкі, якія неаднаразова паралізавалі працу галіны, перастаць выкарыстоўваць нафту для аказання ціску ў барацьбе за ўладу і грошы.

Аднак з моманту падзення лівійскага дыктатара Муамара Кадафі ў 2011 годзе намаганні ААН, еўрапейскіх краін і ЗША не прынеслі значных вынікаў. Узброеныя фракцыі, якія кантралююць пастаўкі нафты, зацікаўленыя ў ўласным узбагачэнні і забеспячэнні кантролю на сваіх тэрыторыях, а не ў нацыянальным урэгуляванні, кажуць эксперты.

«Гэта ўсё добрыя намеры», — кажа Клаўдыя Гацціні, старшая аналітычка Міжнароднай крызіснай групы. Паводле яе слоў, у Бенгазі — сталіцы ўсходняй Лівіі, якая кантралюецца генералам Халіфам Хафтарам, — «у грамадскім дыскурсе няма ні слова пра прымірэнне з іншым бокам або пра тое, што пара рухацца далей»:

«Ідзе выключна пра тое, чаго могуць дасягнуць тыя, хто цяпер пры ўладзе, і ўсё грунтуецца на тым, што Трыпалі — гэта вораг».

Сям'я Хафтара ніколі не давала зразумець, што гатовая падзяліцца ўладай, дадае Цім Ітан, старшы навуковы супрацоўнік лонданскага Chatham House.

З Хафтарам, акрамя таго, спрабавала наладзіць адносіны Расія: да яго прыязджаў намеснік міністра абароны Юнус-Бек Яўкураў, які курыруе Афрыканскі корпус РФ.

Расія таксама выкарыстоўвала Лівію для арганізацыі кантрабандных паставак нафтапрадуктаў у Еўропу праз Албанію.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]