Кітай захрас у пастцы мегапраектаў і пустых амбіцый
3- 13.06.2026, 18:17
- 2,622
І цяпер не можа спыніцца.
Кітайскія ўлады ўжо шмат гадоў спрабуюць змагацца з маштабнымі і дарагімі праектамі, якія часта аказваюцца малаэфектыўнымі. Аднак, як лічаць эксперты, праблема звязана не столькі з асобнымі чыноўнікамі, колькі з самай сістэмай кіравання краіны, піша часопіс (пераклад — сайт Charter97.org).
Старшыня КНР Сі Цзіньпін у апошнія гады неаднаразова крытыкаваў мясцовыя ўлады за імкненне будаваць уражлівыя аб’екты дзеля палітычнага эфекту. У 2025–2026 гадах кіраўніцтва краіны ізноў заклікала чыноўнікаў адмовіцца ад праектаў, якія ствараюць ілюзію поспеху, але не даюць значнай эканамічнай карысці.
Тым не менш падобныя ініцыятывы з’яўляюцца зноў і зноў. На думку дацэнта Джорджтаўнскага ўніверсітэта Ніны Ленга, прычына хаваецца ў механізме кар’ернага росту ўнутры Камуністычнай партыі Кітая. Каб прасоўвацца па службе, рэгіянальным кіраўнікам трэба дэманстраваць вынікі, якія лёгка паказаць начальству. Менавіта таму перавагу часта атрымліваюць маштабныя будоўлі, а не менш прыкметныя, але важныя інвестыцыі.
Адзін з найбольш вядомых прыкладаў — горад Ціндао. На пачатку 2000-х мясцовыя ўлады выбіралі паміж будаўніцтвам тунэля пад залівам і будаўніцтвам гіганцкага моста. Эксперты рэкамендавалі тунэль як больш практычнае і эканамічнае рашэнне. Аднак улады ў выніку пабудавалі абодва аб’екты. Тунэль аказаўся запатрабаваным, тады як дарагі мост праз гады прыносіць страты з-за недастатковага руху.
Падобная сітуацыя назіралася і ў іншых сферах. У шэрагу кітайскіх гарадоў будаваліся сучасныя ачышчальныя збудаванні, але пры гэтым не развівалася падземная сетка каналізацыі, неабходная для іх эфектыўнай працы. У выніку дарагая інфраструктура выкарыстоўвалася далёка не на поўную магутнасць.
Аналагічныя тэндэнцыі выявіліся і ў высокатэхналагічным сектары. На фоне курсу Пекіна на развіццё штучнага інтэлекту і робататэхнікі некаторыя рэгіёны пачалі ствараць тэматычныя «гарады ШІ» і паркі з робатамі для турыстаў. Такія праекты прыцягвалі ўвагу, але мала спрыялі развіццю навукі, адукацыі і прамысловасці.
Эксперты адзначаюць, што паказныя праекты сустракаюцца ва многіх краінах. Аднак у Кітаі іх маштабы значна большыя праз жорсткую вертыкаль улады і канкурэнцыю чыноўнікаў за ўвагу партыйнага кіраўніцтва.
На думку даследчыкаў, без узмацнення грамадскага кантролю, незалежных СМІ і больш эфектыўных механізмаў ацэнкі працы чыноўнікаў Пекіну будзе складана змяніць сітуацыю. Пакуль кар’ера кіраўнікоў залежыць перадусім ад меркавання начальства, а не грамадзян, імкненне да гучных і дарагіх праектаў будзе захоўвацца, нават калі яны падрываюць доўгатэрміновае развіццё эканомікі.