Гарачае лета

Што рыхтуюць ЗСУ.

Лета. Вясной быў пройдзены шлях ад нафты да лагістыкі. Адразу хочацца зарыфмаваць: улетку ад лагістыкі — да балістыкі.

Думаю, пакуль перадчасна, хоць тэндэнцыя адназначная (з высокай верагоднасцю лік будзе адкрыты сёлета, не выключана — да восені, але нейкі ўстойлівы вынік будзе пазней). Таму зафіксуем.

1. Паўтара месяца таму (17 красавіка) «Азоў» паказаў элементы кантролю аўтамабільнай лагістыкі ў Данецку і вакол яго. Затым аналагічны кантроль быў праяўлены ў Марыупалі. Пасля гэтага структуры Сіл абароны Украіны пачалі мадэраваць трафік у Прыазоўі, аж да Крыму. І першыя вынікі ў Крыме ўжо відаць.

Сёння 3-і корпус паказаў элементы кантролю над аўтамабільнай лагістыкай у Луганскай вобласці, аж да пункта пропуску «Ізварыне». З зімы паступова павялічваўся ціск на таварныя цягнікі і цыстэрны.

Такі вынік стаў магчымы дзякуючы комплекснай рабоце па падаўленні СПА (з лютага) і атрыманню дастатковай колькасці сродкаў паражэння.

Наступны відавочны рубеж: маштабаванне на часова акупаваныя тэрыторыі, павышэнне шчыльнасці кантролю, пераход ад дзясяткаў да соцень мэтаў да таго моманту, калі расіяне знойдуць проціяддзе (пару месяцаў).

Але ёсць і яшчэ адзін рубеж: устанаўленне падобнага кантролю (глыбінёй да 200 км) па перыметры дзяржаўнай мяжы Украіны на поўначы. У гэтай паласе аказваюцца Бранск, Арол, Курск, Белгарад і Варанеж (на мяжы).

Сіл і сродкаў для адначасовага маштабавання не хопіць. З пункту гледжання прыярытэтаў важней вычышчаць усё на часова акупаваных тэрыторыях, каб аслабіць ціск на фронт і захаваць жыцці нашых воінаў. А вось для паслядоўнага маштабавання сілы (да восені) знойдуцца. Расіяне напэўна прадугледжваюць гэтыя хады і будуць прымаць нейкія меры.

2. Па бягучай сітуацыі — чытаем Канстанціна Машаўца.

Навіны пра дзеакупацыю нашай зямлі і зачыстку ворага на шэрагу ўчасткаў — гэта важна ў маральным плане. У той жа час варта трымаць на краёчку свядомасці тое, што я апісваў: расіяне таксама могуць «перафарбаваць» некаторыя ўчасткі на сваю карысць. Таму што там ужо ўсё выгрызлі расійскія дроны.

Гаворка не пра тыя карты, дзе расейскія вайскоўцы хлусяць камандаванню. Ёсць участкі, якія нашы войскі фармальна кантралююць, але ўтрыманне гэтых пазіцый можа быць спынена ў любы момант. І гэта не павінна стацца шокам, бо неяк драматычна на агульную сітуацыю не паўплывае.

На зямлі расіяне згрызаюць Канстанцінаўку. Колькі там будуць доўжыцца гарадскія баі — залежыць ад комплексу фактараў (у т.л. — ад узаемных атак на лагістыку праціўніка). Базава — месяцы. Але з высокай верагоднасцю да восені горад яны зруйнуюць, нават калі не змогуць захапіць. Сістэмнага рашэння супраць тых жа КАБаў пакуль няма.

Гэта жахліва гучыць. Але мы гэта бачылі неаднаразова. Не толькі на Данбасе: Ваўчанск, Куп'янск, цяпер пакутуе Барава…

Падпаўзанне жывой сілай на зямлі, стварэнне пастаяннага ціску — гэта важны, але недастатковы фактар для нейкіх зрухаў на карысць расіян. Першачарговае значэнне будзе мець камбінацыя ціску людзьмі з уздзеяннем дронаў.

На тактычным узроўні складана выпраменьваць неўтаймаваны аптымізм. Бо сіл і сродкаў у арміі інтэрвентаў яшчэ шмат. Аднак відаць межы, якіх раней не было. Таксама відаць моцныя бакі ўкраінскай арміі. І гэта дае апору.

3. Улетку першараднае значэнне будзе мець 1) захаванне дынамікі забеспячэння войскаў (чытай — узаемадзеянне з Еўропай) і 2) падтрымка тылу. Зрывы недапушчальныя. Менавіта таму сказаць нешта абнадзейлівае для тылу яшчэ складаней.

У расіян практычна не застаецца хадоў. Ім трэба або дэстабілізаваць украінскі тыл, або выводзіць з гульні Еўропу. Пужаць Еўропу ў дадзены момант яны могуць толькі кропкава. Таму бліжэйшыя пару месяцаў з высокай верагоднасцю ў вялікіх тыловых гарадах будзе трывожней, чым цяпер.

У гэтым месцы, з аднаго боку, хачу павіншаваць бацькоў школьнікаў з перамогай над навучальным годам. А з другога — прапаную ўспомніць зіму і рэалістычна ацаніць, як вы будзеце праходзіць лета.

Калі няма магчымасці падстрахавацца выездам, прадумайце варыянты змякчэння жыцця ва ўмовах спёкі без электрычнасці, цэнтралізаванай вады і (верагодна) каналізацыі. Вопыту ў нас ужо шмат, але пасля зімы ёсць элементы самасупакою. Трэба крыху намаганняў у ацэнку абстаноўкі.

Гэта — негатыўны сцэнар.

Дзеянні расіян могуць быць абмежаваныя палітычнымі фактарамі (каб не злаваць Трампа), паспяховымі дзеяннямі нашых (узгадайце «Павуціну»), нейкімі ўнутрырасійскімі працэсамі. Таму неабавязкова, што ўсё дрэннае здарыцца. Але рызыкі ёсць.

4. Калі крыху прыўзняцца, адкрываецца такое.

Праз два тыдні ЗША на месяц акунуцца ў атмасферу свята. За гэты час яны павінны неяк паразабірацца з Іранам і стабілізаваць негатыў.

Апошнія цытаты з Вашынгтона з пазітыўнай ацэнкай Украіны не адмяняюць сцвярджэнне Рубіо, што перамовы ў РФ дэ-факта цяпер нічым не напоўненыя.

Пасля свята амерыканцам і еўрапейцам трэба будзе зафіксаваць нейкі статус па НАТА. На зараз — усё сумна, свежых ідэяў няма. Адзіная прастора, дзе ёсць прасвет, — гэта магчымасці Украіны.

Я не выключаю, што пад саміт НАТА само сабой аформіцца нейкі пакет праўкраінскіх ініцыятыў, які ўсім будзе зручна прадставіць як адлюстраванне адзінай пазіцыі ў змаганні з сіламі зла (а-ля «Грыпены»).

Нешта з іх аператыўна ўзмоцніць на практыцы (як перадача IRIS-T), нешта проста створыць абнадзейлівы фон, з якім усе ўвойдуць у трывожны жнівень…

5. Расія пражыла 2 дрэнныя месяцы жахлівага 2-га квартала. Нават дапамога з высокімі цэнамі на нафту не ўратавала, хоць і дазволіла пазбегнуць шэрагу жорсткіх мер па скарачэнні выдаткаў. Аднак трывожнасць нарастае.

Цікавы сюжэт. Лаўроў патэлефанаваў Рубіо з пагрозамі жахнуць па Кіеве і прапановай эвакуіраваць дыпламатаў. Рубіо падаў гэта ў духу: «Лаўроў хацеў паслаць сігнал ад Пуціна Трампу».

Раптам выступіў Ушакоў і заявіў, што ніякіх сігналаў Лаўроў праз Рубіо не пасылаў, гэта ўсё хлусня. У чым намер — незразумела. Але выглядае як адназначны падрыў камунікацыі Лаўрова з Рубіо. А паколькі ўсе на нервах, пачынаюцца інсінуяцыі наконт унутраных трэнняў у РФ.

Прычыны для іскрэння ў РФ назапашваюцца. Крытычна нарастаюць супярэчнасці паміж тымі, хто атрымлівае асалоду ад моманту, і тымі, хто думае пра будучыню.

Я гэта ўжо апісваў і ў агульных рысах, і на канкрэтных прыкладах.

З злабадзённага: вясной Сілы абароны Украіны абнулілі праграму развіцця «Транснафты» за 5 гадоў. Літаральна разагнулі адну са «скрэпаў» Расіі. Гэта не абстрактнае сцверджанне — можна палічыць у знішчаных рэзервуарах і магістральных насосах.

Стратэгічныя галіны РФ жывуць без інвестыцый ужо 4+ гады. Нямала важнага балансуе на мяжы імклівай дэградацыі. Выкараскацца з усяго гэтага без маштабнай вонкавай дапамогі — немагчыма. І нават пры наяўнасці дапамогі гэта запатрабуе часу.

Дапамога можа прыйсці Расіі толькі з Захаду, таму што Кітай усё задавальняе. Пекін не зацікаўлены ў абвале слабага залежнага маскоўскага баскака, але і пальцам не паварухне, каб яго ўзмацніць. Кітаю нават цікавая эскалацыя на еўрапейскім напрамку, каб весці размову на лепшых умовах.

Крэмль у цяперашняй камплектацыі «злых дзядоў» няздольны прыняць дапамогу буржуінаў. Значыць — трэба іх разукамплектаваць.

Гэта — у інтарэсах шматнацыянальнага народа Расіі і асабліва — рускіх, якім Пуцін прыгатаваў проста кашмарны лёс.

6. Усе гаворачыя галовы РФ, якія захавалі крышачку адэкватнасці і валодаюць хоць бы мікраскапічнай прасторай для манеўру, вішчаць адным голасам: раз нельга ўсё гэта спыніць проста цяпер, давайце ўлетку яшчэ панадуўваем шчокі, а восенню як-небудзь згорнемся.

Такія настроі дакладна ёсць. Наколькі яны могуць быць рэалізаваныя, пакажа ў тым ліку абстаноўка на фронце. Адкідваць варыянт, што Пуцін адважыцца на правакацыі супраць Еўропы, а пасля выбараў форсіруе мабілізацыю, нельга.

Адмахвацца ад расійскай мабілізацыі, пры ўсіх відавочных складанасцях яе правядзення, не варта. У Расіі будуць складанасці, але і нам будзе эпічна цяжка. Мабілізацыя ў РФ нам нявыгадная. Таму улетку, пры ўсіх перспектывах пагаршэння ў тыле, трэба як-небудзь назапасіць сіл, падцягнуць хвосты і быць гатовымі не спалохацца таго, чым Крэмль паспрабуе здзівіць.

Расіяне ўжо пераканаліся, што ў частцы ўпартасці — мы старэйшыя браты. А яны — жалкія эпігоны. На характары Украіну перадавіць нельга.

Патэнцыйныя партнёры паступова ўсведамляюць, што воля да жыцця і гатоўнасць змагацца ў нас на парадак вышэй, чым у многіх з іх. І проста адцягваннем часу коштам украінскай крыві задача не вырашаецца. Бо не мяняюцца іх уласцівасці, іх агрэгатны стан. Рашэнне — у сапраўднай інтэграцыі.

Улетку прыярытэт у тыле — берагчы сябе і блізкіх, сінтэзаваць з касмічных энергій і сельскагаспадарчых работ запас ментальнай трываласці, ўзбадрыць недабітыя нервы. Матэрыяльны бок у ўсіх свой, але задача захаваць галаву ў парадку — адзіная.

Шмат расіян вясной сутыкнуліся з тым, што мы ўжо прайшлі: з вайной у сябе дома. Воля, душэўны настрой і адчуванне праваты ў такой сітуацыі вызначаюць вельмі многае. А праўда — на нашым баку, на баку Украіны.

Аляксей Копыцька, «Фэйсбук»

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]