Колькасць праблем у РФ расце ў геаметрычнай прагрэсіі
1- Юрый Федарэнка
- 27.05.2026, 14:54
- 4,910
Ці блефуе Крэмль?
Так званая «Расійская Федэрацыя» пачала раздачу пашпартоў па спрашчанай працэдуры жыхарам непрызнанай так званай «Прыднястроўскай Малдаўскай Рэспублікі». Да ўсяго, што адбываецца ў гэтым анклаве «рускага свету», які мае больш за 400 км агульнай мяжы з Украінай, трэба ставіцца максімальна ўважліва. Ці існуюць сёння пагрозы на нашай паўночна-заходняй мяжы і наколькі яны сур'ёзныя?
Рэакцыя афіцыйнага Кіева прадказальная. Прэзідэнт Украіны Уладзімір Зяленскі адзначыў, што гэтым рашэннем Расія не толькі пачала пошук новых наёмнікаў, але і спрабуе пазначыць Прыднястроўе як уласную тэрыторыю: «Яны ў Маскве часта кажуць розным суразмоўцам, што іх, маўляў, цікавіць толькі Данбас. На самай справе — далёка не толькі Данбас».
Дарэчы, раздачу расійскіх пашпартоў па спрашчанай працэдуры мы ўжо назіралі ў так званых «ЛДНР» у 2019 годзе. Далейшыя падзеі добра вядомыя. Акрамя таго, на балотах нядаўна прынялі закон, які дазваляе Пуціну ўводзіць войскі ў іншыя дзяржавы для «абароны грамадзян РФ ад крымінальнага пераследу».
Таму чым больш уладальнікаў расійскіх пашпартоў — тым шырэй прастора для любых правакацый з боку агрэсара.
Але, у адрозненне ад ОРДЛО, Расія не мае агульнай мяжы з Прыднястроўем. Таму праводзіць прамыя аналогіі і будаваць на іх прагнозы не варта. Калі б вораг меў фізічную магчымасць адкрыць супраць Украіны яшчэ адзін паўнавартасны фронт, ён бы гэта даўно зрабіў.
У непрызнанай «ПМР» сапраўды знаходзіцца расійскі вайсковы кантынгент колькасцю каля 4500 чалавек, але гэта дакладна не «армія прарыву». Ніякага падазронага «двіжу» на мяжы з Адэскай або Вінніцкай абласцямі пакуль не назіраецца. Таму на дадзены момант казаць пра рэальную пагрозу адкрыцця новага фронту рана. А вось паспрабаваць набраць на берагах Днястра пэўную колькасць наёмнікаў праціўнік цалкам можа.
Паводле звестак Службы знешняй разведкі Украіны, на балотах сістэмна падаюць тэмпы набору ў акупацыйныя войскі. Калі летась агрэсар у сярэднім вербаваў каля 1200 чалавек у суткі, то цяпер гэты паказчык прасеў да 800–930.
Штомесяц ворагу ўдаецца папаўняць шэрагі прыблізна на 30 000 чалавек, тады як Сілы абароны Украіны ліквідуюць каля 35 000. Ці могуць расійскія вербавальнікі перакрыць гэты «прабел» за кошт прыднястроўцаў?
Кароткі адказ — не.
У «ПМР» пражывае, паводле розных ацэнак, ад 350 000 да 470 000 чалавек. Большасць з іх, акрамя «пашпарта ПМР», маюць таксама грамадзянства Малдовы, Украіны, Румыніі або іншых дзяржаў. Сярэднестатыстычны дарослы прыднястроўца валодае двума-трыма пашпартамі. Прычына простая: «пашпарт ПМР» не мае юрыдычнай сілы па-за межамі прарасійскага анклава, таму для працы, падарожжаў і вядзення бізнесу людзям патрэбныя іншыя дакументы.
Нават калі агрэсар уручыць усім без выключэння прыднястроўцам сваю карычневую корачку, гэта будзе азначаць толькі тое, што «калекцыя пашпартоў» шараговага жыхара «ПМР» папоўніцца яшчэ адной «кніжачкай».
Прымусова мабілізаваць такога «шчаслівага» уладальніка расійскага пашпарта будзе нялёгка. Максімум — завабіць частку людзей кантрактамі. Але, улічваючы невялікую колькасць насельніцтва непрызнанай «рэспублікі», ідзе гаворка максімум пра некалькі батальёнаў. Для Сіл абароны Украіны гэта некалькі дзён працы.
Непрыемна, але зусім не крытычна.
Рэжым Пуціна шукае крыніцы папаўнення «дэмаграфічнага рэсурсу». Ён можа і будзе раздаваць пашпарты, пагражаць суседзям і шукаць новых наёмнікаў па ўсім свеце. Але рэальнасць застаецца нязменнай: агрэсар прайграе, колькасць праблем на балотах расце ў геаметрычнай прагрэсіі ва ўсіх сферах.
Рана ці позна недаімперыя знікне з карты свету. Мы ўжо пакалечылі монстра, цяпер яго трэба дабіць. Трымаем строй. Слава Украіне!
Юрый Федарэнка «Фейсбук»