19 траўня 2026, aўторак, 0:43
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Чыноўнік за пару дзён працы настроіў супраць сябе цэлы Гомель

11
Чыноўнік за пару дзён працы настроіў супраць сябе цэлы Гомель

Сапраўдны рэкорд.

Не паспеў былы памочнік Лукашэнкі па Гомельскай вобласці Руслан Пархамовіч перасесці ў ледзь астыглае крэсла так званага мэра Гомеля, як узяўся — не, не за справу, а за абяцанні палепшыць жыццё горада, піша «Салідарнасць».

— Мы паспрабуем зрабіць яго яшчэ прыгажэйшым, больш стабільным з эканамічнага пункту гледжання і больш камфортным для пражывання грамадзян, — заявіў чыноўнік адразу пасля прызначэння.

Важнымі задачамі ён лічыць камунальную сферу: дарогі і будаўніцтва, а таксама водазабеспячэнне.

А прыярытэтным крытэрыем Пархамовіч назваў дэурбанізацыю, пра якую часта кажа і яго патрон. На думку кіраўніка гарвыканкама, 500-тысячны Гомель, як і Мінск, павінен мець гарады-спадарожнікі. Вунь Добруш пад бокам, усяго нейкія 30 кіламетраў, а Ветка яшчэ бліжэй — усяго 20, і яны, маўляў, павінны развівацца.

Але не прагучала ніводнай дэталі, як улады плануюць стварыць умовы і зрабіць з райцэнтраў гарады-спадарожнікі, прывабныя для жыцця (хоць ужо хто-хто, а былы міністр архітэктуры мог бы прапанаваць пару ідэй). І людзі лагічна абурыліся. Бо калі дэурбанізацыя — гэта працэс рассялення горада ў малыя гарадкі і сельскую мясцовасць, дык атрымліваецца, іх просяць на выхад?

Калі б новы так званы мэр, як і ягоны папярэднік Уладзімір Прывалаў, актыўна вёў сацсеткі — можна было б сказаць, што гараджане за пару дзён «напхалі яму ў панамку».

А мы нагадаем, пра што яшчэ змоўчаў чыноўнік, учапіўшыся за ідэі Лукашэнкі пра дэурбанізацыю.

Пачнём з таго, што Гомель і без старонняй дапамогі страчвае насельніцтва. Калі на пачатак 2019 года ў абласным цэнтры было без малага 537 тысяч чалавек, то на пачатак 2026 года — 499,9 тысячы, то-бок статус паўмільённіка абласны цэнтр ужо страціў.

Дарэчы, у Ветцы, куды чыноўнік хацеў бы перанакіраваць гамяльчан, — 8,5 тысячы жыхароў, а ў Добрушы — менш за 18 тысяч.

Вялікіх вытворчасцяў — а значыць, і працоўных месцаў з прыстойнай зарплатай — у першым райцэнтры няма наогул. У Добрушы градатворачыя папяровая фабрыка і фарфоравы завод шукаюць работнікаў на заробкі да 1200–1800 рублёў — сумнеўна, што там стаяць чэргі ахвотных.

У іншых мясцінах, дзеляцца беларусы ў сацсетках, працы амаль няма, таму менавіта жыхары навакольных гарадоў ездзяць у Гомель на працу, а не наадварот.

Дададзім, што Ветку як мінімум некалькі дзесяцігоддзяў таксама не чакае лёс горада-сада. Бо горад уваходзіць у спіс тэрыторый, пацярпелых пасля аварыі на ЧАЭС, і людзей адтуль доўгі час адсялялі. І для зваротнага працэсу недастаткова пабудаваць музычна-харэаграфічны корпус для мясцовай гімназіі ці перанесці рэабілітацыйныя ложкі з участковай бальніцы ў ЦРБ — «для зручнасці жыхароў».

І яшчэ адна рэч, пра якую чыноўнік аддаў перавагу забыць: заклікаючы беларусаў выконваць «геніяльныя» планы і ідэі ўладаў, добра было б пачаць з сябе. Бо калі літаральна ўвасобіць у жыццё заклікі Лукашэнкі працаваць на сваёй зямлі, — цяперашняму мэру Гомеля Пархамовічу варта вярнуцца ў родны Магілёў, дзе напэўна не менш нявырашаных праблем, чым на Гомельшчыне.

А калі распаўсюдзіць «дэурбанізацыю» на ўсю лукашэнкаўскую вертыкаль і прапанаваць чыноўнікам будаваць дачы і загарадныя рэзідэнцыі не ў Дроздах, а ў родных гарадах і пасёлках (кіраўніку Мінінфарма Дмітрыю Жуку — у Слуцкім раёне, Наталлі Качанавай — пад Полацкам, Віктару Хрэніну — пад Навагрудкам), — вельмі можа быць, што і Мінск прыкметна разгрузіцца, і ў праграме развіцця рэгіёнаў з’явяцца рэальныя, а не намаляваныя ў справаздачах зрухі.

Напісаць каментар 11

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках