15 красавiка 2026, Серада, 10:40
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Лукашэнка адкрыта распісаўся ў сваёй непатрэбнасці

12
Лукашэнка адкрыта распісаўся ў сваёй непатрэбнасці

Прызнанне дня.

Падчас наведвання рыбгаса «Палуж» у Краснапольскім раёне Лукашэнка звыкла выйшаў за межы заяўленай тэмы візіту. Дарэчы, пра рыбу таксама зайшла гаворка. Скарыстаўшыся выпадкам, кіраўнік зноў прайшоўся па кулінарных перавагах беларусаў: «Бульбашы, бульбу ямо. Але да бульбы патрэбна рыба. Не толькі мяса і малако».

Гэта яму, падаецца, здалося мала. Лукашэнка папракнуў суайчыннікаў у празмерным спадзяванні на дзяржаву: «Заўсёды ідэалагічна было так: стварэнне ўмоў для грамадзян, а потым — эканоміка. Хлопцы, так не будзе. Гэта мы ўжо так разбалавалі сваіх людзей. Будзе эканоміка — будуць і грамадзяне жыць нармальна. Таму наперадзе — эканоміка, вытворчасці. А ў нас утрыманства вельмі моцна развіта».

Дасталося і чыноўнікам. Спачатку кіраўнік засумняваўся ў чаканых выніках ад развіцця Магілёўшчыны ў канцы пяцігодкі: «Наколькі яны рэальныя?». І нават удакладніў у падначаленых, «ці дастаткова высока ўстаноўлена планка задач і ці дасягальныя яны».

А потым раскрытыкаваў міністра сельскай гаспадаркі за неналежнае захоўванне ўгнаенняў: «Як я на гэта павінен рэагаваць? Я «забраў» грошы ў вытворцаў, у бюджэце «забраў» грошы — мы недаатрымалі, маглі прадаць у пяць разоў даражэй, валюту атрымаць — аддаў вам, а вы загубілі!»

І тут жа даручыў кіраўніку Камітэта дзяржкантролю: «Па ўсёй краіне разбярыцеся і пасадзіце [вінаватых]. Хопіць з імі жартаваць».

Але самым бязлітасным гэтым разам Лукашэнка быў да самога сябе. Па сутнасці, ён публічна распісаўся ў сваёй непатрэбнасці:

«Нам трэба мабілізавацца цяпер, каб перажыць гэты складаны час. Пры тым — незразумелы час. Я як «прэзідэнт» не ведаю, да чаго вас рыхтаваць. Вось працуем, каб жыць. Адзін лозунг: «Працуем, каб жыць». Не проста выжыць, а каб жыць. А што далей? А далей ніхто не ведае, што адбудзецца, што там выкінуць моцныя гэтага свету».

Хвілінку, але беларусы менавіта гэта і робяць: спрабуюць перажыць гэты складаны час. І вялікае пытанне — навошта ім патрэбны той, хто ўласнымі рукамі зрабіў гэты няпросты час яшчэ больш складаным. Той, хто ўтрымлівае ўладу, не прапаноўваючы зразумелай карціны будучыні, а паразітуючы на мінулым.

Той, хто будуе планы на пяцігодкі наперад, першым сумняваючыся ў іх ажыццяўнасці і рэальнасці. Хто вінаваціць беларусаў ва ўтрыманстве, працягваючы ўмешвацца ва ўсе сферы — ад развядзення рыбы да вялікага спорту.

Арцём Сініцын, «Салідарнасць»

Напісаць каментар 12

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках