Усплылі забароненыя факты пра маладога Пуціна

Успаміны настаўніцы дыктатара раскрываюць яго характар.

7 кастрычніка 1952 года нарадзіўся Уладзімір Пуцін. У дзяцінстве жыў у двары «па воўчых законах», сябраваў са шпаной, пакалечыў аднакласніка, адсек галовы ручным качкам, а, пакрыўдзіўшыся аднойчы, цукеркі любімай настаўніцы проста выкінуў у акно, піша «Фокус».

Інтарэс да Уладзіміра Пуціна расце — як да чалавека, які развязаў паўнамаштабную вайну з Украінай без бачных прычын. І гэта зразумела: калі не было знешніх прычын, значыць, былі ўнутраныя? Якія ж гэтыя псіхалагічныя матывы? Як вучыў заснавальнік псіхааналізу Зігмунд Фрэйд — шукайце карані праблем у дзяцінстве.

Пуцін у школе: успаміны настаўніцы Веры Гурэвіч

Расійскі журналіст і выдавец Андрэй Мальгін, які яшчэ ў 2008 годзе пасля рэйдарскай атакі на свае прадпрыемствы пераехаў з Масквы ў Таскану, нядаўна ўспомніў пра адну цікавую кніжачку пад назвай «Уладзімір Пуцін. Бацькі, сябры, настаўнікі».

Гэтую кнігу напісала Вера Гурэвіч — любімая пецярбургская настаўніца Пуціна. Мемуары выйшлі ў 2004 годзе. У цэлым кніга кампліментарная. Потым яе перавыдавалі неаднаразова, але яна станавілася ўсё тончэй і тончэй. Бо некаторыя факты з яе выглядалі ўсё менш прыстойна. Цяпер, сцвярджае Мальгін, яе наогул забаранілі перавыдаваць. Але ён, як уладальнік бесцэннага рарытэта, выклаў некалькі ўрыўкаў, якія красамоўна характарызуюць юнага Пуціна.

Школьныя гады Пуціна. Пакалечыў аднакласніка

Вера Дзмітрыеўна павяла клас у кіно.

«Праз дзве-тры хвіліны азірнуліся, а яны ўсе згрувашчыліся і стаяць. Бачу: Пуцін стаіць крыху ўбаку, а хлопцы ўсе кольцам вакол К., які ляжыць на зямлі і не можа падняцца. Пытаю ў таго, хто ляжыць, у чым справа, тлумачыць, што спатыкнуўся, няўдала ўпаў, здаецца, зламаў або вывіхнуў нагу, а хлопцы ўсе маўчаць і стаяць з вытарашчанымі вачыма. Хтосьці з хлопцаў выклікаў «хуткую», я спрабавала высветліць, як усё адбылося, але яны або мармыталі нешта незразумелае, або аднекваліся, маўляў, не заўважылі, як усё адбылося. Валодзя не падыходзіў да гэтай групы, і я западазрыла ў гэтай гісторыі нешта іншае, а не тое, што мне спрабавалі растлумачыць…

У К. аказаўся пералом у вобласці шчыкалаткі… На наступны дзень, адпусціўшы пасля ўрокаў усіх з класа, пакінула Пуціна. Ні пра што не пытаючыся, кажу: «Навошта зламаў нагу К.?» — «Я яго проста падняў і кінуў, не ведаў, што ён такі хіляк». Спробую высветліць прычыну «кідка», на што Валодзя, нахмурыўшыся, адказвае: «Няхай ён вам сам гэта патлумачыць».

Я казала Валодзе, што не трэба было да К. сілу ўжываць, трэба было больш пераканаўча пагаварыць. На гэта мой выхаванец адказаў: «Вера Дзмітрыеўна, ёсць людзі, якія ніякіх слоў не разумеюць або не хочуць разумець. Яны разумеюць толькі сілу». Гэта запала мне ў галаву на доўгія гады. Было Валодзе тады ўсяго 14 гадоў».

Пуцін паказвае характар. Цукеркі і кветкі любімай настаўніцы — у акно

«Дзяжурства майго класа па школе супала з днём майго нараджэння, — піша Вера Гурэвіч. — Але хлопцы не выйшлі на дзяжурства! Не ўваходжу — ўлятаю ў клас. Усе ў поўным складзе ўстаюць і ўсміхаюцца. Тут падыходзіць да настаўніцкага стала Саша Андрэеў і віншуе мяне з днём нараджэння ад усіх вучняў. Кладзе на стол вялізную каробку з цукеркамі і букет руж…

«Дзякуй, што павіншавалі. Чаму не выйшлі на дзяжурства, падвялі мяне?»

Клас анямеў. Цішыню парушыў усё той жа Пуцін, які спакойна сказаў Андрэеву: «Перакінь-ка мне каробачку і кветкі. Ёй не патрэбныя ад нас віншаванні, і цукеркі з кветкамі ад нас не патрэбныя. Ды і нам не патрэбныя». Адкрыў фортку і выкінуў цукеркі і кветкі на вуліцу».

Шпана. Якім было дзяцінства Пуціна

Аднойчы настаўніца Пуціна «вырашыла паглядзець», з кім ён кантактуе і чым займаецца ў двары. Гэта была звычайная дваровая шпана: палілі, пляваліся, лаяліся матам, пілі піва з шкляных банак, бо ў той час піва ў асноўным прадавалі на разліў з бочак у ларках. І сапраўды, падлеткі былі старэйшыя за Валодзю. Розніца ва ўзросце была ў 2–3 гады… Калі да яго спрабавалі прымяніць сілу, то ён, нягледзячы на ўзрост, сам лез у бойку і ўпіваўся, угрызваўся, учапляўся ў крыўдзіцеля, вісіў на праціўніку, як бульдог, мёртвай хваткай… На пытанне, навошта ён праводзіць час сярод дваровай шпаны, звычайна адказваў: «Проста так, бывае цікава».

З размовы з ім я даведалася, што, прыходзячы са школы дамоў, ён да пяці гадзін быў адзін, бо маці працавала недзе ў лабараторыі або бальніцы прыбіральшчыцай», — піша Гурэвіч.

Бацька Пуціна быў рабочым, маці — прыбіральшчыцай. Абодва яны няшмат надавалі ўвагі сыну, які ўсё вольны час праводзіў у двары.

У інтэрнэце можна знайсці нямала інфармацыі пра гэты перыяд дзяцінства Пуціна, што пацвярджае словы настаўніцы.

«Добра памятаю яго ў двары. У малодшых класах двор для Пуціна быў акном у свет… Атмасфера там была страшная: нягаленыя брудныя хлопцы з партвейнам і цыгарэтамі. П’янкі, мат, бойкі. І Пуцін сярод усёй гэтай шпаны» (Віктар Барысенка, школьны сябра Пуціна, пецярбургскі рэжысёр, з інтэрв’ю журналісту і першаму біёграфу прэзідэнта РФ Алегу Блоцкаму для кнігі «Уладзімір Пуцін. Гісторыя жыцця», 2002).

Словы Барысенкі пацвярджае і сам Пуцін:

«Жыць у двары і ў ім выхоўвацца — гэта тое самае, што жыць у джунглях. Вельмі падобна. Вельмі! Вулічнае жыццё само па сабе вельмі вольнае. Зусім як у фільме «Генералы пясчаных кар’ераў». У нас было тое ж самае. Розніца, напэўна, была толькі ў пагодных умовах. У «Генералах» было цяплей, і там хлопцы збіраліся на пляжы. Але ў астатнім, што ў іх, што ў нас, — абсалютна аднолькава» (Алег Блоцкі. «Уладзімір Пуцін. Гісторыя жыцця». 2002 ).

«Двор існаваў па воўчых законах. Старэйшыя верхаводзілі над малодшымі. Жылі, як у зоне: былі паханы і іх слугі. Дысцыпліна — найстрогая. Калі старэйшы загадваў малодшаму: «Ідзі прынясі тое-сякое», трэба было бясспрэчна ісці і несці. Пуцін уваходзіў у кампанію малодшых хлопцаў» (з інтэрв’ю аднаго з суседзяў сям’і Пуціных з дома №12 на Баскавым завулку ў газеце «Маскоўскі камсамолец» 6.10.2010.).

Пуцін быў жорсткі ад прыроды, як паказвае выпадак з пакалечаным хлопчыкам, але дадаткова «загартаваў» характар сярод вулічных бандытаў.

«Вымушаная» жорсткасць Пуціна. Адсячы галовы ручным качкам — і пайсці купацца

«Асабліва памятным для нас стала лета 1969 года, — успамінае Вера Дзмітрыеўна Гурэвіч. — Хоць у той час мае хлопцы ўжо не былі непасрэдна маімі выхаванцамі… у нас саспела жаданне не змяняць сваёй традыцыі і пасля заканчэння імі 9-га класа зноў адпраўіцца ўсім разам у паход-адпачынак. На гэты раз мы паехалі ў Латвію…. У Латвіі хлопцы прыкармілі ў возеры, на беразе якога жылі, двух качак. Перад ад’ездам узнікла ідэя іх з’есці. Але для гэтага трэба было адсекчы нічога не падазраючым і ўжо даверлівым качкам галовы. Слабанервыя адышлі ад месца «пакарання» далей…

Доля «ката» дасталася Барысенку, ён катэгарычна адмовіўся: «Рабіце са мной што хочаце, але я галаву секчы не буду, не ўмею і не хачу» — «Тады мы цябе з’ядзім замест качкі».

Што тут пачалося: кінуліся адно на аднаго, варочаліся па траве, хто нападваў, хто абараняўся — зразумець было зусім немагчыма.

Гэта на кароткі час адсунуў ад птушкі хвіліну «пакарання», але не ўратавала. На дапамогу сябру прыйшоў Валодзя. Ён накінуў на сябе коўдру, цалкам закрыўшы галаву. Сказаў: «Увядзіце няшчасную, пакладзіце ёй шыю так, каб я, не бачыўшы яе, мог адным ударам адсекчы ёй галаву».

Пасля «пакарання» нехта стаў скубсці пер’е — гэта трэба рабіць, пакуль тушка не астыла, нехта рыхтаваўся патрашыць качку, а нехта пасля такіх цяжкіх абавязкаў, як «пакаранне», кінуўся купацца ў возеры», — узгадвала Гурэвіч.

Так, не ў кожнага настолькі моцныя нервы, каб доўга прыкарміць качак, а потым, калі яны пачнуць табе давяраць, — адсекчы ім галовы.

Выснову з кнігі можа зрабіць і кампетэнтны псіхолаг, і шараговы чытач, але ў цэлым зразумела: калі ў Пуціна не было знешніх прычын для вайны з Украінай, то ўнутраных матываў, заснаваных на жорсткасці і агрэсіі, — больш чым дастаткова.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]