Былы дыпламат распавёў, як паводзіць сябе Кім Чэн Ын за зачыненымі дзвярамі
4- 25.10.2026, 20:21
Найменшая аплошнасць магла прывесці да фатальных наступстваў.
Былы паўночнакарэйскі дыпламат Лі Іль Гю, якому давялося асабіста сустрэцца з лідарам краіны Кімам Чэн Ынам сем разоў, падзяліўся рэдкімі успамінамі пра спецыфіку зносін з кіраўніком дзяржавы за зачыненымі дзвярамі. Паводле яго слоў, за фасадам дзяржаўнай прапаганды, якая стварае вобраз амаль боскага кіраўніка, хаваецца рэальны чалавек, аднак абсалютная канцэнтрацыя ўлады ператварае любую нязначную аплошнасць падначаленых у смяротную пагрозу.
Пра гэта піша Express.
Сваімі уражаннямі дыпламат падзяліўся ў відэаінтэрв'ю, апублікаваным на платформе YouTube у межах сумеснай працы з праектамі Dimple Video і The NK Guys. У лістападзе 2018 года Лі Іль Гю курыраваў візіт кубінскага лідара Мігеля Дыяса-Канэля у Пхеньян, у межах якога адбыліся афіцыйныя перамовы, урачысты банкет і маштабнае выступленне на стадыёне. Непасрэдныя дыялогі з Кімам Чэн Ынам зводзіліся да лаконічных адказаў на яго удакладняльныя пытанні пра склад дэлегацыі, перавагі ў ежы і дэмаграфічныя асаблівасці Кубы.
Першая сустрэча ў урадавай зале аэрапорта суправаджалася наймацнейшым стрэсам, які прымусіў дыпламата фізічна адчуць дрыжыкі ў уласным голасе. Усведамленне каласальнай адказнасці дапамагала хутка ўзяць сябе ў рукі, паколькі найменшая прафесійная памылка магла пацягнуць фатальныя наступствы. Лі Іль Гю ахарактарызаваў перажытае як складанае перапляценне чалавечных праяў лідара, здольнага на ўсмешку і ўвагу, з жахлівай атмасферай абсалютнага страху праз яго неабмежаваныя паўнамоцтвы.
Асабліва паказальны выпадак з пажылым перакладчыкам, які неасцярожна перабіў Кіма Чэн Ына падчас размовы, выклікаўшы імгнёвую хвалю гневу. Раз'юшаны кіраўнік назваў супрацоўніка дзёрзкім і адхіліў ад працы, пазбавіўшы права нават набліжацца да ўрадавых аб'ектаў. Навакольныя былі ўпэўненыя, што мужчына, які дапусціў прамашку, асуджаны на смерць, аднак заступніцтва ўплывовага сваяка з профільнага дэпартамента ўратавала яму жыццё. Замест смяротнага пакарання перакладчык абышоўся тыднёвым цыклам знясільваючых сесій ідэалагічнай крытыкі, падчас якіх быў абавязаны пісьмова каяцца ў учыненым праступку.
Падобныя інцыдэнты тлумачацца жорсткімі патрабаваннямі бяспекі: кожны, каго дапускаюць да аўдыенцыі, праходзіць месячную папярэднюю падрыхтоўку. Правілы забараняюць рабіць лішнія рухі, мітусіцца, пагойдвацца, праяўляць спалох або затрымліваць прамы позірк на твары кіраўніка. Забаронена першымі пачынаць размову, а любыя адказы павінны вылучацца максімальнай сцісласцю і дакладнасцю без спроб прадэманстраваць неіснуючую дасведчанасць. Кожны крок удзельнікаў сустрэчы фіксуецца сакратарамі нібыта для рэвалюцыйнай хронікі, пры гэтым любыя спробы недарэчнай ліслівасці або фальшывага захаплення строга спыняюцца.