Валанцёры некалькі дзён правялі з хворымі на грып, але ніхто не заразіўся
3- 22.01.2026, 23:30
- 9,254
Эксперымент праліў святло на рэальныя механізмы заражэння.
Група валанцёраў правяла некалькі дзён у закрытым пакоі з людзьмі, інфікаванымі вірусам грыпу. Яны разам гулялі ў гульні, абменьваліся рэчамі і займаліся фізічнымі практыкаваннямі, але пры гэтым ніхто з удзельнікаў не заразіўся, піша Independent (пераклад — сайт Charter97.org).
Эксперымент праводзілі даследчыкі Універсітэта Мэрыленда (ЗША) з мэтай высветліць, як насамрэч распаўсюджваецца грып. У адрозненне ад папярэдніх даследаванняў, дзе здаровых людзей наўмысна заражалі вірусам, тут выкарыстоўваліся натуральна інфікаваныя донары, што дало магчымасць больш рэалістычна ацаніць рызыку заражэння.
У двух варыянтах эксперыменту адзін або некалькі донараў знаходзіліся разам з групай здаровых валанцёраў. Тэмпература і вільготнасць у пакоі падтрымліваліся на ўзроўні, спрыяльным для перадачы віруса, а вентыляцыя была мінімальнай, каб павялічыць рызыку заражэння. Удзельнікі праводзілі разам да сямі дзён, гулялі ў карты, займаліся ёгай і танцамі, карысталіся агульнымі рэчамі.
Нягледзячы на пацверджаную інфекцыю ў донараў, ніводзін з «рэцыпіентаў» не заразіўся. Даследчыкі тлумачаць гэта нізкай віруснай нагрузкай у донараў, частковым імунітэтам удзельнікаў і асаблівасцямі цыркуляцыі паветра ў пакоі. У межах эксперыменту рэдка назіраліся кашаль і чханне, а многія валанцёры раней прышчапіліся супраць грыпу або ўжо перахварэлі на яго, што магло іх абараніць.
Вынікі падкрэсліваюць, што ключавымі фактарамі перадачы грыпу застаюцца кашаль і чханне, а таксама імунітэт і вентыляцыя памяшканняў. Даследаванне не памяншае небяспекі грыпу, аднак паказвае, што заражэнне не адбываецца аўтаматычна пры сумесным знаходжанні з хворым.