Рыжэнкаў падчас скандальнай прамовы ў ААН узгадаў Гітлера
14- 27.09.2026, 12:36
- 3,978
Лукашэнкаўскі міністр абвінаваціў «калектыўны Захад» ва ўсіх бедах планеты.
Міністр замежных спраў Максім Рыжэнкаў выступіў на агульнапалітычнай дыскусіі 81-й сесіі Генасамблеі ААН. У сваёй прапагандысцкай прамове ён абвінаваціў калектыўны Захад у «расхістванні сітуацыі», а таксама пагразіў Еўропе «гарматным мясам».
Тэма дыскусіі гучала так: «Аднаўляючы давер, кіруючы пераўтварэннямі: ААН, што працуе ў інтарэсах усіх». Рыжэнкаў адзначыў, што «ААН не працуе ў інтарэсах усіх» і «не кіруе пераменамі».
Паводле яго, вінаватыя ў гэтым дзяржавы, якія нібыта «мэтава падрываюць сістэму міжнародных адносін». А дакладней — калектыўны Захад.
Рыжэнкаў адзначыў, што Беларусь «трывожыць палітыка кіраўніцтва Еўразвязу». Маўляў, ягоная мэта — захаваць «усклізлівае дамінаванне». Таму ЕС нібыта спрабуе перашкаджаць «глабальнай стабільнасці і падтрыманню міру».
— Хіба самі народы Еўропы жадаюць нейкага рэваншу над Расіяй, тым больш цаной уласнага збяднення? Вядома, не. Яны хіба хочуць быць гарматным мясам у вайне, якую, як кажуць, нібыта еўрапейскія палітыкі, як кажуць, рыхтуюць да 2030 года? Таксама не, — заявіў Рыжэнкаў. — І мы пра гэта ведаем. Але ў Бруселі некаму вельмі хочацца пагуляць у салдацікі, замацаваць сваю вялікасць у гісторыі. Але такое ўжо было — і не раз. І чым скончылася — мы ведаем.
Рыжэнкаў адзначыў, што «з Захаду ўжо пачынаюць патрабаваць адказнасці за шматвяковы рабунок калоній, знішчэнне культур, традыцый і ідэнтычнасці закабаленых народаў, за гандаль рабамі, які забраў мільёны жыццяў». Беларусь, паводле яго слоў, падтрымала рэзалюцыю Генасамблеі ААН аб абвяшчэнні гандлю закабаленымі афрыканцамі і расавага закабалення афрыканцаў цяжкім злачынствам супраць чалавечнасці.
— Гэта не проста дыпламатычны жэст — гэта голас краіны, якая сама прайшла праз падобнае пекла гісторыі. Мы ведаем, што такое генацыд — трэць нашага насельніцтва ў гады вайны халоднакроўна забілі, замучылі «цывілізаваныя» еўрапейцы, якіх аб’яднаў Гітлер 85 гадоў таму, — адзначыў Рыжэнкаў. — Сёння іх нашчадкі гавораць нам, што яны да гэтага не маюць дачынення, і іх дзяды таксама не мелі. Нібыта. Але вясковую хату з беларускімі дзецьмі, старымі і жанчынамі падпальваў не фюрэр. А такіх хат былі тысячы. Мы ведаем, што такое рабаванне культурнай спадчыны — нашы багацці, рэсурсы, творы мастацтва вывозіліся на Захад. Моладзь сілай зганялі ў рабства туды ж — у Еўропу. І сёння, апынуўшыся пад беспрэцэдэнтнымі санкцыямі, мы зноў адчулі, што такое быць мішэнню. Таму мы з асаблівым пачуццём, сяброўскім пачуццём, брацкім, падтрымліваем тых, хто патрабуе гістарычнай справядлівасці, уключаючы тэму рэпарацый, якую падняў Афрыканскі саюз.