13 лiпеня 2026, панядзелак, 4:26
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Беларуска пра паездку праз РФ: інтэрнэту і бензіна няма

11
Беларуска пра паездку праз РФ: інтэрнэту і бензіна няма

Шмат заправаў зачынена.

Беларуска Кацярына выправілася на аўтамабілі з Мінска ў Тбілісі, разлічваючы правесці ў дарозе каля двух сутак. Ведаючы пра праблемы з палівам у Расіі, яна вырашыла падстрахавацца і ўзяць бензін з сабой — паводле яе разлікаў, 80 літраў павінна было хапіць да грузінскай мяжы.

Правілы дазваляюць вывозіць з Беларусі да 100 літраў паліва ў металічных каністрах, але сама купля каністр ператварылася ў квэст:

«Каністраў на запраўках НЯМА — расіяне ўсё раскупілі. Я аб’ехала ўсе «Беларуснафты», што трапляліся на маім шляху, — нідзе каністраў не было; пастаўкі чакаліся па некалькі штук на тыдзень, але іх хутка разграбаюць», — піша яна ў Threads.

Патрэбныя каністры дзяўчына збірала па частках: дзве знайшліся толькі на чацвёрты дзень пошукаў, яшчэ адну ўдалося дастаць на наступны дзень у раёне Чыжоўкі. У Оршы яна запоўніла поўны бак і тры дваццацілітровыя каністры.

Пасля перасячэння мяжы да Смаленска з палівам на «Лукойле» і «Газпроме» праблем не было. Але далей сітуацыя пачала пагаршацца: паміж Вязьмой і Калугай на працягу прыкладна 200 км падарожніца не сустрэла ні працуючых заправаў, ні самага паліва. У Туле карціна паўтарылася — дзе-нідзе бензіна не было наагул, дзе-нідзе стаялі доўгія чэргі, хоць адну станцыю з меншай чаргой адшукаць усё ж удалося.

Сапраўдныя складанасці пачаліся на трасе М4 ад Тулы да Растова:

«Прыватныя запраўкі пустыя, «Лукойл» і «Газпром» або закрытыя, або бензіна няма (толькі дызель ці газ), або велізарныя гадзінныя чэргі. Каністры ў багажніку вельмі грэлі душу».

У Растове сітуацыя была не лепшая: запраўкі або зачыняліся, або стаялі без паліва. Паводле слоў Кацярыны, запраўляцца на М4 у абодвух напрамках аказалася практычна нерэальна — працуючыя станцыі былі адзінкавыя, а чэргі расцягваліся на гадзіны. Выручыла тое, што паліва знайшлося на запраўцы ўбаку ад трасы, па дарозе да Уладзікаўказа — праўда, прадавалі яго з абмежаваннем, па 30 літраў на аўтамабіль.

Асобная цяжкасць — адсутнасць сувязі. Мабільны інтэрнэт знік амаль на ўсім шляху па Расіі, і знайсці дарогу дапамагалі толькі загадзя спампаваныя карты «Яндэкса».

У суме на дарогу да Грузіі пайшло 150 літраў паліва і 45 гадзін з улікам прыпынкаў і начлегу. Нягледзячы на перажытыя цяжкасці, Кацярына кажа, што была б гатовая паўтарыць такі маршрут — але не ў найбліжэйшы час.

Напісаць каментар 11

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках