Пуцін — галоўная ўразлівасць Расіі

Не ўпэўнены — не абганяй.

Постскрыптум да іранскай гісторыі вельмі просты: вайну выйграе той, хто гатовы на ёй паміраць. Вайна — гэта наогул пра смерць і выпрабаванні, а не пра жыццё і парады.

Перамога Ірана над Амерыкай — наступства таго, што некалькі пакаленняў кіраўніцтва КВІР (а гэта, як высветлілася эксперыментальным шляхам, і ёсць кіруючая ў Іране сіла) аказаліся гатовыя распыліцца пад амерыканскімі і ізраільскімі бомбамі, і гэта ніяк не паўплывала на гатоўнасць тых, хто застаўся, працягваць аказваць супраціў.

Каб Валодзін разумеў, якую страшную ісціну ён выпадкова адкрыў, сказаўшы ў, што ўжо здаюцца антычнымі, часах «ёсць Пуцін — ёсць Расія, няма Пуціна — няма Расіі», ён бы пастараўся праглынуць свае словы назад. Розніца паміж Расіяй і Іранам аказалася простай і відавочнай: іранскі рэжым застаецца ўстойлівым і з жывым Хаменеі, і з мёртвым Хаменеі, і нават пры Хаменеі ў коме і ў маўзалеі.

У той момант, калі амерыканцы гэта зразумелі, працягваць вайну стала немагчыма, бо каб атрымаць перамогу над такім праціўнікам, трэба быць гатовымі паміраць масава, а да гэтага ў Амерыцы ніхто не аказаўся гатовы. У Амерыцы, як і ў Расіі, мандат быў насамрэч не на вайну, дзе паміраюць, а на спецыяльную ваенную аперацыю, дзе забіваюць. А гэта, як кажуць у Адэсе, дзве вялікія розніцы.

Пуцін — галоўная ўразлівасць Расіі ў любой сур'ёзнай вайне. Бо калі справа дайдзе да сапраўднай «ядзернай рукапашнай», ён стане самай галоўнай, легітымнай і жаданай мэтай. І гэта тое, што ўсе разумеюць па змоўчанні. І справа не ў тым, што ў Пуціна няма асабістай мужнасці і гатоўнасці памерці. Можа, і ёсць — чужая душа — цямрыца, — а ў тым, што мае рацыю Валодзін: няма Пуціна — няма Расіі (калі, вядома, атаясамліваць Расію з рэжымам, які ў дадзены момант у ёй усталяваўся).

І справа нават не ў Пуціне, а ў прыродзе рэжыму — у тым, што адрознівае сапраўдны таталітарызм, у аснове якога ляжыць арыгінальная псеўдарэлігійная ідэалогія, ад парадыі на таталітарызм, у аснове якой у выніку ляжыць нейкі другасны дугінска-малафееўскі фэйк. У першым выпадку забойства лідэра толькі паскарае працэс эвалюцыі рэжыму (прытым у розныя бакі), у другім — спыняе яго існаванне.

Трамп недаацаніў індактрынаванасць іранскага грамадства, прыняўшы Іран за Венесуэлу. Пуцін ведае цану «суркоўскай прапаганды», і таму яго асноўныя намаганні сканцэнтраваныя на забеспячэнні ўласнай асабістай бяспекі. Гэтая зацыкленасць на ўласнай бяспецы — не абавязкова прыкмета баязлівасці. Яна можа сведчыць пра разуменне Пуціным таго, што «місія невыкональная», і што ў выпадку яго смерці ўсё пойдзе прахам.

Па выніках іранскай вайны, як і па выніках украінскай вайны, будуць зроблены сур'ёзныя высновы. Не адразу, але абавязкова. І галоўнай з гэтых высноў будзе такая: той, хто не гатовы памерці, не павінен пачынаць вайну з тым, хто гатовы паміраць штодзень. Як кажуць, «Не ўпэўнены — не абганяй».

Уладзімір Пастухоў, «Тэлеграм»

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]