«У вёсцы не згуляна ніводнага вяселля, ад школы засталіся ўжо толькі руіны»
29- 6.05.2026, 15:02
- 7,236
Што адбываецца з беларускай вёскай.
Жыхарка невялікага пасёлка ў Брэсцкай вобласці пад нікам /@_dirk___diggler_ расказала ў Threads пра тое, з якімі праблемамі сутыкаюцца яе аднавяскоўцы, заўважыў сайт Charter97.org.
«Сёння ў нас у вёсцы вывесілі новы расклад — аўталаўка будзе прыязджаць два разы на тыдзень замест трох, — піша яна. — Гэта таму, што ўжо няма каго карміць, а паліць бензін дзеля астатніх жыхароў у раёне, відавочна, нявыгадна. Мне да бліжэйшай крамы 5 км, да ўскраіны райцэнтра 12. Можа, Гайдукевіч нам пра гэты бок жыцця ў Беларусі будзе распавядаць, а не пра Арменію, Літву і Польшчу?»
Паводле слоў аўтаркі допісу, 40 гадоў таму жыццё ў вёсцы «кіпела», а ў мясцовай школе вучыліся 250 вучняў.
«За той час, што пры ўладзе «моцны гаспадарнік», у вёсцы не згуляна ніводнага вяселля, і ад школы засталіся ўжо толькі руіны. Па выхадных аказваць дапамогу нас ніхто не прымушае, таму што тут ужо няма каго прымушаць.
У нас аўтобус раніцай і ўвечары. Калі да суседняга пасёлка прайсціся пешшу 3 км, то там рэйсы кожныя 3 гадзіны. Калі аўтамабіля няма, то далей чым на 10 км ад райцэнтра перамяшчэнне толькі пешшу або на ровары. Папутку лавіць марна, таму што вельмі мала машын і няма ахвотных падвезці».
Каментатары спыталі аўтарку допісу пра іншыя аб’екты сацыяльнай інфраструктуры.
«У суседнім пасёлку ёсць маленькая паліклініка, аптэка і раённая інфекцыйная бальніца, 5 км. Да горада 12 кіламетраў, — адказала яна. — Але гэта я жыву побач. А ёсць жа яшчэ вёскі далей на захад, у бок Брэста. Ім да паліклінікі 20–25 км. Але там ужо жыцця няма. Усё, што далей за 15 км ад райцэнтраў, — гэта ўжо мёртвая зона з адзінкавымі жыхарамі».