Лукашэнка ў ролі шпіца

Беражы Умку, Рыгоравіч.

Любоў Лукашэнкі да Аб'яднаных Арабскіх Эміратаў даўно вядомая. Упершыню ён з'ездзіў туды яшчэ ў 2000 годзе. Будучы ўжо сусветным ізгоем, у тым годзе Лукашэнка матаўся паміж Таджыкістанам, Лівіяй і Кубай. Зразумела, на гэтым фоне квітнеючая арабская краіна не магла не падавацца яму мяжою мар і магчымым сховішчам грошай.

Потым ён ездзіў у ААЭ ў 2007, 2013, 2014, 2016, 2017, 2019, 2023, 2024 гадах. Часцей — толькі ў Расію. Прычым у 2023 годзе Лукашэнка злятаў у Эміраты ажно чатыры разы — у студзені, лютым, лістападзе і снежні. І ўсё гэта называлася афіцыйнымі або працоўнымі візітамі. Ва Украіне ўжо год ішла вайна, і, падаецца, такая зайздросная частата паездак была выкліканая неабходнасцю выводзіць тыя актывы, якія былі ў Расіі, у надзейную і багатую краіну.

Старэйшы сын Лукашэнкі Віктар таксама неаднаразова, прычым таемна, лятаў у Эміраты на бацькавым самалёце. Напрыклад, вясной 2020 года — разам з «кашалькамі» Лукашэнкі Аляксіным, Вараб’ём і Зайцавым. Відавочна, «кашалькам» было загадана пакласці ў арабскую шуфляду пэўную колькасць звонкіх манет. А да таго — яшчэ ў 2013 годзе. Прычым тады паездка была настолькі таемнай, што ў Беларусі пра яе даведаліся толькі праз тыдзень з арабскіх газет, якія пісалі, што «кіраўнік нацыянальнай бяспекі Віктар Лукашэнка» прыехаў у ААЭ, дзе сустрэўся з віцэ-прэм’ерам і міністрам унутраных спраў. А ў 2023 годзе прэс-сакратарка Лукашэнкі Наталля «Масандра» Эйсмант увогуле казала журналістам, што калі яе начальнік толькі пачынаў выбудоўваць адносіны з Эміратамі, ён адразу ж прызначыў свайго сына куратарам гэтых самых адносін. І яго, сына, прысутнасць на ўсіх перамовах адразу павышае ўзровень даверу ў арабскіх партнёраў. (Дарэчы, «выбудоўванне» адносін пачалося з першага пробнага візіту, адразу пасля 2000 года, калі сын Віця яшчэ і блізка не быў памочнікам таты па нацыянальнай бяспецы, а проста цягам усяго дня раскладваў пас’янсы на камп’ютары ў кабінеце МЗС у чаканні заканчэння працоўнага дня.)

Дарэчы, не выключаю, што канчатковым пунктам таго дзіўнага пералёту ў ноч з 9 на 10 жніўня 2020 года ў Турцыю, калі беларусы дзівіліся, ці то ўцёк Лукашэнка з дамачадцамі, ці то з гора вырашыў слётаць на мора, пакуль хлеў гарыць, быў зусім не курортны Бодрум. Хутчэй за ўсё, там сваякі або эмісары Лукашэнкі проста перасаджваліся на іншы зафрахтаваны прыватны самалёт і ляцелі ў Эміраты. Справа ў тым, што ранейшыя паездкі Віктара Лукашэнкі ў ААЭ гадоў 10–15 таму маглі б заставацца таемнымі, каб пазней пра гэта выпадкова не пісалі арабскія медыя. А ў нашыя дні, калі ўсе зласлівыя журналісты асвоілі сэрвісы накшталт PlaneFinder і Flightradar, самалёту схавацца ад іх прыдзірлівага назірання ўжо няма дзе. Значыць, трэба змяняць самалёт. І найлепшы варыянт для перасадкі — гэта паўднёвы аэрапорт паблізу ад пункта прызначэння, які не выклікае падазрэнняў, а лепш — уводзіць у зман. Калі Бодрум — значыць, паехаў на курорт. Як бы не так. Звярніце ўвагу, самалёт Лукашэнкі ў апошнія некалькі гадоў даволі рэгулярна лятае менавіта ў Бодрум, прычым зусім не ў курортны сезон. Таму версія палётаў на мора адпадае. А вось версія замены борта на нейкі прыватны, турэцкі, не засветлены ў Беларусі, выглядае куды больш рэалістычнай.

Лукашэнка, відавочна, думаў, што цяпер ён назаўсёды ў бяспецы, і ў цудоўнай багатай краіне яго і яго сям’ю прымуць у любы момант, калі ўжо зусім чорныя лебедзі заклююць, а далей будзе сыткае жыццё ў палацы з апахаламі і гарэмамі. На жаль, у нас для яго дрэнныя навіны.

Кляймячы ізраільскую вайскоўшчыну і братаючыся з аятоламі, Лукашэнка не заўважыў, што палітычны расклад цалкам змяніўся — і не на яго карысць. Краіны Заліва, якія ён з ахвотай наведваў і ў якіх яго да апошняга часу прымалі як даволі легітымнага кіраўніка, раптам сталі партнёрамі Ізраіля: ААЭ, Катар, Бахрэйн, Саудаўская Аравія, Кувейт. І ім зусім не патрэбны нахлебнік — прыхільнік аятол. Нават нахлебнік з мільярдамі — сваіх мільярдаў у іх хапае.

Лукашэнка, вядома, думае, што яму дапаможа Трамп. Ён шчыра перакананы, што Трамп — сябра. Але спяшу расчараваць. Па-першае, у Трампа няма сяброў. Па-другое, у яго не сем пятніц на тыдні, а мінімум удвая больш, дык што сёння прыехаў Коул і прывёз таблеткі ад атлусцення, а заўтра будзе іншая пятніца, і Коул паедзе па даручэнні Трампа ў зусім іншым напрамку, а Лукашэнка будзе забыты. І, па-трэцяе, Лукашэнка для Трампа — прыкладна як Умка. Прэзідэнт ЗША, вядома, можа нават у госці Лукашэнку запрасіць. Але пры гэтым будзе яго паказваць як дзівосіну, цуда-юда, гаворачую сабачку: «Глядзіце, які ён забаўны! А паслухайце, як ён размаўляе — дык жа памерці ад рогату можна! Вы такое калі-небудзь бачылі?»

Беражы Умку, Рыгоравіч. Іншых сяброў не засталося. Праўда, і ў Умцы я таксама не была б такой упэўненай.

Ірына Халіп, спецыяльна для Charter97.org

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]