Беларусаў шакавала зносіны з расіянамі
2- 8.09.2026, 10:26
- 2,416
Нібыта ў іх у крыві закладзена, што ім усе павінны.
Расіянін nickshcherbakov спытаў у беларусаў, як яны ставяцца да яго суайчыннікаў.
«Беларусы, пытанне да вас, — піша ён у Threads. — Як вы насамрэч ставіцеся да расіян? Усе кажуць пра дружбу народаў, але што думаюць звычайныя людзі?»
У адказ карыстальнікі сацсеткі расказалі не толькі пра стаўленне да расіян, але і пра прычыны такога стаўлення. Сайт Charter97.org прыводзіць некаторыя каментары:
- Я яшчэ са школьнага ўзросту памятаю, што калі на адпачынку хтосьці паводзіць сябе агідна і выклікальна — то ў 90% гэта расіянін. Я была ў многіх краінах і бачыла, як людзі іншых народаў паважаюць месца, куды прыязджаюць. Але не расіяне. І пачыналася: «а ёсць меню на рускай мове?», «а можна разлічыцца расійскімі рублямі?», і гэта толькі самыя папулярныя прыклады падобных грэблівых паводзінаў.
- Вы нам не сябры. І ніколі імі не былі. Вы, рускія, пагарджаеце і ненавідзіце ўсіх, нават грамадзян сваёй краіны іншай нацыянальнасці.
- У маёй працы мне трапляюцца людзі з розных краін, але расіяне — гэта заўсёды нейкі асобны ціхі жах. Нібыта ў іх у крыві закладзена, што ім усе павінны. Элементарных нормаў этыкету яны не ведаюць, павітацца ім складана, а кошт тавару, калі ласка, будзьце ласкавыя называць у іхнай валюце. Максімальная да іх непрыязнасць у сувязі з гэтым.
- Не едзьце ні ў Беларусь, ні ў Казахстан, ні ў Грузію, ні ў Арменію, ні куды-небудзь яшчэ. Сваім свінскім імперыялізмам вы дасталі ўсіх. Не варта ехаць па свабодны інтэрнэт, Coca-Cola і Mastercard. Гэта я вам упэўнена заяўляю, як ураджэнка Казахстана з расійскім пашпартам, што жыве ў Беларусі больш за 27 гадоў.
- Калі расіяне пачалі масава прыязджаць у Беларусь, стаўленне да іх стала яшчэ горш. Гісторыі з інтэрнэту пра хамства, спробы разлічвацца сваёй валютай аказаліся поўнай праўдай, і ад гэтага вельмі сумна. І так, я сустракала нармальных расіян, але гэта былі адзінкавыя выпадкі, і часцей за ўсё гэта былі людзі з цэнтральнай часткі Расіі. А вось заходняя, самая блізкая да нас частка Расіі — гэта поўная цемра.
- Я прыйшла працаваць у турызм у 1998-м. І мы працавалі з расійскімі групамі. Яшчэ тады я чула насмешкі з беларускай мовы, абурэнне, што нельга разлічыцца расійскімі рублямі, скандалы на пустым месцы, хамства... Гэта было бясконца. Людзей, якія аказаліся мілыми і прыемнымі, я памятаю дагэтуль. Бо гэта былі адзінкі. Як я стаўлюся да расіян цяпер? Абяру такое азначэнне — насцярожана.
- Зусім нядаўна я размаўляла з чалавекам з Піцера. Юрыст паводле адукацыі. Калі размова закранула тое, хто мы і што мы, я пачула, што ўсё роўна такая дзяржава, як Беларусь, павінна быць «пад кімсьці». Размовы не атрымалася.
- Заўсёды маё стаўленне да суседзяў-расіян было нейтральна-дабразычлівае, як, зрэшты, і да іншых суседзяў! Беларусы вельмі талерантны народ, гэта праўда! Але так было да таго часу, пакуль з сям’ёй я не злятала адпачыць у Анапу на мора. Дарэчы, гатэль у нас быў забраніраваны не танны, а адзін з найлепшых у тым рэгіёне. І адпачынак мусіў бы спадабацца, калі б не адно «але» — мы ляцелі ў самалёце і далей адпачывалі ў гатэлі амаль толькі з расіянамі! Гэта дзікі жах, сябры мае, скажу вам!