Як жывуць мінскія камісійкі

Яны канкуруюць з маркетплэйсамі, але ўсё яшчэ знаходзяць сваіх пакупнікоў.

У савецкія гады камісійныя крамы былі аддушынай для моднікаў. Там часта можна было знайсці імпартныя тавары, якія здавалі пасля замежных камандзіровак. Асабліва папулярнымі такія крамы былі ў часы дэфіцыту, калі, у адрозненне ад звычайных гандлёвых кропак, у камісійках можна было набыць хаця б нешта з адзення, мэблі і посуду, прычым па прымальнай цане.

Сёння ў Мінску ёсць некалькі крамаў, якія працуюць па класічных прынцыпах камісійкі. Гэта не сэканд-хэнды і не ламбарды. Камісійкі дапамагаюць кліентам прадаць непатрэбныя рэчы, а за гэта атрымліваюць частку ад кошту. Тут можна знайсці і вінтажную біжутэрыю, і савецкі крышталь, і сучаснае адзенне і абутак, і нават мэблю.

Times.by паглядзеў, што і за якія грошы можна знайсці ў сталічных камісійках і як яны выжываюць у эпоху маркетплэйсаў і інтэрнэт-барахолак.

Што прадаюць у найстарэйшай камісійцы сталіцы

Адна з найстарэйшых у Мінску камісійных крамаў знаходзіцца на Партызанскім праспекце. Яе ні з чым не зблытаеш, бо проста над уваходам красуецца шыльда па-беларуску — «Камiсiйны».

Асаблівасць крамы ў тым, што тут можна знайсці не толькі адзенне, абутак, сумкі, упрыгожанні, посуд, гадзіннікі, тэхніку, мехавыя вырабы, антыкварыят, унікальныя рарытэтныя фотаапараты і грамафоны, але і мэблю.

Сёння якраз дзень прыёму тавараў. Хтосьці сабраў пакет амаль новага адзення, у кагосьці — кнігі і посуд…

Пенсіянерка Валянціна Іванаўна Рыжэвіч зайшла пацікавіцца, ці можна прынесці на продаж калекцыю фарфоравых лялек, якую яна пачала збіраць праз часопісы яшчэ на пачатку 2000-х.

«Думала, унучкі будуць гуляць, а ў мяне адны ўнукі! — кажа яна. — Нешта падарыла, але многа экзэмпляраў засталося — у калекцыі вельмі якасныя лялькі».

Валянціна Іванаўна камісійкі наведвае дзесяцігоддзямі: нешта купляе сама, нешта здае. Яна нават узгадала выпадак, як калісьці прынесла імпартныя фінскія боты, якія купіла ў часы дэфіцыту па талонах.

У краме адзначаюць, што да эры маркетплэйсаў і інтэрнэт-барахолак у іх камісійцы было не праштурхнуцца ад пакупнікоў. У параўнанні з тым часам попыт на тавары ў такіх крамах знізіўся, але іх шанавальнікаў усё роўна шмат.

Адны прыходзяць у камісійку, каб набыць нешта па ніжэйшай цане. Напрыклад, студэнты, якім трэба хутка і нядорага абставіць знятую кватэру, або дачнікі, якія купляюць адзенне і абутак, каб насіць каля дома або хадзіць у лес.

А кагосьці тут цікавіць унікальная рэч або хочацца закрыць унутраны гештальт. Напрыклад, у дзяцінстве дома ў бацькоў быў сервіз, як прадаюць у камісійцы, і цяпер проста хочацца валодаць такім самым.

Камісійка на Партызанскім праспекце лічыцца ўніверсальнай: тут прадаюць усё, што толькі можна ўявіць, але без істотных слядоў зношвання.

Цэны на тавары тут у разы ніжэйшыя, чым калі б гэта была новая рэч з крамы. Вось крыштальная канфетніца ўсяго за 15 рублёў, а вось карункавы каўнярок за 28 рублёў і распашны навясны кухонны шаф за 110 рублёў.

У камісійцы можна знайсці зусім нечаканыя экспанаты: напрыклад, творы філосафа Гётэ або кашулю для хрышчэння ў рацэ Ярдан.

Моладзь скупляе пласцінкі і посуд, а турысты — крышталь

Яшчэ адна сталічная камісійная крама — «Манетка». Яна размешчана на першым паверсе шматкватэрнага дома побач са сталічнай станцыяй метро «Маскоўская». Да 1974 года тут была двухпакаёвая кватэра, праз нейкі час на гэтых квадратных метрах размясцілася крама касметыкі, а ў апошнія гады — камісійка.

У краме прызнаюцца, што вылучыць самыя ходкія пазіцыі складана, бо пакупнікі бяруць літаральна ўсё. Напрыклад, нядаўна зазірнулі турысты з Расіі — і скупілі амаль увесь крышталь, а ў моладзі цяпер у трэндзе старыя кнігі, пласцінкі, посуд, брэндавае адзенне Zara, Levi’s або Louis Vuitton.

«Здаецца, што маладыя людзі прывыклі ўсё рабіць на хуткую руку, але многія з іх прыходзяць і купляюць чайныя або кавовыя пары, каб павольна піць каву ў ўтульнай дамашняй абстаноўцы. Ці, напрыклад, шукаюць посуд часоў ГДР, каб атрымліваць ад яго эстэтычнае задавальненне падчас абеду», — распавядаюць прадаўцы.

Крама тут невялікая, але на гэтых плошчах змяшчаецца вельмі шмат тавараў. Вось вышыты ручнік усяго за 52 рублі, настольны гадзіннік «Луч» з лімітаванай калекцыі за 50 рублёў, савецкі свяцільнік з мармуру ў выглядзе доміка за 95 рублёў.

«Вельмі многія рэчы тут маюць сваю гісторыю, — кажа прадавец. — Вось, напрыклад, крыштальная ваза для садавіны — уладальніца памятае, як калісьці везла яе з Чэхіі. А вось сервіз — жанчына казала, што бацькі не дазвалялі ім карыстацца, у выніку цяпер ён трапіў у камісійку ў ідэальным стане».

Мінчанка Анжэліка Лапец часта заходзіць у камісійныя крамы і шукае тут вінтажныя ўпрыгожанні для сваёй калекцыі, якую пазней плануе перадаць дачцы.

«У дзяцінстве я збірала маркі, потым доўгія гады нічога не калекцыянавала, але хацелася б нешта пакінуць, што дачка потым перадасць сваім дзецям, — адзначае суразмоўніца. — Мае бацькі калісьці служылі ў ГДР, і мама прывезла адтуль келіхі з каляровага нямецкага крышталю. Мамы ўжо няма, а гэтыя келіхі ў мяне ёсць».

Гэтым разам Анжэліка набыла ў камісійцы вінтажныя брошкі для сваёй калекцыі ўпрыгожанняў і біжутэрыю з крышталямі з кавуновага шкла.

Юлія Сахарава, наадварот, часцей за ўсё прыходзіць у такія крамы не купляць, а нешта здаваць.

«Я прыношу ў камісійныя крамы рэчы ўжо чатыры гады, — кажа яна. — У мяне такая пазіцыя: лепш здаць тое, што не трэба, і купіць тое, што трэба. Збіральніцтва не для мяне, трэба вызваляцца ад рэчаў. Безумоўна, ёсць нешта, што з маіх лотаў не купляюць, але большасць распрадаецца».

Як фарміруецца кошт у камісійках?

Асартымент у камісійках, як правіла, падбіраюць кіраўнікі крамы. Яны ж дамаўляюцца пра цану на тавар з камітэнтам — так на юрыдычнай мове называюць таго, хто прынёс рэчы.

Камітэнт павінен быць паўналетнім і прыйсці са сваім пашпартам, бо прынятыя для продажу прадметы афармляюць афіцыйна, і яны праходзяць праз бухгалтэрыю.

Кожная крама сама фарміруе крытэрыі — што прымаць, а што не, але агульнае патрабаванне — прадметы павінны быць у добрым стане.

Крамы бяруць рэчы на рэалізацыю на два месяцы, пра стартавую цану продажу дамаўляюцца, улічваючы попыт. Пры гэтым кошт цягам гэтага часу можа двукроць паніжацца. Напрыклад, калі чайную пару першапачаткова вырашылі прадаць за 20 рублёў, то па заканчэнні двух месяцаў тавар могуць купіць ужо прыблізна за 11 рублёў. З гэтай сумы крамы бяруць сабе камісію за паслугі ў межах 40–50%. То-бок у выніку чалавек атрымае каля 5,5 рублёў.

Калі тавар не прададзены, узнагароджанне краме можа складаць каля 5% у месяц ад стартавага кошту. Памер залежыць ад пункта продажу.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]