ЗСУ акружаюць расіян у Ямпалі

Пачынаецца адна з вырашальных бітваў вайны.

На Ліманскім напрамку разгортваецца аперацыя, здольная змяніць канфігурацыю ўсяго фронту на Данбасе.

Журналіст-міжнароднік і палітычны аглядальнік Іван Якаўіна прааналізаваў, навошта ЗСУ абыходзяць Ямпіль па левым беразе Жэрэбца, чаму разгром элітнага «Рубікона» парушае расійскую схему рэагавання на крызісы і пра што сведчаць панічныя настроі крэмлёўскіх чыноўнікаў. Сайт Charter97.org публікуе тэкставы варыянт яго аналізу:

— Украінскія вайскоўцы працягваюць ціснуць на расіян на Ліманскім напрамку. Расіяне адступаюць, месцамі проста ўцякаюць. Але самі ЗСУ ўважліва ўтойваюць і свае планы, і размяшчэнне падраздзяленняў, таму пры складанні такіх зводак даводзіцца абапірацца перадусім на заходніх OSINT-аналітыкаў, якія працуюць са спадарожнікавымі здымкамі, і на карты расійскіх ваенных карэспандэнтаў — там таксама часам трапляецца нешта цікавае.

Паводле звестак заходніх крыніц, украінскія войскі форсавалі Жэрэбец як мінімум у двух месцах — каля Нэўскага і каля Зарэчнага. Паўночны кірунак — гэта ўжо выхад на тэрыторыю Луганскай вобласці, той самай, якую Пуцін, здаецца, «заваёўваў» разы са пяць. Але мяне больш цікавіць паўднёвы прарыў, каля Зарэчнага. Бо ягоная мэта, відаць, не проста зайсці як мага глыбей у тыл, а абысці з флангу і з тылу галоўную расійскую базу ўсяго гэтага рэгіёна — горад Ямпіль.

Менавіта адтуль у апошнія месяцы ішлі расійскія наступальныя ўдары на Ліман і далей на Святагорск. Калі ЗСУ ўдасца вызваліць Ямпіль, расіяне страцяць шанцы на акружэнне Славянска і Краматорска з поўначы — не тактычна, а ўвогуле. Каб адкруціць гэта назад, ім давялося б зноў форсаваць Жэрэбец, зноў браць Ямпіль, зноў ствараць там базу забеспячэння, зноў прабівацца да Лімана, затым да Святагорска, а потым яшчэ і форсаваць Сіверскі Данец. Гэта задача на гады — калі яна ўвогуле выканальная, у чым я не ўпэўнены.

Тут важная геаграфія. Ямпіль стаіць на правым, заходнім беразе Жэрэбца. Калі я маю рацыю адносна задумы ЗСУ, то горад абыходзяць па левым беразе, каб узяць у блакаду і адрэзаць ад асноўных сіл. На гэта паказвае і тое, што адначасова працягваецца ўкраінская атака ўздоўж Сіверскага Данца з захаду на ўсход — па паўднёвым флангу таго ж Ямпіля. Калі ўсё спрацуе, украінскія сілы акружаць горад, а з поўдня і з поўначы яго будуць падпіраць дзве рэкі.

Ускосна гэта пацвярджае і «Рыбар» — мабыць, самы вядомы расійскі ваенны карэспандэнт са сувязямі ў Мінабароны РФ. Ён піша, што абстаноўка на Ліманскім напрамку застаецца складанай, што ўкраінскія фармаванні атакуюць праз лесавыя масівы ў раёне Дыбровы ў бок Ямпіля, і што на поўнач ад горада сітуацыя таксама напружаная. Плюс трывожна: паведамленне пра «ўсё большае пагаршэнне абстаноўкі». Куды ж горш? Падобна, у раёне Ямпіля ў расіян пачаўся хаос і страх акружэння, кіраванне войскамі значна парушана, частка проста ўцякае, астатнія дзейнічаюць паводле прынцыпу «кожны сам за сябе». Мы ўжо некалькі разоў бачылі, як паводзяць сябе расійскія войскі, калі наступаюць не яны. Таму цяпер з гэтага рэгіёна валам пайшлі паведамленні пра аднаўленне «мясных штурмаў»: камандзіры кідаюць у агонь усіх, хто трапляецца пад руку, каб хоць трохі адсунуць ЗСУ ад Ямпіля.

Гэта, на мой погляд, адна з вырашальных бітваў гэтай вайны. Простай яна не будзе: Крэмль кіне туды ўсе рэзервы, бо разумее, што без Ямпіля не будзе ні Данбаса, ні перамогі.

Наступствы аслаблення расійскіх сіл прыкметныя ўжо і на суседніх участках. Той жа «Рыбар» паведамляе, што на паўночным флангу Купянскага напрамку ўкраінцы атакуюць на рубяжы Дварычнае — Западнае. Падобна, 3-і армейскі корпус, які разграміў пад Ліманам 20-ю і 25-ю арміі, палегчыў сітуацыю і тут: адступаючы, расіяне агаляюць флангі суседзяў. «Рыбар» піша, што праціўнік спрабуе разрэзаць напалову плацдарм на захад ад Аскола, а 68-я мотастралковая дывізія «адбівае націскі». Насамрэч ужо не адбівае: плацдарм разрэзаны на паўночную і паўднёвую часткі, гэта бачна нават на карце DeepState. Паўднёвую частку, адрэзаную ад забеспячэння, украінцы паступова знішчаюць. Калі плацдарм ліквідуюць, уся расійская стратэгія на гэтым напрамку пойдзе кату пад хвост — і гэта за некалькі месяцаў да першай гадавіны ўрачыстай заявы Пуціна пра «ўзяцце» Купянска, якога ніхто ніколі не браў.

Асобная гісторыя — «Рубікон». 3-і армейскі корпус паведаміў, што у межах наступальнай аперацыі «Вівальдзі» вывёў з ладу сістэму кіравання гэтага элітнага падраздзялення расійскіх дронаводаў, знішчыў лагістыку, склады боепрыпасаў, пляцоўкі ўзлёту і вопытных аператараў БПЛА. Паводле слоў украінскіх вайскоўцаў, вораг пачаў пакідаць пазіцыі, кідаючы маёмасць, а расійскае камандаванне перакінула рэшткі падраздзялення на іншы напрамак. Я схільны давяраць гэтай заяве: 3-і корпус звычайна хутчэй прыніжае свае дасягненні, чым перабольшвае.

Гэта прынцыпова. «Рубікон» быў для расіян ратавальным сродкам, пажарнай камандай, якую кідалі на самыя складаныя ўчасткі — і амаль заўсёды гэта спрацоўвала. Байцы там сапраўды добра абсталяваныя, дасведчаныя і тактычна граматныя, і дзе б яны ні з’яўляліся, у ЗСУ пачыналіся вялікія праблемы. Але гэтым разам схема не спрацавала: паляўнічыя самі сталі здабычай, ды яшчэ масавай. Замест таго каб ратаваць фронт, расіянам давялося тэрмінова ратаваць свой элітны атрад. Гарантый таго, што з’яўленне «Рубікона» на ўчастку азначае поспех, больш няма — і што з гэтым рабіць далей, у Маскве, відавочна, не разумеюць.

Дакладней, адзін сродак у іх ёсць, і пра яго кажуць усё часцей. Мабілізацыя. Пуцін і яго прыслужнікі ледзь не штодня клянуцца, што яе не будзе. Але гледзячы на фронт, у мяне складаецца процілеглае адчуванне — і, падаецца, не толькі ў мяне.

Bloomberg са спасылкай на дакументы, якімі ён валодае, паведамляе: страх перад мабілізацыяй, якую Пуцін можа абвясціць пасля выбараў у Дзярждуму, ахапіў і прадстаўнікоў расійскай эліты. Чыноўнікі ў Крэмлі раяць сябрам і сваякам як мага хутчэй выехаць з Расіі ў бліжэйшыя месяцы і шукаюць магчымасць адкрыць рахункі за мяжой. Дакладна так жа, паводле звестак агенцтва, дзейнічаюць супрацоўнікі пунктаў набору ў армію — то бок ваенкаматаў.

Мікрабы не памыляюцца. Калі гэтая публіка пачала рыхтаваць родных і знаёмых да мабілізацыі — мабілізацыя будзе.

Ёсць і іншае ўскоснае сведчанне. Параметры расійскага бюджэту на наступны год звычайна абнародуюць напрыканцы жніўня — на пачатку верасня. Цяпер сярэдзіна верасня, а праект трымаюць у строгай таямніцы; Пуцін толькі пракаментаваў, што галоўным прыярытэтам будзе абарона. Думаю, сакрэтнасць тлумачыцца тым, што ў дакумент закладзены выдаткі на мабілізацыю. Бо калі б там чорным па белым стаялі сумы на ваенкаматы, навучанне і размяшчэнне мабілізаваных на 2027 год, тыя, хто не хоча служыць, збеглі б у той жа дзень. А такіх у Расіі нямала.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]