13 верасня 2026, Нядзеля, 7:17
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Лекар: У цяперашняй улады асабліва розуму няма

2
Лекар: У цяперашняй улады асабліва розуму няма

Рэжым правакуе новы адток кадраў з медыцыны.

Беларускім лекарам хочуць павялічыць тэрмін абавязковай працы у дзяржаўных установах да сямі гадоў. Толькі пасля гэтага медыкам прапануюць дазволіць пераход у прыватныя медцэнтры.

Чаму рэжым Лукашэнкі робіць умовы працы для лекараў больш жорсткімі? Такое пытанне сайт Charter97.org задаў беларускаму лекару-траўматолагу Аляксею Носаву, які жыве ў Іспаніі:

— Што да сямі гадоў адпрацоўкі: там ёсць падводныя камяні, сто адсоткаў. Па адной простай прычыне: размова, хутчэй за ўсё, ідзе пра працу па размеркаванні, а не проста пра адпрацоўку. Сэнс у тым, што раней трэба было адпрацаваць тры гады, пасля чаго ты мог выбраць іншае месца, калі знойдзеш, куды зможаш паехаць. А цяпер, калі гаворка ідзе менавіта пра размеркаванне, ты фактычна застаешся ў гэтай сістэме на сем гадоў, і ўсё ўжо залежыць ад таго, куды цябе размеркавалі.

Бо ёсць раёны, у якіх булгакаўская медыцына ўсё яшчэ ў топе, скажам так. Напрыклад, мы працуем у Іспаніі, і ў нас у раённай бальніцы ёсць МРТ, я ўжо не кажу пра іншыя медыцынскія даследаванні. А там раённая бальніца — гэта белы халат, лекар і шпрыц. Я, вядома, моцна ўтраірую. Там, натуральна, ёсць рэнтген, у некаторых бальніцах ёсць УГД, але няма таго ўзроўню дыягностыкі, які неабходны для прыняцця медыцынскіх рашэнняў.

Сэнс у тым, што лекар трапляе туды, і досвед у яго будзе такі земскі, сур'ёзны. Груба кажучы, з пенапласту і палачак вы павінны нешта сабраць, зрабіць і вылечыць. Гэта даволі складана. Таму людзі, натуральна, не хочуць там працаваць. Плюс да ўсяго — умовы, у якія трапляе малады спецыяліст. У вельмі нешматлікіх, надзвычай нешматлікіх месцах прадастаўляецца жыллё або нейкія льготы. У астатніх часта адсутнічае нармальная інфраструктура.

Сябры, якія размеркоўваліся ў такія месцы, распавядалі: узімку закутваешся ў тулуп, сабака за табой, выходзіш, на Месяц паваеш і вяртаешся назад, таму што ўсё ў снезе, як насамрэч у булгакаўскай вёсцы. Вось такія ў нас ёсць месцы. І, адпаведна, хто захоча туды паехаць? А цяпер гэта можа стаць абавязковым на сем гадоў. Але людзі не дурныя, спадзяюся, знойдуць выхад. У свеце шмат працы для лекараў, у многіх краінах. Таму альбо ўлады пачнуць ствараць нармальныя ўмовы для функцыянавання медыцыны і для маладых медыцынскіх спецыялістаў, альбо людзям давядзецца падумаць пра тое, што свая кашуля ўсё ж бліжэй да цела. Хутчэй за ўсё, будзе адбывацца менавіта так.

Сэнс у тым, што ўлада ў Беларусі, у прынцыпе, шукае спосабы захаваць гэтую мыльную бурбалку, якая існуе ўнутры. А паколькі розуму асабліва няма, яны спрабуюць, ведаеце, сцены кароўнікаў у ружовыя кружачкі пафарбаваць: можа, так сыдзе, можа, так спрацуе.

— Ці не адпудзіць сямігадовая адпрацоўка абітурыентаў ад медыцынскіх ВНУ, дзе ужо ёсць недабор?

— Цяжка сказаць. Бо псіхалогія людзей, якія там засталіся, асабліва тых, хто жыве на перыферыі, крыху іншая. Мінск — гэта зразумела, там псіхалогія ўсё ж даволі еўрапейская, хоць і з пэўнымі хібамі. Але ў людзей, што жывуць на перыферыі, зусім іншая псіхалогія.

Напрыклад, нейкі мясцовы функцыянер або іншы ўплывовы чалавек з задавальненнем захоча ўладкаваць свайго сына ў медыцыну. Няхай нават сын вучыцца не вельмі добра. Ці дачку, няхай і яна вучыцца не вельмі добра. Але можна здаць экзамены ў медыцынскую ВНУ і паступіць туды па накіраванні. Потым іх, натуральна, размеркуюць назад, туды, адкуль чалавек родам.

У такіх выпадках, напэўна, гэта не адпудзіць, таму што людзі самі гэтага хочуць. Гэта ўспрымаецца як пэўны кар'ерны рост. Хоць яны не разумеюць, што такое праца лекара ў Беларусі, якія там умовы і якая аплата працы. Таму дзеля прэстыжу яны ўсё ж, хутчэй за ўсё, будуць паступаць. Ну а астатнія — не ведаю, паглядзім. Гэта вельмі складана прагназаваць.

Напісаць каментар 2

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках