Партнёры Лукашэнкі могуць скончыцца
2- 29.08.2026, 9:40
- 3,718
Беларуская знешняя палітыка зрабіла «вялікі рывок».
На мінулым тыдні міністр замежных спраў паабяцаў бязвізавы рэжым з Паўночнай Карэяй. На Слуцкім сыраробчым камбінаце з вялікай пашанай прымалі дэлегацыю тэрарыстычнай арганізацыі «Талібан». А Аляксандр Лукашэнка зрабіў незабыўны камплімент вожцю ваеннай хунты.
Пра тое, куды на гэты раз прарвала беларускую знешнюю палітыку, — у новым выпуску праграмы «Оптимум» на YouTube-канале «Белорусы и рынок».
Дарагі карэйскі сябра
У інтэрв'ю беларускаму тэлебачанню міністр замежных спраў Максім Рыжэнкаў пахваліўся адпачынкам, які ён правёў у Паўночнай Карэі, і паабяцаў, што зусім хутка паехаць туды ў адпачынак зможа кожны просты беларус. Таму што Беларусь і Паўночная Карэя ўжо амаль дамовіліся аб адмене візавага рэжыму.
«Насамрэч краіна вельмі каларытная, традыцыйная, цікавая», — сказаў Рыжэнкаў.
Як вядома, гэта каларытная краіна з’яўляецца адной з найбяднейшых у свеце. ВУП на душу насельніцтва тут складае 1200 долараў. У Беларусі — 10 тысяч, у Расіі — 17, а ў суседняй Паўднёвай Карэі — 36 тысяч. У 2020 годзе краіна чарговы раз перажыла голад. Не такі маштабны, як гэта было ў 1995-м, калі гаворка ішла пра сотні тысяч смерцяў, але для мільёнаў людзей у карэйскай правінцыі ежа на стале штодня стала раскошай. Каля 12 мільёнаў чалавек, амаль палова насельніцтва краіны, у 2020 годзе хранічна недаедалі.
Праўда, у апошнія пару гадоў краіна зрабіла вялікі эканамічны рывок.
«Вы ведаеце, гэта краіна, у якой да нядаўняга часу даволі сціпла вызначалася наяўнасць уласнасці на аўтамабіль і гэтак далей, сёння патроху глядзіш там і там на вуліцах ужо ну такія прыпынкі руху ў сувязі з тым, што ўжо дастаткова шмат машын, больш, чым раней, ужо назіраецца», — сказаў Рыжэнкаў.
Сакрэт гэтага прарыву просты. На продажы зброі і боепрыпасаў для вайны Расіі супраць Украіны краіна зарабіла ад 7 да 14 мільярдаў долараў. Улічваючы, што ўвесь ВУП Паўночнай Карэі складае 32 мільярды, — гэта сапраўды вялікі поспех.
Хаця я ўсё адно сумняваюся, што нават з гэтымі эканамічнымі дасягненнямі Паўночная Карэя стане папулярным напрамкам для беларускага турызму. Але, вядома, не дзеля турыстаў беларускія ўлады задумваюць адмену візавага рэжыму.
Як вядома, акрамя зброі і боепрыпасаў Паўночная Карэя экспартуе яшчэ і людзей. Найбольш вядомая гісторыя — накіраванне 10 тысяч паўночнакарэйскіх ваенных у Курскую вобласць у 2024 годзе. Але маштабы гандлю людзьмі значна большыя. Па ацэнцы ААН, адначасова за мяжой працуюць 100 тысяч паўночнакарэйцаў.
Гандаль людзьмі як поспех
Прычым гэта не якая-небудзь там працоўная эміграцыя. Гэта менавіта гандаль людзьмі. Бо грошы за іх працу атрымлівае дзяржава. Штогод гандаль людзьмі прыносіць ураду Кім Чэн Ына да 500 мільёнаў долараў. Гэта адна з найбуйнейшых пазіцый паўночнакарэйскага экспарту.
Пры гэтым самі работнікі на рукі атрымліваюць ад 10 да 50 долараў у месяц. Брыгады жывуць у ізаляваных ахоўных бараках, у іх адразу забіраюць пашпарты, а за групамі сочаць афіцэры дзяржаўнай бяспекі. Людзі працуюць па 12 гадзін у суткі, без выходных. То-бок гэта практычна ідэальныя работнікі з пункту гледжання беларускіх улад. Тое, пра што Лукашэнка заўсёды марыў. Каб працавалі і не скардзіліся.
Праўда, не факт, што Беларусь зможа сабе гэтых работнікаў дазволіць. Бо самі карэйцы, можа, і не надта патрабавальныя, але паўночнакарэйскія ўлады ацэньваюць рабскую працу сваіх грамадзян дорага.
Гэтым летам Арэнбург спрабаваў наймаць паўночнакарэйскіх рабочых для прыбірання вуліц. Прапаноўвалі заробак у раёне 700 долараў. Улады Паўночнай Карэі запатрабавалі ад 1400 да 2000. У выніку не сышліся.
А я нагадаю, што работнікам з Узбекістана Беларусь першапачаткова ўстанавіла заробак у 500 долараў у месяц. Толькі пасля публічнага скандалу ўлады паднялі яго да 700. Дык што рабочыя з Паўночнай Карэі могуць аказацца Аляксандру Лукашэнку не па кішэні.
Таліб — твой сябар
Калі, вядома, Беларусь не заробіць шмат грошай дзякуючы супрацоўніцтву з іншым перспектыўным партнёрам. На мінулым тыдні Беларусь наведала вялікая дэлегацыя афганскіх талібаў.
Візіт працягваўся пяць дзён. За гэты час дэлегацыя з 13 чалавек наведала Акадэмію навук, БелАЗ, БНБК, Трактарны завод і Слуцкі сыраробчы камбінат. Як паведамлялі афіцыйныя ведамствы Афганістана, падчас візіту абмяркоўвалі пастаўкі беларускай тэхнікі ў гэтую краіну і беларускія інвестыцыі ў стварэнне зборкавых вытворчасцяў.
Беларускія медыя пра візіт амаль не паведамлялі. І, у прынцыпе, іх можна зразумець. Некаторыя ўдзельнікі дэлегацыі перспектыўнага партнёра, магчыма, усё яшчэ значацца ў спісе тэрарыстаў беларускага КДБ. Таму распавядаць пра тое, як на афіцыйным узроўні прымалі афіцыйных тэрарыстаў, усё ж такі яксьці няёмка.
І вішанька на торце
Затое гістарычны візіт у Беларусь прэзідэнта М’янмы Мін Аун Хлайна дзяржаўныя медыя асвятлялі на найвышэйшым узроўні. Аляксандр Лукашэнка так уразіўся значэннем гэтага візіту, што не змог стрымацца ад кампліментаў. Ну, як ён іх сабе разумее.
«У вас такая вопратка! У мяне такой няма. Абсалютна еўрапейскі чалавек, а не азіяцкі», — сказаў Лукашэнка.
Еўрапейскі чалавек Мін Аун Хлайн у 2021 годзе ўзначаліў у краіне ваенны пераварот. Пад яго «эфектыўным» кіраўніцтвам эканоміка М’янмы ўпала на 11 працэнтаў. Гадавая інфляцыя ў краіне вырасла да 25 працэнтаў. Нацыянальная валюта абясцэнілася на 36 працэнтаў. Калі лічыць па афіцыйным курсе. І на 75 працэнтаў, калі лічыць па курсе, па якім у краіне насамрэч можна купіць валюту.
«Насельніцтва ў вас у пяць разоў больш, чым у Беларусі. Гэта велізарная лічба, за якой хаваюцца лёсы людзей. Гэтых людзей трэба найперш накарміць і апрануць. У гэтым плане вы можаце разлічваць на Беларусь», — сказаў Лукашэнка.
Пра насельніцтва «ў пяць разоў больш» Лукашэнка крыху госцю палісціў. Ну прыкладна як камплімент пра пінжак. Насельніцтва М’янмы сапраўды складае 55 мільёнаў чалавек, але на тэрыторыі, якая знаходзіцца пад кантролем уладаў, жыве каля 20 мільёнаў.
Справа ў тым, што з 2021 года, то-бок з моманту перавароту, у краіне ідзе грамадзянская вайна. Па аптымістычных ацэнках урад кантралюе 33 працэнты тэрыторыі краіны. Па песімістычных — 21 працэнт. На чвэрці тэрыторыі ідуць баявыя дзеянні. Астатнія тэрыторыі кантралююць шэсць паўстанцкіх груповак, якія налічваюць сотні тысяч байцоў.
То-бок візіт, вядома, гістарычны, і партнёр такі перспектыўны, што дай бог кожнаму. Прыблізна як Садам Хусейн у Іраку, Муамар Кадафі — у Лівіі, Башар Асад — у Сірыі, Нікалас Мадура — у Венесуэле або аятала Хаменеі ў Іране. Я б з беларускімі інвестыцыямі ў гэтую краіну не спяшаўся. А то перспектыўны партнёр можа раптам скончыцца, як скончыліся іншыя такія ж перспектыўныя партнёры.