Украіна стварыла 300-кіламетровую лінію абароны, якую РФ давядзецца штурмаваць гадамі

З’явілася так званая «Новая лінія Данбаса».

Паміж Ізюмам і Арэхавым украінская армія стварыла велізарную лінію абароны даўжынёй каля 300 км, у якой налічваецца не менш як 67 абсталяваных праездаў і праходаў. На працягу двух гадоў Украіна капала тысячы кіламетраў траншэй, каб спыніць «бясконцы» паток расійскіх вайскоўцаў.

Пра гэта ў сваім блогу піша ўплывовы OSINT-эксперт Клемен Молін.

Са снежня 2024 года ўкраінскія вайскоўцы пачалі змяняць падыход да абароны. З’явілася так званая «Новая лінія Данбаса».

Першыя дзве лініі будаваліся прыкладна па адной схеме і праходзілі за буйнымі гарадамі Данбаса — Краматорскам і Добраполлем. Сёння такі падыход выкарыстоўваецца па ўсёй краіне: у Кіеўскай, Чарнігаўскай, Сумскай, Харкаўскай абласцях, на Данбасе, у Дняпрапятроўскай і Запарожскай абласцях.

Гэтыя лініі адрозніваюцца ад папярэдніх. Раней Украіна рабіла асноўны ўпор на траншэі для сваіх вайскоўцаў і толькі часам стварала супрацьтанкавыя рвы. Але пасля правалу абароны пад Ачарэтына, а затым пад Наваградоўкай улетку 2024 года стала зразумела, што такая сістэма больш не працуе. Вайскоўцы не займалі траншэі і бліндажы пасярод адкрытых палёў.

Таму новая стратэгія грунтуецца перш за ўсё на перашкодах і замаскаваных пазіцыях.

Іх задача - максімальна запаволіць усе сілы, якія расійская армія выкарыстоўвае для наступу: бранятэхніку, матапяхоту і пяхоту.

У поўным варыянце такая лінія мае шырыню каля 100 метраў і ўключае наступнае:

- адзін слой дроту на ўчастку шырынёй каля 50 метраў. Ён амаль непрыкметны, чапляецца за колы тэхнікі і стварае сур’ёзныя праблемы для пяхоты;

- адзін рад калючага дроту;

- адзін шырокі і глыбокі супрацьтанкавы ров з калючым дротам;

- яшчэ адзін рад калючага дроту;

- тры рады супрацьтанкавых бетонных пірамід, злучаных паміж сабой трывалым дротам і дадаткова абароненых калючым дротам;

- яшчэ два супрацьтанкавыя рвы з калючым дротам;

- яшчэ адзін рад калючага дроту.

Гэта максімальны варыянт абарончай лініі. Аднак далёка не ўсе ўчасткі пабудаваныя цалкам. Недзе няма бетонных пірамід, недзе адсутнічае адзін або два супрацьтанкавыя рвы.

Спрошчаны варыянт складаецца ўсяго з аднаго супрацьтанкавага рва і чатырох радоў калючага і звычайнага дроту.

Дадатковы калючы дрот таксама ўсталёўваюць на палях. Ён павінен абараняць пазіцыі і павялічваць прастору, на якой праціўнік застаецца пад агнём.

З пачатку будаўніцтва гэтых ліній побач з імі адбылося ўсяго тры сур’ёзныя сутыкненні.

Пад Іваноўкай незавершаная лінія трымалася дзевяць месяцаў - да цяперашняга ўкраінскага контрнаступу. Яна не змагла цалкам спыніць пранікненне расійскіх вайскоўцаў, якіх было нямала. Аднак лінія стала месцам, дзе ўкраінская абарона стрымлівала праціўніка і дзе загінулі дзесяткі расійскіх вайскоўцаў.

Пад Кучаровым Яром у жніўні 2025 года расійскім вайскоўцам удалося прайсці праз лінію па дарогах і праз разрывы ў лясапалосах. Гэта прывяло да новай рэформы абарончых ліній. Пазней расійскіх вайскоўцаў адтуль выбілі.

Цяпер першыя расійскія групы спрабуюць пранікнуць у раёне Шаўчэнкі каля Добраполля, дзе таксама ёсць абарончая лінія. Яна пакуль не завершаная. У бліжэйшы час стане зразумела, наколькі эфектыўна ўкраінскія вайскоўцы змогуць яе выкарыстаць.

Апошнія змены ў сістэме абароны звязаныя з яе бесперапыннасцю і глыбінёй.

У 2025 годзе многія лініі проста заканчваліся перад ярам, ракой, дарогай, лясапалосай або лесам. Цяпер гэтага стараюцца не дапускаць.

Лясапалосы і лясы расчычаюць як мінімум на 500 метраў. Рэкі дадаткова абараняюць калючым дротам. Дарогі і грунтавыя шляхі зачыняюць бакавымі рвамі і дротам, каб накіроўваць рух праціўніка ў патрэбны бок.

Калі раней многія лініі існавалі асобна, то цяпер паміж імі ствараюць бакавыя злучэнні. За першай лініяй могуць знаходзіцца другая, трэцяя, чацвёртая, пятая і нават шостая лініі абароны.

Пры гэтым украінскія траншэі, бліндажы і іншыя пазіцыі нікуды не зніклі. Іх проста стараюцца лепш маскіраваць.

Тысячы пазіцый, у тым ліку траншэі і бетонныя бункеры, знаходзяцца ўнутры лясапалос і лясоў у некалькіх сотнях метраў за асноўнай лініяй. Адтуль украінскія пяхотынцы і аператары беспілотнікаў могуць пастаянна кантраляваць тэрыторыю.

Моцна змянілася і абарона гарадоў.

Раней гарады часта разглядаліся як асобныя абарончыя пункты. Палявыя лініі заканчваліся непасрэдна перад імі. Цяпер гарады і вёскі з’яўляюцца часткай агульнай сістэмы абароны.

Большасць ліній побач з фронтам умацоўваюць з усіх бакоў, каб іх можна было выкарыстоўваць для кругавой абароны. Гарады і вёскі таксама зручныя для схаванага размяшчэння тэхнікі і працы аператараў беспілотнікаў.

Цяпер добра відаць, што выявіць і знішчыць расійскую групу, якая спрабуе пранікнуць праз адкрытае поле, прасцей дзякуючы гэтым лініям. У горадзе або вёсцы праціўніку значна лягчэй схавацца і заставацца непрыкметным тыднямі.

Асобнае пытанне - недахоп украінскіх вайскоўцаў.

Для параўнання можна ўзяць сітуацыю на Данбасе ў 2022–2023 гадах. Тады Украіне не трэба было трымаць велізарныя сілы ўздоўж усёй лініі фронту 2014 года. Тэрыторыя была моцна замініраваная, а наступ праціўніка было лёгка заўважыць.

Таму адносна невялікая колькасць вайскоўцаў магла кантраляваць вялікі ўчастак.

Новая сістэма працуе падобным чынам. У сярэднім уздоўж лініі ёсць адна дарога кожныя 5–10 кіламетраў. Гэта азначае, што на ўчастку даўжынёй 100 кіламетраў неабходна пастаянна кантраляваць прыкладна 10–20 ключавых кропак, адначасова назіраючы за астатняй тэрыторыяй.

Гэтыя ўмацаванні не вырашаюць праблему недахопу людзей. Але яны добра падыходзяць для новай украінскай тактыкі: менш вайскоўцаў непасрэдна на пярэднім краі, больш аператараў беспілотнікаў і наземных робатаў у тыле, якія могуць дыстанцыйна кантраляваць велізарную тэрыторыю.

Цяпер вернемся да лініі паміж Арэхавым і Ізюмам.

Я выбраў яе як прыклад, таму што гэта адна з самых доўгіх бесперапынных абарончых ліній. На ёй няма разрываў шырынёй больш за 100 метраў, уключаючы ўчасткі з рэкамі.

Акрамя таго, у раёне Арэхава яна знаходзіцца блізка да фронту, каля Пятропаўлаўкі з’яўляецца шостай лініяй абароны, а за Краматорскам - трэцяй.

Насамрэч гэта не адна лінія, пабудаваная адначасова. Яна складаецца з некалькіх участкаў, якія ствараліся ў розны час і ў розных напрамках. Таму немагчыма правесці праз усе 300 кіламетраў выразныя лініі першай, другой або трэцяй абароны. Іх глыбіня і размяшчэнне змяняюцца ў залежнасці ад канкрэтнага ўчастка.

У гэтай сістэмы ёсць пачатак і канец.

Найбольш паўднёвая частка знаходзіцца заходней Гуляйполя і з’яўляецца найбольш уразлівай. Тут ёсць толькі адзін супрацьтанкавы ров, які злучаецца з лініяй, пабудаванай яшчэ ў 2024 годзе. Тая старая лінія ўжо састарэла і мае шмат разрываў. Тады яна лічылася другой лініяй абароны Поўдня Украіны.

На поўначы лінія заканчваецца паўднёва-ўсходней Ізюма, на беразе Сіверскага Данца. Гэты ўчастак, які з’яўляецца трэцяй лініяй абароны захадней Краматорска, амаль завершаны.

Лінія праходзіць перад Новаміхайлаўкай, Чаплінам, Шахцёрскім, Пятропаўлаўкай, Аляксандраўкай і Барвінкавым. Гэтыя невялікія гарады выконваюць ролю тыловых баз.

Усяго я налічыў каля 67 абсталяваных дарог і праездаў. З іх 13 знаходзяцца на найбольш небяспечным участку даўжынёй 61 кіламетр паміж ракой Воўчай і Арэхавым.

За гэтай лініяй даўжынёй каля 300 кіламетраў на спадарожнікавых здымках бачна як мінімум 500 пазіцый. Некаторыя з іх ужо хаваюцца пад расліннасцю.

Пры гэтым на ўчастку даўжынёй 110 кіламетраў, які знаходзіцца альбо прыкладна ў 50 кіламетрах ад фронту, альбо быў пабудаваны зусім нядаўна, цяпер бачна толькі каля 30 пазіцый.

Такім чынам, на астатніх 190 кіламетрах прыкметна прыблізна 470 пазіцый. У сярэднім гэта каля чатырох пазіцый на кожны кіламетр.

Рэальная колькасць, хутчэй за ўсё, у тры-пяць разоў большая. У разлік не ўключаны больш глыбокія пазіцыі, аб’екты, якія немагчыма ўбачыць са спадарожніка, і пазіцыі ўнутры населеных пунктаў.

Хтосьці можа сказаць, што ўплыў гэтых ліній на фронт пакуль практычна непрыкметны. І гэта сапраўды так.

Але цяпер толькі каля 8 кіламетраў такіх ліній знаходзяцца непасрэдна на актыўным участку фронту ў Запарожскай і Харкаўскай абласцях. Агульная даўжыня актыўнага фронту складае каля 650 кіламетраў. То бок гаворка ідзе прыкладна пра адзін працэнт.

Першыя сур’ёзныя баі вакол такіх новых ліній, верагодна, пачнуцца бліжэй да канца года адразу на некалькіх участках.

У цэлым гэтыя ўмацаванні ствараюць цэлую сетку за лініяй фронту. Першыя з іх знаходзяцца прыкладна за 5, 10 або 15 кіламетраў ад пярэдняга краю.

Пакуль яны не маюць пастаяннай баявой нагрузкі і патрэбныя перш за ўсё для таго, каб не дапусціць глыбокага прарыву расійскіх войскаў. Іх асноўная роля выявіцца тады, калі расійскія групы пачнуць набліжацца да гэтых пазіцый.

Такія лініі не замяняюць вайскоўцаў. Але для іх абароны патрабуецца менш людзей. Гэта дазваляе сканцэнтраваць агнявыя сродкі на некалькіх важных напрамках.

Ці можа Расія прабіць такую абарону магутнымі ўдарамі? Так. І першыя спробы ўжо прыкметныя.

Паміж Гуляйполем і Арэхавым па гэтай лініі было нанесена каля 25 авіяўдараў. Аднак пакуль яны былі недастаткова дакладнымі, а плошча паражэння не дазволіла стварыць сапраўдныя праходы ў абароне.

Надалей Расія, відавочна, будзе спрабаваць разбурыць гэтыя ўмацаванні з дапамогай масіраваных удараў. Але для гэтага спатрэбяцца час і велізарныя рэсурсы. Пры гэтым за першай лініяй будуць знаходзіцца яшчэ тры, чатыры, пяць або нават шэсць дадатковых ліній абароны.

Я лічу, што Пуцін не збіраецца спыняць вайну і што яна можа працягвацца яшчэ некалькі гадоў.

Таму Украіне недастаткова проста наносіць расійскай арміі вялікія страты. Кожнае новае прасоўванне Расіі павінна абыходзіцца ёй настолькі дорага, каб далейшае наступленне пераставала быць выгадным.

У гэтым і палягае сэнс усёй сістэмы: умацаванні, беспілотнікі, артылерыя і зброя сярэдняй далёкасці павінны працаваць разам.

Гэта толькі адзін прыклад, які дапамагае зразумець агульную стратэгію Украіны. Па абодвух баках фронту ўжо пабудаваныя сотні тысяч кіламетраў глыбокіх траншэй і іншых абарончых збудаванняў.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]