12 лiпеня 2026, Нядзеля, 15:33
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Беларуска пра паездку праз РФ: Інтэрнэту і бензіну няма

6
Беларуска пра паездку праз РФ: Інтэрнэту і бензіну няма

Многія запраўкі зачыненыя.

Беларуска Кацярына адправілася на аўтамабілі з Мінска ў Тбілісі, разлічваючы на дарогу каля двух сутак. Ведаючы пра праблемы з палівам у Расіі, яна вырашыла падстрахавацца і ўзяць бензін з сабою — паводле яе разлікаў, 80 літраў павінна было хапіць да грузінскай мяжы.

Правілы дазваляюць вывозіць з Беларусі да 100 літраў паліва ў металічных каністрах, але сама купля каністраў абярнулася квэстам:

«Каністраў на запраўках НЯМА — расіяне ўсё скупілі. Я аб’ехала ўсе «Беларуснафты», што трапляліся на маім шляху — паўсюль каністраў не было, завоз чакаўся па пары штук на тыдзень, але іх хутка раскупляюць», — піша яна ў Threads.

Патрэбныя каністры дзяўчына збірала па частках: дзве знайшліся толькі на чацвёрты дзень пошукаў, яшчэ адну ўдалося дастаць на наступны дзень у раёне Чыжоўкі. У Воршы яна запоўніла поўны бак і тры дваццацілітровыя каністры.

Пасля перасячэння мяжы да Смаленска бензін на «Лукойле» і «Газпроме» быў даступны без праблем. Але далей сітуацыя пачала пагаршацца: паміж Вязьмой і Калугай на працягу прыкладна 200 км падарожніца не сустрэла ні працуючых заправак, ні самога паліва. У Туле карціна паўтарылася — дзе-нідзе бензіну не было зусім, дзе-нідзе стаялі доўгія чэргі, хоць адну станцыю з меншай чаргой знайсці ўсё ж удалося.

Сапраўдныя складанасці пачаліся на трасе М4 ад Тулы да Растова:

«Прыватныя запраўкі пустыя, «Лукойл» і «Газпром» або зачыненыя, або бензіну няма (толькі дызель або газ), або велізарныя гадзінныя чэргі. Каністры ў багажніку вельмі сагравалі душу».

У Растове сітуацыя была не лепшай: запраўкі або зачыняліся, або стаялі без паліва. Паводле слоў Кацярыны, заправіцца на М4 ў абодвух напрамках аказалася практычна нерэальна — працуючыя станцыі былі адзінкавыя, а чэргі расцягваліся на гадзіны. Выратавала тое, што паліва знайшлося на запраўцы ўбаку ад трасы, па дарозе да Уладзікаўказа — праўда, прадавалі яго з абмежаваннем, па 30 літраў на аўтамабіль.

Асобная цяжкасць — адсутнасць сувязі. Мабільны інтэрнэт знік амаль на ўсім шляху па Расіі, і знайсці дарогу дапамагалі толькі загадзя спампаваныя карты «Яндэкса».

У суме на дарогу да Грузіі пайшло 150 літраў паліва і 45 гадзін з улікам прыпынкаў і начлегу. Нягледзячы на перажытыя цяжкасці, Кацярына кажа, што была б гатовая паўтарыць такі маршрут — але не ў найбліжэйшы час.

Напісаць каментар 6

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках