«Ролю прэм’ер-міністра ў Беларусі можна параўнаць з роляй вадзіцеля тралейбуса»
3- 21.06.2026, 11:27
- 2,286
Пра першы год «працы» Турчына на пасадзе кіраўніка ўрада.
У сакавіку 2025 года адзінаццатым прэм’ер-міністрам Беларусі стаў Аляксандр Турчын. Праз год «Салідарнасць» ацаніла яго працу на чале дзяржаўнага апарату.
Дзмітрый Крук: «Ролю прэм’ер-міністра ў Беларусі можна параўнаць з роляй вадзіцеля тралейбуса»
Старшы навуковы супрацоўнік BEROC Дзмітрый Крук у каментары «Салідарнасці» адзначыў:
— Ролю прэм’ер-міністра ў Беларусі можна параўнаць з роляй вадзіцеля тралейбуса. Так, мае значэнне, хто знаходзіцца за рулём — ад яго залежыць, з якой хуткасцю рухаецца тралейбус, наколькі плаўна. Разам з тым маршрут пракладзены, і кардынальна змяніць яго нельга.
І, трэба сказаць, апошнія прэм’ер-міністры Беларусі, асабліва за апошнія шэсць гадоў, ад пачатку прымалі прапанаваныя ім правілы гульні, згаджаючыся на прызначэнні. Упэўнены, Турчын вельмі добра разумеў, куды ён трапіў і чаго ад яго чакаюць.
У мінулым, у перыяд псеўдалібералізацыі, у яго склаўся імідж нібыта ліберальна настроенага чалавека (у 2018–2019 гадах Турчын працаваў першым віцэ-прэм’ерам ва ўрадзе Румаса — С.). Але, на мой погляд, гэта не надта адпавядала рэчаіснасці. І мы бачым, што як прэм’ер Турчын прыняў правілы гульні, якія сёння заключаюцца ў празмернай стаўцы на Расію і ў высокай ступені дырыжызму ў эканоміцы.
Разам з тым у межах гэтай мадэлі Турчын спрабаваў уносіць нязначныя ўкрапванні. Напрыклад, як толькі ён заняў пасаду, спрабаваў унесці дробныя касметычныя праўкі ў бок змякчэння пастановы аб цэнавым рэгуляванні.
Іх унеслі, але потым адбыўся адкат назад. На мой погляд, гэта вельмі характэрная гісторыя.
Амбіцый на істотныя перамены ў Турчына і яго падначаленых няма, «да выканання» прымаецца агульная канва. Але ў яе межах дзесьці цішком, за вуглом, прадпрымаюцца спробы найбольш яркія праявы маразму абмежаваць.
Але гэта не можа даць вялікага эфекту. Унёсак асабіста Турчына ў лічбы за мінулы год (ВУП за 2025 год вырас на 1,3% — С.), як мне здаецца, быў невысокі. Урад можа завесці эканоміку ў глыбокую рэцэсію, але што да росту, дык, мабыць, ад яго дзеянняў залежаць толькі адна-дзве дзясятыя працэнта ВУП.
Тут, хутчэй, як пашанцуе, у які цыкл трапіць той ці іншы прэм’ер-міністр. Калі ў 2023–2024 гадах фіксаваўся найбольшы рост эканомікі за апошнія шэсць гадоў (на 3,9% і 4% адпаведна — С.), не даводзілася казаць, што гэта была заслуга Галоўчанкі.
Таму, з аднаго боку, няма расчараванняў ад працы Турчына на пасадзе прэм’ер-міністра: таму што не было і чаканняў. З другога — няма і таго, што можна было б паставіць Турчыну ў заслугу. Ён і яго папярэднікі самі для сябе ставілі нізкую планку амбіцый.