Тры чвэрці мядзведзяў Беларусі жывуць у адной вобласці
- 2.06.2026, 17:10
- 1,952
Дзе часцей за ўсё можна сутыкнуцца са зверам?
У Беларускім таварыстве паляўнічых і рыбаловаў (БООР) заявілі, што ў краіне расце колькасць бурага мядзведзя. Зараз, паводле звестак Нацыянальнай акадэміі навук, у рэспубліцы налічваецца каля 700 асобін. Больш за ўсё іх сканцэнтравана ў Віцебскай вобласці — 74% усёй папуляцыі.
За апошнія гады сустрэчы чалавека з бурым мядзведзем у Беларусі сталі адбывацца ўсё часцей. У БООР гэта звязваюць з ростам колькасці жывёл і іх актыўным рассяленнем.
Асноўная частка папуляцыі сканцэнтравана на поўначы краіны. У Віцебскай вобласці жыве 74% бурых мядзведзяў. На другім месцы — Мінская вобласць, дзе жыве 23% папуляцыі. Яшчэ 3% прыпадае на Магілёўшчыну.
Буры мядзведзь — найбольшы драпежнік Беларусі. Дарослыя самцы могуць важыць да 400 кг, даўжыня цела дасягае 235 см, вышыня ў карку — 130 см. Самкі меншыя: вышыня ў карку звычайна 90–110 см, маса — да 265 кг.
Спецыялісты распавялі, што ў жыцці мядзведзя ёсць актыўны перыяд, які прыпадае на цёплую пару года, і пасіўны — зімой.
Асабліва асцярожнымі трэба быць падчас гону: у мядзведзяў ён прыпадае на май–чэрвень і верасень–кастрычнік. У гэты перыяд самцы роўам прыцягваюць самак і пазначаюць тэрыторыю. Акрамя таго, паміж імі часта адбываюцца бойкі.
У БООР папярэджваюць: падчас гону мядзведзі становяцца больш агрэсіўнымі і адчувальнымі да ўварвання на сваю тэрыторыю.
Найбольш небяспечныя:
мядзведзіца з мядзведзянятамі,
звер каля здабычы,
самцы ў перыяд гону,
мядзведзь падчас палявання,
галодны звер ранняй вясной пасля выхаду са спячкі,
шатун (мядзведзь, які бадзяецца зімой, замест таго, каб спаць у бярлозе),
хворы, паранены або стары мядзведзь.
Што рабіць пры сустрэчы?
Калі мядзведзь далёка і не заўважыў чалавека, лепш ціха сысці, не прыцягваючы ўвагі. Можна абысці звера шырокім кругам або вярнуцца тым жа шляхам.
Калі сустрэча адбылася на блізкай адлегласці — да 50 метраў — нельга ўцякаць, паварочвацца спінай і глядзець мядзведзю проста ў вочы. Трэба захоўваць спакой, гаварыць упэўненым тонам і даць зверу зразумець, што перад ім чалавек.
Можна выдаваць дадатковыя гукі — свісцець, пляскаць у далоні. Адходзіць трэба павольна, спачатку задом на 10–20 метраў, потым бокам. Калі рух правакуе мядзведзя на збліжэнне, лепш спыніцца і працягваць гаварыць спакойным голасам.
Калі драпежнік устаў на заднія лапы, гэта не заўсёды азначае напад. Так звер можа аглядацца, абнюхваць паветра або спрабаваць зразумець, хто перад ім. У такой сітуацыі таксама нельга бегчы і рабіць рэзкія рухі.
Як зразумець, што звер збіраецца напасці?
Пра гатоўнасць да нападу могуць сведчыць прыціснутыя да галавы вушы, уздыбленая поўсць на загрыўку, аскал, дрыжкі і напружаная пастава. Калі пазбегнуць прамога кантакту не ўдалося, у БООР раяць упасці на зямлю, легчы на жывот або згарнуцца ў клубок, прыкрыць галаву рукамі і заставацца нерухомым як мага даўжэй.
Калі агрэсія працягваецца, трэба абараняцца ўсімі магчымымі спосабамі, у тым ліку выкарыстоўваць перцавы балончык або спрэй, біць звера ў вочы і нос — яго найбольш уразлівыя месцы.