Дэфіцыт бензіну ахапіў 25 расійскіх рэгіёнаў
25- 10.06.2026, 20:12
- 11,666
ЗСУ нарошчваюць атакі на нафтавую інфраструктуру акупантаў.
Па меншай меры 25 расійскіх рэгіёнаў (без уліку акупаваных тэрыторый Украіны) сутыкнуліся з недахопам бензіну і перабоямі ў пастаўках паліва на фоне атак Збройных сіл Украіны на нафтавую інфраструктуру, падлічыла выданне «7×7». Менш чым тыдзень таму, 4 чэрвеня, колькасць такіх суб’ектаў складала 15, а таксама абмежаванні дзейнічалі ў шасці захопленых у Украіны рэгіёнах — Крыме, Севастопалі, Луганскай, Данецкай, Херсонскай і Запарожскай вобласцях.
Адна з галоўных прычын крызісу — удары па нафтаперапрацоўчых заводах. Паводле дадзеных Bloomberg, са студзеня па май 2026 года расійскія НПЗ падвергліся 38 атакам, пры гэтым 16 з іх прыйшліся толькі на май — гэта максімальны паказчык за ўвесь час вайны. Паводле дадзеных OilX, загрузка НПЗ скарацілася на 14% з пачатку года і застаецца прыкладна на 20% ніжэй за даваенны ўзровень.
Рэгіянальныя ўлады рэагуюць на дэфіцыт па-рознаму. Выконваючы абавязкі губернатара Белгарадскай вобласці Аляксандр Шуваеў прызнаў існаванне праблемы, тады як кіраўнік Краснадарскага краю Веніямін Кандрацьеў назваў сітуацыю «штучным ажыятажам». Мясцовыя жыхары, аднак, сцвярджаюць адваротнае. Пад пастом Кандрацьева ў тэлеграм-канале «Туподар. Краснадар» карыстальнікі пакідаюць каментары кшталту «Мем ад стваральнікаў найчыстага пяску ў Анапе» і «Хоць мачы ў вочы». А ў канале «Бел.Ру | Навіны Белгарада» пад публікацыяй пра словы Шуваева большасць рэакцый — гэта клоўны і смяючыяся смайлікі.
У Краснадарскім краі з-за паліўнага крызісу ўжо пачалі закрывацца АЗС. А ў анексаваным Крыме рэзка ўзляцелі цэны на бензін: па стане на 10 чэрвеня літр АІ‑92 каштаваў каля 82 рублёў (для параўнання, у Маскве — каля 69), АІ‑95 — амаль 90 рублёў супраць прыкладна 75 у расійскай сталіцы. У перакупшчыкаў паліва прапаноўвалі па 130–150 рублёў за літр — на 50% вышэй за афіцыйныя крымскія цэны.
На гэтым фоне 8 чэрвеня Міністэрства энергетыкі РФ абвясціла пра стварэнне галіновага штаба для забеспячэння стабільнай працы паліўна-энергетычнага комплексу ва ўмовах «росту паветраных атак праціўніка».