Мінчукі змянілі хрушчоўку да непазнавальнасці

Як «перазбудаваць» двухпакаёўку на 42 «квадраты».

Рамонт у старым доме — гэта заўсёды гісторыя з непрадказальным фіналам: ніколі не ведаеш, які «сюрпрыз» выявіцца пад пластом тынкоўкі і ў якім стане акажуцца камунікацыі. Аднак гэтая двухпакаёўка на Калініна стала выдатным прыкладам таго, як за разумныя грошы можна цалкам перакроіць хрушчоўку, ператварыўшы 42 «квадраты» ў камфортнае жытло для трох дарослых і дзіцяці. Дзякуючы граматнай перапланіроўцы і чуццю дызайнеркі Ірыны Пярвушынай тут удалося стварыць стыльны інтэр’ер, які не проста прыгожы на карцінцы, але яшчэ і функцыянальны, піша onliner.by.

Перад намі — тыповая мінская хрушчоўка на вуліцы Калініна, якая перажыла ўсе прыемнасці і нягоды капрамонту. Дарэчы, абнаўленне фасадаў і камунікацый у пад’ездзе ішло паралельна з пераменамі ў самой кватэры.

Да пачатку работ інтэр’ер уяўляў сабой класічны прыклад «еўрарамонту»: глянцавыя нацяжныя столі, масіўныя дзверы і тыповая для той эпохі мэбля. Усё гэта нібыта загрувашчвала прастору і рабіла яе візуальна меншай. А кватэра і без таго была невялікая — усяго 42 «квадраты».

— Першапачатковая планіроўка была даволі тыповай для хрушчовак: маленькія ізаляваныя памяшканні, цесная кухня, нязручны крохкі санвузел і абмежаваная колькасць месцаў для захоўвання. Кватэра не была разлічана на жыццё маладой сям’і. Дарэчы, для маіх заказчыкаў гэта першы сумесны дом, — распавядае дызайнерка Ірына Пярвушына.

Сужэнцы набылі кватэру пяць гадоў таму, але вырашылі адкласці рамонт. Потым у іх нарадзілася дзіця, пасля да іх пераехаў брат-студэнт, якому не дасталося інтэрната.

— Двухпакаёўка не была спраектавана для такой колькасці людзей, і кожнаму члену сям’і даводзілася шукаць сабе месца. Брат начаваў на канапе ў гасцінай, маладыя бацькі з дзіцем займалі пакой, які не быў ні паўнацэннай спальняй, ні дзіцячай. Абедзенным сталом стала барная стойка, якая засталася ад папярэдніх гаспадароў, за якой можна было есці па чарзе. Праблемы з месцамі для захоўвання, нязручная ванная з працякаючай душавой кабінай, латок ката, які стаяў проста ў прыхадной, — усё гэта відавочна патрабавала пераасэнсавання.

Спіс патрабаванняў да новай планіроўкі быў даволі шырокі і ўключаў асобную дзіцячую з перспектывай пашырэння да пакоя для двух дзяцей, месца для сну бацькоў, гасціную з раскладной канапай і ТВ-зонай і паўнавартасную кухню, дзе знайшлося б месца не толькі для абедзенного стала, але і для пасудамыйнай машыны. Акрамя таго, заказчыцы, якая часта працуе з дому, патрабавалася асобнае працоўнае месца, а ўсёй сям’і — дастатковая колькасць сістэм захоўвання і санвузел з ваннай.

— Заказчыкі хацелі ўтульны інтэр’ер у спакойнай каляровай гаме, разбаўленай яркімі акцэнтамі. Пры гэтым бюджэт быў абмежаваны, і ўся складанасць заключалася ў тым, што ў старым жыллёвым фондзе немагчыма загадзя пралічыць выдаткі на рамонтныя працы. Яны патрабуюць большай гнуткасці, чым пры праектаванні новабудоў. Амаль заўсёды з’яўляюцца нейкія тэхнічныя нюансы і абмежаванні. Напрыклад, мы былі вымушаны чакаць замену рушнікасушылкі і яе праверку тэхнаглядам, і толькі пасля гэтага змаглі працягнуць сантэхнічныя работы.

Галоўная разынка праекта — гэта новая планіроўка. Яна закрывае 100% запытаў канкрэтнай сям’і. У кватэры ўдалося арганізаваць схаваную спальню для бацькоў.

— Так, гэта не паўнавартасны пакой, а кампактная ніша без акна. Рашэнне вымушанае, але для дарослых гэта хоць нейкая асабістая прастора, якой раней проста не было. Заказчыца, вялікая прыхільніца Гары Потэра, пры першым поглядзе на гэтую нішу нават параўнала яе са сваёй «каморай пад лесвіцай».

Пытанне вентыляцыі вырашаны максімальна проста. Усталёўка складанай прыточна-выцяжной сістэмы была немагчымая як з фінансавых, так і з тэхнічных прычын. Ад варыянта з фрамугай у сцяне паміж спальняй і дзіцячай уладальнікі таксама адмовіліся. Цяпер паветраабмен адбываецца праз адкрытыя дзверы ў гасцінай. Гэта свядомы кампраміс, на які сям’я пайшла добраахвотна. Па словах Ірыны, за год жыцця ў кватэры ніхто пра прынятае рашэнне не пашкадаваў: прыватная зона аказалася важнейшай за наяўнасць акна.

Дзіцячую пакой дызайнерка праектавала «на выраст», прадугледзеўшы магчымасць хуткай адаптацыі прасторы. Цяпер каля акна арганізавана адна працоўная зона, але планіроўка дазваляе лёгка дадаць другое месца каля суседняга акна, калі ўзнікне патрэба. Для захоўвання прадумана сістэма ўбудаваных шафаў, а ложак выбраны з дадатковым выкатным модулем — гэта зручна і для гасцей, і на выпадак з’яўлення другога дзіцяці.

— Каб упісаць бацькоўскую спальню-нішу шырынёй 160 см, давялося зрушыць сцяну былой кладоўкі. Дзякуючы гэтаму ў дзіцячай утварылася глыбокая ніша ў адной плоскасці з акном. У яе я ўбудавала шафу, якая літаральна «растварылася» ў сцяне.

Перапланіроўка дазволіла цалкам пераасэнсаваць логіку кухні і гасцінай. Уваход на кухню перанеслі, дзякуючы чаму ў калідоры вызвалілася месца пад шафу з пральнай машынай, а на сумежнай сцяне ўдалося арганізаваць паўнавартасную ТВ-зону. Акрамя таго, за кошт невялікага выступу новай перагародкі ў інтэр’ер акуратна ўпісалі вялікі халадзільнік, які ўжо быў у гаспадароў.

— Каб не зацягваць рамонт працэсам пераафармлення дакументаў на электрапліту, газавую варочную панэль пакінулі. Паводле нормаў, памяшканне з газавым абсталяваннем павінна быць аддзелена дзвярыма, таму паміж кухняй і гасцінай з’явілася шкляная перагародка ў белай раме. Гэтае ж рашэнне я ўжыла і для спальні. Выбар базавага колеру рамы дапамог зэканоміць значную суму, захаваўшы пры гэтым адчуванне святла і паветра. Газавы лічыльнік схавала ў верхнім модулі кухні, а чорны гнуткі шланг вырашыла пакінуць напаказ. Я праціўніца лішняга дэкору кшталту «маскіровачных» палічак — тут было важней захаваць чысціню ліній і паўнавартасную працоўную паверхню.

Сама кухня стала візуальным цэнтрам кватэры. Ідэя каляровага спалучэння нарадзілася з любові заказчыцы да кулінарыі і карціны з выявай світанку, якая ёй вельмі даспадобы. Раніцай памяшканне залівае цёплае святло, і хацелася гэта адчуванне працягнуць на ўвесь дзень. Кухня выраблена на заказ, што дазволіла рацыянальна выкарыстаць кожны сантыметр: тут размясціліся пасудамыйная машына, духавы шаф і ўбудаваная выцяжка.

— Для захоўвання задзейнічалі ўсе ўзроўні: у антрэсолях над халадзільнікам хаваюцца буйныя гаджэты, якімі карыстаюцца рэдка, у кутнім верхнім модулі — сыпучыя прадукты, а ніжнія секцыі для зручнасці выкананыя ў выглядзе высоўных шуфлядаў. Каб укласціся ў бюджэт і не страціць у эстэтыцы, матэрыялы я камбінавала: верхнія фасады зрабіла з пафарбаванага МДФ у тон сцен, а ніжнія — з ЛДСП з тэкстурай дрэва. Стальніцу абрала з постфармінгу, дапоўніўшы рабочую зону іспанскай керамічнай пліткай.

Санвузел у хрушчоўцы перажыў поўную трансфармацыю. Перанос уваходу дазволіў размясціць там падвесны ўнітаз, паўнавартасную ванну і ўмывальнік. Зона з ракавінай аказалася самай складанай тэхнічна: рахунак ішоў на міліметры, таму ракавіну давялося заказваць па індывідуальных памерах.

— У аздабленні стаўку я зрабіла на чысціню і свежасць, але з дадаваннем цёплых акцэнтаў. Абрала спалучэнне мяккага блакітнага адцення пліткі, буйнага тэрацы і тэрракотавых дэталяў. Каб візуальна звязаць інтэр’ер, тую ж блакітную плітку працягнула з санвузла ў прыхадную — так удалося эстэтычна вылучыць «брудную зону» пры ўваходзе і аб’яднаць два прасторы ў агульную лагічную паслядоўнасць.

Асабліва дызайнерка ганарыцца арганізацыяй сістэм захоўвання: на 42 «квадратах» удалося размясціць усе рэчы сям’і, не перагрузіўшы інтэр’ер. Уся мэбля выраблялася на заказ з ЛДСП паводле аўтарскіх чарцяжоў, а разлікі вяліся літаральна пад канкрэтныя прадметы. Заказчыца загадзя правяла рэвізію рэчаў, таму дызайнеры дакладна ведалі габарыты ўсяго — ад калекцыі кніг да бытавой хіміі.

У спальні ўсталявалі ёмістую шафу і ложак-подыум з пад’ёмным механізмам для сезонных рэчаў, а ў дзіцячай арганізавалі сістэму стэлажоў. Нават балкон ператварылі ў функцыянальную зону, размясціўшы там глыбокую шафу для санак і кансервацыі разам з мяккім сядзеннем-куфрам.

У аснову візуальнай канцэпцыі лягла сучасная эклектыка з элементамі мяккага мінімалізму. Ірына адмовілася ад ідэі «стэрыльнага бэжавага інтэр’еру» на карысць прасторы з характарам і асабістай гісторыяй. Базай сталі спакойныя слівочныя тоны і прыродныя драўляныя тэкстуры, якія яна дапоўніла складанымі акцэнтамі: тэрракотавым і блакітным.

— Стылістыка тут будуецца не на дарагіх матэрыялах, а на граматнай працы з колерам і святлом. Інтэр’ер атрымаўся жывы і эмацыйны, але без залішняга дэкору. Такое спалучэнне фактур і адценняў дазволіла стварыць утульную атмасферу для адпачынку, дзе яскравасць дэталяў не перагружае агульную карціну, а толькі падкрэслівае індывідуальнасць сям’і.

Аздабленне ў гэтым праекце простае па матэрыялах, але сфакусаванае на дэталях і візуальным адзінстве. Каб «схаваць» багацце ўбудаванай мэблі ў прыхадной і спальні, шафы вырашылі пафарбаваць у тон сцен. А каб зэканоміць, дызайнерка пайшла на хітрасць: спачатку абрала адпаведны адценне ЛДСП і ўжо пад яго падбірала фарбу, а не наадварот. Асноўны слівочны колер «залівае» кухню, гасціную і прыхадную, ствараючы цэльную і мяккую базу ва ўсёй кватэры.

Ну а галоўнай разынкай інтэр’еру стаў ручны роспіс у спальні, які выканала мастачка Кацярына Асіпава. Гэта не проста дэкор, а асабістая гісторыя сям’і, свайго кшталту схаваная «карта жаданняў» з прыроднымі матывамі. Адчуванне спакою дапаўняюць тэрракотавыя плеценыя свяцільні ручной работы, што ствараюць гульню святла, падобную да захаду. У дзіцячай таксама не абышлося без акцэнтаў: там на сцяне з’явіліся бясшвоўныя шпалеры. Малюнак дзіця выбрала само — гэта дапамагло яму адразу адчуць прастору сваёй і з нецярпеннем чакаць пераезду.

Поўная рэалізацыя праекта — ад зносу сцен да расстаноўкі дэкору — заняла 21 месяц. Брудныя працы былі завершаныя за 3,5 месяца, пасля чаго заказчыкі заехалі, што называецца, «на матрац» і далей патроху даводзілі рамонт. Яго поўны кошт склаў каля $45 000 па курсе.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]