Жанчыну з «кватэры Плюшкіна» забрала хуткая, але праз гадзіну яна збегла

Беларус адкрыў у Польшчы бізнес па прыбіранні і яму не даводзіцца сумаваць.

«Дзверы выламалі пажарныя, паліцыя агледзела кватэру — і мы пачалі прыбіраць», — так будзённа Антон (імя зменена) распавядае пра свой бізнес у Польшчы. На заказы, якія ён бярэ, не ў кожнага хопіць духу. Затое і кошт адпаведны. Раней яны з жонкай рабілі ўсё самі, але цяпер, калі справа стала на ногі, нанялі работнікаў. Антон распавёў MOST, як дамогся супрацоўніцтва з муніцыпальнымі арганізацыямі, як гэта — прыбіраць пакой, дзе больш за месяц ляжаў нябожчык, і чаму ён больш «не рубіцца за грошы».

Забітая машына, пара ануч і гаспадарскі пыласос

Антону 36 гадоў. У Польшчы разам з сям’ёй ён жыве з 2022 года. Тут мужчына пачынаў з працы ў таксі, пасля спрабаваў сябе ў якасці механіка на СТА, але неўзабаве вырашыў адкрыць уласную справу — клінінг. Да таго часу яго жонка мела досвед такой працы, але ў найме. Да таго ж бізнес не патрабаваў вялікіх укладанняў на старце.

— Аформіў ІП. На апошнія грошы і тое, што пазычылі ў знаёмых, купілі развалены аўтамабіль — Mitsubishi Space Star. Ён быў дзіркавы навылёт, як друшляк, але ёмісты. Узялі гаспадарскі пыласос у кватэры, дзе мы жылі, нейкія анучы, сродкі, — узгадвае беларус.

Першыя заказы паступалі праз пасярэдніка, аднак такая форма супрацоўніцтва практычна не прыносіла даходу. Тады сужэнцы вырашылі шукаць заказы самастойна — пачалі абыходзіць гатэлі і хостэлы.

— Прыйшлі ў Mercure і папрасілі паклікаць кіраўніка. І мы з такім чалавекам, які кіруе цэлым гатэлем, размаўлялі на роўных. Ён казаў, што разумее наш шлях, падказаў, што рабіць спачатку, і даў некалькі кантактаў. Мы былі вельмі здзіўленыя, што чалавек быў гатовы дапамагчы, — узгадвае беларус.

Такім спосабам удалося завязаць дзелавыя адносіны і з уладальнікам мясцовага вялікага хостэла.

Антон прызнаецца: спачатку цяжка было перамагчы сябе і пачаць наладжваць сувязі: у яго быў нізкі ўзровень польскай. Але ў выніку гэты бар’ер беларус пераадолеў.

— Так усё закруцілася патроху, — кажа ён.

«Памерлага саскрэбалі з канапы»

Аднойчы заказ прыйшоў нечакана. Антон рамантаваў уваходныя дзверы і загаварыў з суседам, які выйшаў. Расказаў пра свой клінінгавы бізнес — і даведаўся: у адной з суседак, што прыязджала з Канады, у доме дзве кватэры. У адной з іх памёр яе сваяк і праляжаў там каля паўтара месяца, пакуль яго не знайшлі. У кватэры трэба было прыбраць, вынесці ўсю мэблю, зрабіць азаніраванне і дэзінфекцыю. Антон адразу ўзяўся за гэта.

— [Памерлага] саскрэбалі з канапы, груба кажучы. За такое прыбіранне я ўзяў 3,5 тыс. злотых. Гэта было на два паверхі вышэй за мяне. З выдаткаў — толькі хімія і падаткі. На рукі атрымалася 3 тыс. злотых, — падлічвае прадпрымальнік.

Паступова Антон стаў распавядаць пра свой бізнес і іншым суседзям, а яшчэ актыўна развіваў нетворкінг. Гэта пачало прыносіць плады — замоваў станавілася ўсё больш і больш.

«Пабачылі, што мы вельмі хуткія, і падпісалі дагавор»

Платнай рэкламай Антон не карыстаўся, толькі перыядычна размяшчаў аб’явы ў тэматычных групах у Facebook. Па адной з такіх аб’яваў з беларусам звязаўся арганізатар мерапрыемства, якое было запланавана на бліжэйшыя дні ў гарадскім грамадскім цэнтры. Там патрабавалася тэрміновае прыбіранне.

Свабоднага доступу да будынка не было, таму, паводле слоў Антона, каб адкрыць памяшканне, на месца нават прыязджаў мэр горада.

— Мы з жонкай і яшчэ адной знаёмай, якая займаецца клінінгам, уварваліся туды і 1300 кв. метраў зрабілі за суткі, — кажа Антон. — Яны (адміністрацыя гарадской гміны. — Заўв. MOST) пабачылі, што мы вельмі хуткія, адказныя, і падпісалі з намі дагавор. Ужо трэці год мы з імі супрацоўнічаем.

Гміна, паводле слоў Антона, — самы надзейны кліент: аплаты робіць своечасова, без праблем працягвае дагаворы і дапамагае пашырацца.

— Дзякуючы гміне ў нас тры аб’екты, на якіх нашы людзі працуюць на пастаянцы — дзве беларускі і ўкраінка, — кажа прадпрымальнік.

200 злотых і залаты пярсцёнак

У Польшчы Антон атрымаў міжнародную абарону. Пасля гэтага замежнікі могуць удзельнічаць у інтэграцыйнай праграме — для гэтага трэба звярнуцца ў Гарадскі цэнтр дапамогі сем’ям (MOPR). Аднойчы, прыйшоўшы туды, Антон між іншым распавёў пра свой бізнес і пакінуў візітоўку. Праз год з ім звязаўся прадстаўнік цэнтра і прапанаваў займацца прыбіраннем сацыяльных кватэр. Грошы на гэта выдзяляюцца з гарадскога бюджэту.

Аб’екты трапляюцца розныя. У якасці бяскрыўднага прыкладу Антон узгадвае прыбіранне ў пенсіянера, які не мог нахіляцца пасля перанесенай аперацыі на пазваночніку. У кватэры ніхто не прыбіраў каля паўгода. Беларус узгадвае, што, акрамя смецця, на падлозе было шмат манет.

— Назбіралі каля 250 злотых. Знайшлі залаты пярсцёнак яго памерлай жонкі. Ён быў вельмі рады такім работнікам, — усміхаецца суразмоўца.

«Жанчыну забрала хуткая, але праз гадзіну яна збегла»

Але трапляюцца і куды цяжэйшыя замовы. Аднойчы фірме Антона давялося наводзіць парадак у пенсіянеркі з шызафрэніяй, якая пакутавала на сіндром Плюшкіна — насіла дадому рэчы з кантэйнераў Чырвонага Крыжа. Яе трохпакаёвая кватэра ад падлогі да столі была заваленая мяшкамі з рэчамі. За паўгода да гэтага кватэра гарэла, і суседзі, учуўшы непрыемны пах і баючыся паўторнага ўзгарання, забілі трывогу. У справу ўмяшалася пракуратура.

— У дзень прыбірання дзверы выламалі пажарныя, паліцыя агледзела кватэру — і мы пачалі прыбіраць. Я вывез на звалку два вялікія бусы Renault Master, але гэтым вызвалілі толькі паўтары пакоі, — кажа Антон. І дадае, што скончыць не ўдалося: — Жанчыну забрала хуткая, але праз гадзіну яна збегла і прыйшла з пагрозамі. У мэтах бяспекі нам давялося спыніць працу. Хутчэй за ўсё, кватэра зноў запоўненая, бо кантэйнеры знаходзяцца недалёка ад дома.

«Гэта хардкорная праца»

Такія прыбіранні — складаныя як фізічна, так і эмацыйна, але яны забяспечваюць бізнесу добры стабільны даход.

— Мы менш за тысячу злотых з MOPR не бралі. Прыбіранне прыбіральні і аднаго пакоя — гэта тысяча, дадаецца яшчэ адзін пакой — гэта ўжо паўтары. На квадратуру мы не глядзім, бо часам трэба выносіць шмат смецця, часам бегаюць пацукі і мышы — гэта ўсё таксама трэба ўлічваць. Але і MOPR-ы не надта глядзяць на цэны, бо разумеюць, якая гэта хардкорная праца.

«Даводзілася біцца за гэтыя грошы»

Цяпер Антон займаецца ў асноўным выпісваннем рахункаў-фактур, вырашэннем рэдкіх канфліктных сітуацый і перыядычнай закупкай хіміі. А непасрэдным выкананнем замоў займаюцца наёмныя работнікі. Нядаўна жонка Антона таксама адкрыла падобнае ІП.

Абодва прадпрымальнікі працуюць выключна з юрыдычнымі асобамі. А вось ад замоў прыватных кліентаў адмовіліся ўжо даўно — і не шкадуюць.

— У 80% выпадкаў заказчыкі морочылі галаву наконт якасці: увесь час кагосьці нешта не задавальняла. Выпраўленне дробязяў іх не задавальняла — прасілі вярнуць палову кошту. Гэта маральна высмоктвала энергію. Мне не падабалася, што даводзілася біцца за гэтыя грошы, — узгадвае мужчына.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]