Апошні рускі цар

Пуцінскі «райх» аказаўся самай нежыццяздольнай і пачварнай канструкцыяй.

Ток-шоў 1-га канала «Вялікая гульня. Частка 3» – неардынарная з'ява ў расійскім палітычным гадзюкоўніку. Яго вядучы Дзмітрый Канстанцінавіч Сіміс – легендарны савецкі разведчык, які каля паўвека працаваў у ЗША пад прыкрыццём незалежнага амерыканскага палітолага школы кансерватыўнага рэалізму. Пастаянныя ўдзельнікі – Дзмітрый Трэнін, Карэн Шахназараў, Міхаіл Ходарэнок, Яўген Бужынскі. Усе яны перакананыя імперцы, людзі абсалютна лаяльныя да дзеючай улады, больш за тое, якія лічаць сябе часткай гэтай улады, усімі спосабамі падкрэсліваюць сваю адданасць першай асобе. Але як людзі не дурныя і ўсе вельмі амбіцыйныя, яны не могуць заставацца сляпымі і не быць асабіста закранутымі той агульнанацыянальнай хваляй сіндрому Высоцкага, пра якую мы казалі ў нашай папярэдняй калонцы: «Не, хлопцы, усё не так, усё не так, хлопцы...» І яны відавочна спрабуюць выкарыстоўваць гэтую пляцоўку, каб максімальна пашанліва і асцярожна падказаць першай асобе нейкія крокі, здольныя супрацьстаяць гэтай нарастальнай хвалі, якая пагражае ўжо не толькі яго асабістай уладзе, але і такой дарагой для іх усіх імперскай ідэі.

У гэтай новай сітуацыі шоу становіцца для нас найкаштоўнейшай крыніцай інфармацыі пра настроі і ваганні на самай вяршыні расійскай улады, дзе нейкія сур'ёзныя падзеі адбыліся, відаць, у перыяд паміж 19 і 22 красавіка.

Што стала заўважна ўжо даволі шырокаму колу назіральнікаў 23 красавіка праз відавочна неадэкватныя паводзіны гэтай самай вяршыні.

Але вернемся яшчэ раз да «Вялікай гульні» ад 19 красавіка, праз некалькі дзён пасля публікацыі Мінабароны грознага спісу мэтаў на тэрыторыі краін НАТА 2.0, 27 сумесных з Украінай ваенных прадпрыемстваў. Выпуск стаў гучным эмацыйным заклікам да нанясення такіх удараў.

Вось некалькі характэрных цытат:

«Нельга толькі пагражаць, ліміт вербальных пагроз ужо вычарпаны»;

«Вайны выйграюць толькі тыя, хто гатовы ісці на рызыкоўныя дзеянні»;

і нарэшце – «Няхай яны збіраюць палаючыя абломкі».

Гаспадар-імператар адказаў сваім вернападданым слугам вельмі халодна. Адказ агучыў верны стары халуй Сіміс у іхнім выпуску ад 22 красавіка:

«Наносіць удары, не думаючы пра наступствы, мякка кажучы, не прыкмета дзяржаўнай мудрасці». У якасці суцяшальнага прызу «інфлюэнсарам» дазволілі памарыць пра ўдары па ўкраінскіх дронах, што пралятаюць над краінамі Балтыі, чаму яны і аддаліся са скрыгаценнем зубоў.

Пуцін паказаў, што ён не гатовы ісці на рызыкоўныя дзеянні, асабліва калі яны звязаныя з рызыкай для яго ўласнага жыцця. Не для гэтага ён настрэгаў сабе некалькі кабанянят мужчынскага полу, а для таго, каб мець генетычна ідэальны для трансплантацыі пул маладых здаровых органаў, што дазволіць яму падоўжыць сваё жыццё мінімум да 150 гадоў, як ён аднойчы пахваліўся калегу Сі.

Але гэтак жа катэгарычна ён не гатовы і спыніць вайну, і гэты стан паралічу волі аказвае цяжкі ўплыў на стан яго псіхікі, а галаву яму ўжо новую не перасадзіць.

Яго першыя ж два публічныя з'яўленні 23 красавіка, відаць, пасля нялёгкага тыдня зносін з рознымі групамі «паплечнікаў», пакідаюць вельмі цяжкае ўражанне.

Пуцін – трэці апошні рускі цар, і ён сваім станам і паводзінамі ў апошнія месяцы свайго праўлення дзіўным чынам нагадвае двух сваіх папярэднікаў.

Усе трае пасіўна ішлі да катастрофы як сваёй асабістай, так і аб'екта свайго праўлення, няздольныя прымаць якія-небудзь зразумелыя рашэнні.

Першы апошні рускі цар быў Мікалай Раманаў, з яго сыходам памерла 450-гадовая Расійская імперыя.

Савецкі Саюз стаў 70-гадовай канвульсіяй Расійскай імперыі. Не стамляюся цытаваць выдатнага Андрэя Амарліка: «Як прыняцце хрысціянства працягнула на 300 гадоў існаванне Рымскай імперыі, так і прыняцце камунізму працягнула на некалькі дзесяцігоддзяў існаванне Расійскай імперыі».

Міхаіл Гарбачоў быў другі апошні рускі цар. Сваім сыходам ён зафіксаваў смерць камуністычнага эксперыменту.

Пуцінскі чвэрцьвекавы райх аказаўся самай нежыццяздольнай і пачварнай канструкцыяй – канвульсіяй канвульсіі – і абрынуўся пад цяжарам здзейсненага ім пачварнага злачынства, на якое не адважыўся нават сталінскі Савецкі Саюз.

Андрэй Піянткоўскі, kasparovru.com

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]