Пуціна ахапіла параноя
8- Таццяна Трошчынская
- 17.08.2026, 16:05
- 18,498
Расстаўляць па свеце свае «кансервы» — гэта так па-расійску.
Я тут пачытала у The New York Times.
Не, у самой параноі няма нічога новага.
Але я ўсё роўна пад уражаннем, бо калі чытаеш пра ўсе гэтыя сімптомы ў такой канцэнтрацыі, немагчыма лічыць гэта нармальным.
Расследавальнікі марнуюць час, каб высветліць, ці рэальныя тэлездымкі з Пуціным, — па ступені завядання раслін у кадры.
Пра мноства яго ідэнтычных рэзідэнцый даўно вядома.
Цяпер я чытаю пра прэзідэнцкі цягнік з басейнам, спа-цэнтрам і спартзалам, які звонку выглядае як звычайны. Дык што — ён ездзіць у ім па крузе і пры гэтым плавае ў басейне?
Побач з яго рэзідэнцыямі ёсць спецыяльныя чыгуначныя веткі і сакрэтныя станцыі.
Вялізныя картэжы, што курсіруюць па Маскве, насамрэч служаць своеасаблівымі прынадамі, якія адцягваюць народ ад цела вождзя.
Тэлездымкі, на якіх ён сустракаецца з чальцамі ўрада, якія прайшлі дэзінфекцыю, або іншымі прыспешнікамі са свайго атачэння, запісваюць за некалькі месяцаў наперад, а потым паказваюць, робячы выгляд, што гэта адбылося менавіта ў гэты дзень.
Усе журналісты ведаюць, што азначае слова «кансервы» ў прафесійным жаргоне (загадзя падрыхтаваныя сюжэты), але тут «кансервы» — галоўны прапуцінскі жанр.
Праўда, расстаўляць па свеце свае «кансервы» — гэта так па-расійску.
То бок доўгі белы стол падчас кавіду і пастаянныя каранціны для пуцінскіх халуёў — гэта толькі кветачкі.
І гэта ж цэлая дзяржаўная машына, цалкам прыстасаваная да таго, каб абслугоўваць старога параноіка. Сотні людзей удзельнічаюць у гэтым гадамі.
Іншыя назіраюць за гэтым гадамі.
Вось што ўражвае: натуральнасць усяго гэтага для расіян.
Эрых Фром у «Бегстве ад свабоды» піша, што аўтарытарная асоба ў сваіх садомазахістычных памкненнях дэманструе «экстрэмальныя формы бездапаможнасці», а яе спецыфічная «мужнасць» палягае ў тым, каб «вынесці ўсё, што пашле ёй лёс або вождзь як яе ўвасабленне».
Гэта яно.
Калісьці я запісвала размову з псіхіятрам Раманам Кечурам — гэта быў сакавік 2022 года.
І ён ужо тады гаварыў пра яго рэгрэс, пра паглыбленне ў паранаідальныя перажыванні: «мы ўяўляем яго моцным, але ён — спалоханы стары адстаўны кагэбіст» (нагадаю: сакавік 2022 года).
Колькі ж каментарыяў мне тады прыляцела пад гэтай размовай — маўляў, як можна так казаць пра грознага лідара, Пуцін зноў усіх перагуляў, і ўсё ў такім духу.
Але, урэшце, — у асноўным — мы ўжо даўно не бачым там нічога, акрамя параноі.
І я думаю: які гэта цудоўны сімптом — што ўсё гэта не ўкладаецца ў нас у галаве.
Было б жахліва, калі б мы ўспрымалі гэта як належнае.
Таццяна Трошчынская, «Фэйсбук»