Пуціна ахапіла параноя
3- Таццяна Трошчынская
- 17.08.2026, 12:17
- 5,776
Расстаўляць па свеце свае «кансервы» — гэта так па-расійску.
Я тут пачытала у The New York Times.
Не, у самой параноі няма нічога новага.
Але я ўсё роўна пад уражаннем, бо, калі чытаеш пра ўсе гэтыя сімптомы ў такой канцэнтрацыі, немагчыма лічыць гэта нармальным.
Расследавальнікі трацяць час на тое, каб высветліць, ці рэальныя тэлездымкі з Пуціным, — па ступені завядання раслін у кадры.
Пра мноства яго ідэнтычных рэзідэнцый даўно вядома.
Цяпер я чытаю пра прэзідэнцкі цягнік з басейнам, спа-цэнтрам і спартзалай, які звонку выглядае як звычайны. Ён што — катаецца ў ім па крузе і пры гэтым плавае ў басейне?
Побач з яго рэзідэнцыямі ёсць спецыяльныя чыгуначныя лініі і сакрэтныя станцыі.
Вялізныя картэжы, што курсіруюць па Маскве, насамрэч служаць своеасаблівымі прынадамі, якія адцягваюць народ ад цела вождзя.
Тэлездымкі, на якіх ён сустракаецца з членамі ўрада, якія прайшлі дэзінфекцыю, або іншымі прыспешнікамі са свайго атачэння, запісваюць за некалькі месяцаў наперад, а потым паказваюць, робячы выгляд, што гэта адбылося менавіта ў гэты дзень.
Усе журналісты ведаюць, што азначае слова «кансервы» ў прафесійным жаргоне (загадзя нарыхтаваныя сюжэты), але тут «кансервы» — галоўны прапуцінскі жанр.
Дарэчы, расстаўляць па свеце свае «кансервы» — гэта так па-расійску.
То бок доўгі белы стол падчас кавіду і пастаянныя каранціны для пуцінскіх халуяў — гэта толькі кветачкі.
І гэта ж цэлая дзяржаўная машына, наладжаная менавіта на тое, каб абслугоўваць старога параноіка. Сотні людзей удзельнічаюць у гэтым гадамі.
Іншыя назіраюць за гэтым гадамі.
Вось што ўражвае: натуральнасць усяго гэтага для расіянаў.
Эрых Фром у «Уцёках ад свабоды» піша, што аўтарытарная асоба ў сваіх садомазаіхістычных імкненнях дэманструе «экстрэмальныя формы бяссільнасці», а яе спецыфічная «мужнасць» палягае ў тым, каб «вынесці ўсё, што пашле ёй лёс або вождзь як яе ўвасабленне».
Вось яно.
Калісьці я запісвала размову з псіхіятрам Раманам Кечурам — гэта быў сакавік 2022 года.
І ён яшчэ тады казаў пра яго рэгрэс, пра паглыбленне ў параноідальныя перажыванні: «мы ўяўляем яго моцным, але ён — напалоханы стары адстаўны кагэбіст» (нагадваю: сакавік 2022 года).
Колькі ж каментарыяў тады мне прыляцела пад гэтай размовай — маўляў, як можна так гаварыць пра грознага лідара, Пуцін зноў усіх перайграў, і ўсё ў такім духу.
Але вось нарэшце — у асноўным — мы ўжо даўно не бачым там нічога, апроч параноі.
І я думаю: які гэта цудоўны сімптом — што ўсё гэта не ўкладаецца ў нас у галаве.
Было б жахліва, калі б мы ўспрымалі гэта як належнае.
Таццяна Трошчынская, «Фэйсбук»