13 жнiўня 2026, Чацвер, 22:21
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Заварот кішак расійскай эканомікі

Заварот кішак расійскай эканомікі

Тры замкнёныя колы.

Міністэрства ўнутраных спраў Расійскай Федэрацыі паведамляе, што выпадкаў ухілення ад падаткаў у гэтым годзе выяўлена на 17% больш, чым у мінулым. Ого, які рост!

Ці то падаткаплатнікі пачалі больш ухіляцца ад аплаты, ці то паліцэйскія сталі лепш раскрываць, а калі падумаць, дык усё разам — самазаводзячыся механізм самаразбурэння, падобны на заварот кішак.

Ведаеце, як уладкаваны заварот кішак у чалавека?

Вось чалавек з'еў што-небудзь дрэннае, у яго запаліўся кішэчнік і пачаў баліць. Ад гэтай болі мышцы кішэчніка рэфлекторна скарачаюцца, то бок яшчэ і ціснуць на хворае месца. Ад гэтага становіцца яшчэ больш балюча, і мышцы скарачаюцца яшчэ мацней. Яшчэ балюча — яшчэ больш скарачаюцца мышцы. Калі скарачацца ўжо няма куды, кішкі перакручваюцца, як перакручваецца гумка або электрычны провад, калі вы хочаце яго шчыльней зматаць.

Кішкі перахлёствуюцца, завязваюцца ў вузел, самі сябе сціскаюць і рвуцца, калі своечасова не прыняць тэрапеўтычных мер.

Так і з падаткамі. Дзяржаўнаму бюджэту трэба больш грошай, каб весці вайну, і дзяржава павышае падаткі. У адказ на гэтае павышэнне людзі, асабліва невялікія прадпрымальнікі, якім Пуцін адмяніў спрошчаную схему падаткаабкладання, каб сабраць з іх як мага больш грошай, пачынаюць ухіляцца ад падаткаў, каб зводзіць канцы з канцамі. А праваахоўныя органы адначасова атрымліваюць загад павысіць збіральнасць падаткаў, бо Пуціну на вайну ж патрэбныя грошы, у яго айчына ў небяспецы. Вось і атрымліваецца, што прадпрымальнікі часцей падстаўляюцца, больш рызыкуюць, а паліцэйскія атрымліваюць даносы, а падаткавікі лепш шукаюць, а следчыя бадрэй узbudжаюць справы. Вось вам і першая пятля завароту кішак расійскай эканомікі.

Але за ёй ёсць і другая пятля, і трэцяя.

Паколькі з прадпрымальнікаў, што з цяжкасцю зводзяць канцы з канцамі, штрафаў асабліва не возьмеш, праваахоўныя органы ідуць у суд, і суд пачынае арыштоўваць актывы падатковых парушальнікаў. Некаторыя актывы, як праваахоўнікі ведаюць загадзя або выяўляюць, пакуль займаюцца справай, аказваюцца даволі добрымі. Ну то бок цяпер становішча так сабе з-за нападу праваахоўнікаў, а ўвогуле можа быць вельмі прыбытковы бізнес.

Такім чынам, трэба перадаць гэтыя адабраныя ў злосных неплацельшчыкаў бізнесы камусьці дружнаму праваахоўнікам. Гэтыя новыя, дружныя праваахоўнікам уладальнікі канфіскаваных кампаній падаткаў тым больш не плацяць, бо яны ж новыя ўласнікі, дружныя праваахоўнікам. Але працягвае стаяць задача павысіць збіральнасць падаткаў, а апроч таго, некаторыя праваахоўнікі адчуваюць крыўду і зайздрасць, што добры актыў дастаўся не іх дружнаму прадпрымальніку, а дружнаму прадпрымальніку калегі з суседняга аддзела.

І што ж? Арыштоўваюць зноў, бо раскрыць такое злачынства няцяжка, а перадаць добрую кампанію камусьці дружнаму вельмі хочацца. Вось вам і другая пятля.

Трэцюю пятлю расійскага эканамічнага завароту кішак у значнай ступені забяспечваюць украінскія дроны.

Бо многія прадпрымальнікі, што гандлявалі праз Wildberries, з мэтай ухілення ад падаткаў свае тавары не праводзілі праз мытнае афармленне. Гэта значыць, прадавалі кантрабанду: гэта магчыма, калі тавар не падлягае абавязковай маркіроўцы.

Адпаведна, калі склад Wildberries выбухае ад удара ўкраінскага дрона, ні страхоўку нельга атрымаць за страчаны тавар, ні з маркетплэйса нельга атрымаць кампенсацыю, ні ад дзяржавы нельга чакаць пакрыцця страт за тавар, які самі ж гандляры хавалі ад дзяржавы. Прадпрымальнікі нясуць страты і, каб як-небудзь уратаваць свой пацярпелы бізнес — што? — ухіляюцца ад выплаты падаткаў усё больш адкрыта. А гэтага толькі і трэба праваахоўнікам, перад якімі стаіць задача павысіць збіральнасць падаткаў і якім даспадобы магчымасць арыштоўваць чужыя актывы і перадаваць гэтыя актывы камусьці свайму. Не ўвесь бізнес гандлюе кантрабандай, але амаль увесь бізнес што-небудзь ды парушае.

Замкнёнае кола. Дакладней, тры замкнёныя колы, што перахлёствуюцца і самазацягваюцца.

Вядома, расійская эканоміка занадта вялікая, каб яе хутка задушыла паталагічная перыстальтыка, але пэўны дыскамфорт у арганізме ствараецца. І кожны, у каго калі-небудзь балеў жывот, ведае: радасць жыцця з болямі ў жываце адчуць нельга.

Шчасце з болямі ў жываце немагчыма.

Валеры Панюшкін, The Moscow Times

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках