«З РНПЦ у нас увогуле жах»
4- 17.06.2026, 17:29
- 2,050
Беларусы скардзяцца на стан медыцыны ў Мінску.
Карыстальніца Threads пад нікам tori_vegass распавяла пра ўмовы лячэння ў Рэспубліканскім навукова-практычным цэнтры аталарынгалогіі ў Мінску.
«Хачу паслухаць меркаванне з боку, можа, я прыдзіраюся, — піша яна. — У Мінску ёсць РНПЦ аталарынгалогіі. Тут ляжаць і дарослыя, і дзеці з праблемамі слыху, маўлення, успрымання свету. Я трапіла сюды пасля чаргі даўжынёй у 8 месяцаў з малодшым сынам, яму чатыры гады, маўленне дрэнна развіта. Шмат пазітыўнага і добрага пачула пра гэты цэнтр, і вось мы тут.
Што бянтэжыць? Палата чатыры на тры метры, і ў ёй шэсць чалавек. Ложак адзін — і для мамы, і для дзіцяці. Адсутнасць разетак у палаце. Харчаванне толькі для дзяцей. Адсутнасць нармальных падушак і пасцельнай бялізны».
Іншыя карыстальнікі сацсеткі распавялі, што аналагічная сітуацыя — і ў іншых установах аховы здароўя Беларусі. Сайт Charter97.org прыводзіць некаторыя каментары:
— Стрыечная сястра ляжала там вясной з дзіцем цэлы месяц, таксама ўсё гэта мяне здзівіла) дзеці носяцца па калідоры, там стаіць стол, дзе купа гаджэтаў на зарадцы стаіць, хтосьці чайнік кіпяціць, не вельмі ўсё гэта і бяспечна было.
— Падзяляю ваша абурэнне. Але такія ўмовы ў кожнай бальніцы ў Мінску. Зручнасць пацыентаў у прынцыпе не ставілася ў прыярытэт.
— Трапіла ў РНПЦ неўралогіі і нейрахірургіі, аддзяленне дзіцячай нейрахірургіі. Немагчыма апісаць убачаную колькасць чалавечага гора. Але там ратуюць жыцці. І ў параўнанні з гэтым умовы знаходжання становяцца прымальнымі.
— З гэтай шпіталізацыяй дзяцей пасля пяці гадоў у нас увогуле жах. Дачка ў шэсць гадоў зламала правую руку, пералом са зрушэннем і асколкам, складалі пад агульным наркозам у бальніцы. Добра, што было лета і ў мяне быў адпачынак, але ў аддзяленні суцэльныя «паламаікі»: у каго рукі, у каго ногі. У маёй — правая рука ў гіпсе, на левай стаіць катэтар на выпадак, калі з першага разу не атрымаецца скласці. Дзіця не можа сагнуць абедзве рукі — ні паесці, ні ў туалет схадзіць, ні на ложак сама ўзлезці, яны ў бальніцах высокія.
Прычыны такіх недахопаў патлумачыла ў каментарыях супрацоўніца аднаго з РНПЦ:
«Будынак пабудовы 1997 года, разлічаны на колькасць пацыентаў у два разы меншую, чым цяпер. Мы былі б радыя прадаставіць адна— або двухмесныя палаты, платныя палаты, але іх фізічна няма дзе ўзяць, бо цэнтр перапоўнены. Мы з задавальненнем паставілі б у кожную палату халадзільнік, чайнік, мікрахвалёўку і пральную машыну, але праводка таго ж 1997 года проста не вытрымае. На гэта пойдуць велізарныя грошы, якіх няма».