Украіна адкрыла дарогу сваім дронам для ўдараў па Расіі, знішчыўшы прыфрантавую СПА
- 19.05.2026, 20:30
- 2,538
УСУ ўжылі новую стратэгію.
Маштабныя бамбардзіроўкі расійскіх НПЗ, партоў і ваенных прадпрыемстваў, кульмінацыяй якіх стаў найбольшы за ўсю вайну ўдар па Маскве і вобласці ў ноч на 17 мая амаль 600 дронамі, сталі магчымымі дзякуючы новай стратэгіі Узброеных Сіл Украіны. Новыя дроны сярэдняй далёкасці моцна «прарэдзілі» супрацьпаветраную абарону, размешчаную на акупаваных тэрыторыях і ў памежных раёнах самой Расіі. Самі па сабе такія ўдары не могуць зламаць ход вайны, лічаць ваенныя аналітыкі, але яны змяняюць і яго, і дынаміку канфлікту, піша The Moscow Times.
У апошнія месяцы УСУ накіроўваюць усё больш рэсурсаў на ўдары сярэдняй далёкасці — па зоне, размешчанай прыблізна ў 30‑200 км за перадавой. Знішчаючы дронамі сродкі СПА і тылавыя аб'екты забеспячэння фронту, Украіна зрывае прасоўванне расійскіх войскаў і адкрывае шлях для дальнабойных беспілотнікаў і ракет, якія б'юць па НПЗ, нафтабазах, партах, ваенных заводах, распавялі Reuters два ўкраінскія камандзіры, два спецыялісты па дронах і тры ваенныя аналітыкі.
«Удары сярэдняй далёкасці цяпер адыгрываюць вырашальную ролю» ў нанясенні дальнабойных удараў па Расіі на адлегласць да 2000 км, сказаў Reuters Роберт Броўдзі, камандуючы Сіламі беспілотных сістэм Украіны. Прэзідэнт Уладзімір Зяленскі нядаўна заявіў, што колькасць удараў сярэдняй далёкасці ў параўнанні з сакавіком павялічылася ўдвая, а з лютым — у чатыры разы.
Выданне The Wall Street Journal называе гэта «верагодна, галоўнай зменай у ходзе баявых дзеянняў гэтай вясной». Пашыраецца колькасць дронаў сярэдняй далёкасці, такіх як украінскія FP‑2 і «Чаклун V», амерыканскі Hornet, УСУ таксама выкарыстоўваюць для удараў спадарожнікавую сувязь Starlink, якой больш няма ў расійскай арміі.
Інтэнсіўная дзейнасць у сферы даследаванняў і распрацовак, а таксама рост колькасці кваліфікаваных пілотаў прыносяць свае плады, сказаў выданню кіраўнік падраздзялення БПЛА 1‑га корпуса Нацыянальнай гвардыі Украіны «Азоў», які апублікаваў відэазапісы паспяховых удараў па аб'ектах расійскай тылавой інфраструктуры.
Паводле слоў Роберта Броўдзі, яго беспілотныя сілы сёлета знішчылі не менш як 129 сістэм СПА на акупаваных Расіяй тэрыторыях. У выніку, заявіў ён мінулага тыдня, расійская армія адчувае іх дэфіцыт і вымушана выкарыстоўваць састарэлыя комплексы і радыёлакацыйныя станцыі, якія былі «на ўзбраенні яшчэ ў 60‑я гады».
Як распавёў Reuters камандзір 7‑га батальёна 414‑й асобнай брыгады беспілотных сістэм, яго падраздзяленне займаецца пераважна знішчэннем цэляў на адлегласці да 100 км ад лініі судакранання. Найбольш каштоўныя, паводле яго слоў, — радыёлакацыйныя ўстаноўкі і зенітна‑ракетныя сістэмы СПА, такія як «Бук», «Тор» і «Панцыр».
Беспілотнікі змянілі характар канфлікту настолькі, што лінія фронту, магчыма, ужо не з'яўляецца месцам, дзе вырашаецца зыход вайны, адзначае Bloomberg. Цяпер на самых перадовых пазіцыях знаходзіцца ўсяго па тры ўкраінскія салдаты на кіламетр, «яны сталі абузай», сказаў агенцтву Мікалай Беляскоў, галоўны кансультант Нацыянальнага інстытута стратэгічных даследаванняў у Кіеве.
Для абароны яны там і не асабліва патрэбныя — УСУ навучыліся надзейна спыняць расійскіх салдат з дапамогай дронаў, у выніку чаго з канца зімы лінія фронту амаль не змянілася.
Важней тое, што Украіна, якая цярпела ад масаваных налётаў расійскіх дронаў і ракет, што білі па яе гарадах і электрастанцыях, цяпер сама можа бамбаваць энергетычныя і ваенныя аб'екты ў расійскіх рэгіёнах. І сродкі СПА акупантаў значна менш перашкаджаюць яе дальнабойным дронам і ракетам, у зоне дасягальнасці якіх апынулася каля 70% расійскага насельніцтва.
У выніку настроі ў расійскай Z‑супольнасці становяцца ўсё больш змрочнымі, канстатуе Іван Філіпаў, які вывучае яе з пачатку вайны.
«Нават улічваючы ўзровень вольніцы, якая пануе ў z‑прасторы, тэксты на тэму «мы рухаемся да паразы» пісаць усё ж небяспечна», але z‑аўтары ўсё ж такі спрабуюць данесці да чытачоў думку, што «вайна ў тупіку, перспектывы туманыя, а перамога немагчымая», адзначае Філіпаў:
«У выніку я чытаю кіламетры тэкстаў ад самых розных аўтараў, пачынаючы ад тэхнароў і інжынераў, якія займаюцца беспілотнікамі, і заканчваючы вайскоўцамі, дзе аўтары нібыта фармальна пішуць пра тое, што неабходна для перамогі, а па сутнасці — апісваюць непазбежную паразу».