Толькі гэтыя варыянты прымусяць Пуціна пайсці на мір
4- Дзяніс Казанскі
- 17.03.2026, 12:39
- 2,666
Калі скончыцца вайна?
Тэма заканчэння вайны ва Украіне зноў адыходзіць на другі план. Пасля пэўных надзей на нейкую дамоўленасць стала зразумела, што ні пра якое спыненне агню ў бліжэйшай будучыні не будзе. А калі будзе? Па маім суб'ектыўным меркаванні, зыходзячы з таго, што я бачу, пастаянна назіраючы за расійскай павесткай дня, ёсць тры вырашальныя фактары, якія паўплываюць на заканчэнне вайны.
1) Смерць або адхіленне ад улады Уладзіміра Пуціна.
2) Вычарпанне Расіяй рэсурсаў для вядзення вайны.
3) Татальная стома расійскага грамадства і расчараванне расіян у самой ідэі захопу Украіны.
Разгледзім кожны з гэтых фактараў асобна.
1) Я перакананы, што Уладзімір Пуцін — паранаідальны псіхапат, зацыклены на ідэі знішчэння ўкраінскай дзяржаўнасці ў тым ці іншым выглядзе. Гэта бачна па многіх прыкметах, якія можна разабраць у асобным допісе. Але, думаю, многія са мной пагодзяцца. У Пуціна да Украіны асаблівае стаўленне: ні адна іншая дзяржава не выклікае ў яго жадання цытаваць нейкія дамовы 400-гадовай даўнасці і ўспамінаць полаўцаў. Вайна з Украінай — найперш яго асабістая прыхоць. Ён будзе працягваць яе, пакуль зможа. Не стане Пуціна — вайна спыніцца з верагоднасцю 99%. Але колькі ён яшчэ прабудзе пры ўладзе, ніхто не ведае. Магчыма, ён заўтра здохне, а можа, яшчэ 15 гадоў будзе сядзець у бункеры, пускаючы сліну на дакументы. Прагназаваць гэта немагчыма.
2) «Хацелкі» Пуціна ўпіраюцца ў рэсурсы для працягнення вайны. Да атакі Трампа на Іран тут праглядаўся пэўны прасвет — на пачатку 2026 года расійскія рэсурсы падыходзілі да вычарпання. Статыстыка за студзень і люты паказала фінансавую катастрофу. З-за велізарнага дэфіцыту бюджэту яго давялося скараціць на 10% ужо на пачатку сакавіка. Амаль ва ўсіх галінах расійскай эканомікі адбыўся рэзкі спад. Перастала хапаць грошай нават на ваенныя заказы, і некаторыя абаронныя заводы знізілі аб'ёмы вытворчасці. Усё паказвала на тое, што Пуціну давядзецца неўзабаве паставіць вайну на паўзу, і гэта давала надзею на спыненне агню ў гэтым годзе. Але тут на дапамогу паспяшыў сябра Дональд, які зняў санкцыі з расійскай нафты. Цяпер Расія, верагодна, выправіць сваё становішча і адпаўзе ад фінансавай бездані. Які эфект гэта дасць — залежыць ад працягласці вайны ў Іране і ад таго, ці верне Трамп санкцыі супраць расійскай нафты.
3) Ну і зразумела, што ваяваць з Украінай Пуцін не змог бы, калі б гэтая ідэя была абсалютна непапулярнай у расійскім грамадстве. Таму тут пастараліся — доўгія гады прапаганда дэгуманізавала ўкраінцаў, прасоўвала ідэю пра тое, што ні ўкраінскай культуры, ні ўкраінскай мовы насамрэч няма, што ўсіх нас прыдумаў нямецкі шпіён Ленін на шкоду Расіі, і што справай гонару для Расіі — знішчыць нас усіх або прымусіць быць рускімі. У выніку ў 2022 годзе «брацкі народ» абсалютнай большасцю падтрымаў уварванне ва Украіну.
Аднак праз чатыры гады ідэя працягваць вайну і захопліваць Украіну мае значна меншую падтрымку сярод расіян. Цяпер нават на праваенных Z-каналах відавочная масавая стома ад пазіцыйнай мясарубкі. Шмат хто наўпрост піша, што вайна страціла сэнс і вычарпала сябе. Што на фронце з-за дронаў настаў пазіцыйны тупік, Расія нясе велізарныя страты. Наступаць немагчыма, а пяты год засыпаць пасадкі трупамі — бессэнсоўна. Нават праўладныя Z-блогеры прызнаюць, што заяўленыя Пуціным мэты «СВА» не ажыццявімыя, і настаў час спыняць вайну. Такія пасты і заявы я шмат разбіраў і цытаваў на сваім YouTube.
Весці вайну, калі пераважная частка насельніцтва выступае супраць, не зможа ніводзін дыктатар, калі ён хоць крыху дбае пра стабільнасць сваёй улады. Ніводная дыктатура не бывае паспяховай без апоры на значную частку грамадства. Таму Пуцін будзе вымушаны пайсці на спыненне вайны, калі «СВА» стане татальна непапулярнай (у ідэале трэба дасягнуць такога эфекту, каб насельніцтва РФ ванітавала ад самага згадвання пра вайну з Украінай, каб у гэты бок нават ніхто не глядзеў).
Вось калі па другім і трэцім пунктах наступіць мяжа — тады можна будзе чакаць ад Пуціна рэальных крокаў да міру. Пакуль што мы бачым пэўны прасвет. Тэндэнцыі да вычарпання рэсурсаў і ўзмацнення стомы ад вайны ёсць, але не настолькі значныя, каб спыніць апантанага вайной псіхапата.
Што да здачы Данбаса або нейкіх саступак у скарачэнні ўкраінскай арміі, то абмяркоўваць гэта як рэальныя крокі да міру проста смешна. Вар’ят, які мроіць полаўцамі і картамі XV стагоддзя, на якіх «няма Украіны», ніколі ніякім Краматорскам не задаволіцца. І прыдумае 10 новых прычын, каб працягваць вайну далей. Верыць, што Пуціна можна ўлагодзіць Краматорскам або Дружкаўкай, і што ён ваюе дзеля таго, каб захапіць толькі некалькі раёнаў Данецкай вобласці і адчапіцца ад нас, можа толькі поўны неўежа, які нічога не ведае і не разумее пра сучасную Расію.
Дзяніс Казанскі, «Фэйсбук»