Белоруски из хора SPIEVY покорили жюри польского шоу «Mam Talent»

Так!
Гэтыя спевы існавалі за тысячу рокаіў да хрысцінства у даіўней Літве (у тому ліку і у Пелессі) есчэ з часоіў балтскага языцтва. Яны былі прысвячоны у дзень зімняга сонцастаяння богу Велсу - гаспадару патойбочча, магіі, дастаку, жывёл, дабрабыту і ... ВелсГале - краінай, куда уходзяць памёрлыя продкі толькі абавязкова дастойныя.
Нашы балцкія продкі лічылі, што падчас зімовага пераходу («калі сонца пераходзіць у лета») мяжа паміж светамі становіцца тонкай. У наш свет прыходзяць духі продкаў (дзядоў) каб падтрымаць сваёх нащадкаў. І жывёлападобныя слугі Велса з «таго свету». Каляднікі ў масках (асабліва ў вобразе Казы ці Мядзведзя) насамрэч прадстаўляюць гэтае «войска Велса».
Менавіта у гэты перыяд (зімовыя «Валесавыя дні» або Каляды) праводзіліся МАГІЧНЫЯ абрады дзеля урадлівасці жывёлы і дабрабыту, якія надаваў Велс.

Літвінскія калядкі — гэта не гарманічная паліфанія, якую мы чуем у касцёле ці у чэркві. Гэта рэзкія дысанансы (секунды, кварты), якія у старажытнасці мелі МАГІЧНАЕ значэнне — яны павінны былі «прабіваць» прастору, каб заклікаць багоў (асабліва Велса) або адганяць злых духаў.

Калі два галасы спяваюць амаль адну і тую ж ноту, але з невялікай розніцай (напрыклад, 440 Гц і 445 Гц), узнікае фізічная з'ява акустычных біццяў. Слухач чуе не два асобныя гукі, а спецыфічнае «дрыжанне» або пульсацыю.
Гэтыя пульсацыі могуць рэзаніраваць з рытмамі мозгу (альфа- або тэта-хвалямі), што выклікае лёгкі трансавы стан, падобны да гіпнатычнага ступару.
Гэты тып спеваў мае надзвычай высокую інтэнсіўнасць гукавога ціску. Фізічна гэта адчуваецца як вібрацыя у целе слухача (саматычны рэзананс).
Высокаінтэнсіўны гук з насычанымі абертонамі актывуе ратыкулярную фармацыю мозгу — сістэму, якая адказвае за ўвагу і узбуджэнне. Гэта стан «гіперпільнасці», які у балтскіх рытуалах ліцвінў успрымаецца як прысутнасць сакральнага.

Шмат архаічных ліцвінскіх калядак пабудаваны на бурдоне — калі адзін ці некалькі галасоў нязменна утрымліваюць адну ніжэйшую ноту, а астатнія уплятаюць арнамент (як на вышываных кашулях).

Псіхалогія:
Пастаянны нізкачастотны фон выступае ў якасці «якара». Ён адключае аналітычнае мысленне слухача, якое звычайна сканцэнтравана на змене мелодыі. Калі мелодыя развіваецца не лінейна, а «кружыцца» вакол адной кропкі, мозг губляе пачуццё часу. Гэта механізм рытуальнага трансу.
І вы сама гэта убачылі !!!
Мы ліцвіны, Дыеў (Deus) нам раіць!