30 сакавiка 2026, панядзелак, 18:01
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Мікалай Статкевіч: Усё давядзецца вырашаць самім беларусам

1
Мікалай Статкевіч: Усё давядзецца вырашаць самім беларусам

Сітуацыя ў нашым рэгіёне становіцца ўсё больш складанай і напружанай.

Лідар беларускай апазіцыі, вызвалены палітвязень Мікалай Статкевіч упэўнены, што тэрыторыя Беларусі можа быць выкарыстана для ядзернай правакацыі Расіі. У сваім Telegram-канале апазіцыйны палітык заклікае беларусаў быць гатовымі да рашучых дзеянняў:

— Сітуацыя ў нашым рэгіёне становіцца ўсё больш складанай і напружанай. Масква, відавочна, прайграла ва Украіне. Напад на Украіну быў для Крамля працягам даўно прайгранай халоднай вайны з НАТА. Справа ў тым, што ідэя імперскага рэваншу была і застаецца навязлівай ідэяй значнай часткі расійскага грамадства. Можна нават сказаць — сучаснай расійскай нацыянальнай ідэяй, якую ўлічвае і выкарыстоўвае рэжым, што пануе ў Расіі. Няўдача ва Украіне, асабліва на фоне эканамічных цяжкасцяў, можа прывесці да сацыяльнага і палітычнага крызісу і пагрозы для ўлады. Рускія даруюць цару мільёны ўласных, а тым больш чужых ахвяр, але не даруюць паражэнняў.

Для аўтакратаў абсалютная ўлада з'яўляецца каштоўнасцю сама па сабе. Для іх яна — моцны наркотык, ад якога немагчыма адмовіцца. Яны атаясамліваюць сябе з дзяржавай, а некаторыя — нават са сваёй краінай. Напрыклад, сваіх палітычных праціўнікаў яны называюць «ворагамі дзяржавы». А прэзідэнт Расіі сцвярджае, што калі ў РФ не атрымаецца далучыць да сваёй тэрыторыі ў $17,1 млн км яшчэ некалькі соцень квадратных кіламетраў украінскай тэрыторыі, то «Расія загіне».

Не думаю, што наша ўсходняя суседка ад гэтага загіне, бо неяк жа яна існавала з 1991 па 2014 год без чужых земляў. Іншая справа, што сам Пуцін можа страціць уладу, што ў ягоным уяўленні, напэўна, з'яўляецца катастрофай, роўнай гібелі ўсёй Расіі. Страта ўлады пагражае не толькі звыклым ладам жыцця аўтакратаў, але часта і іх уласнаму жыццю. Таму дзеля ўлады яны гатовыя на ўсё.

Статкевіч упэўнены, што, прайграўшы ва Украіне, Масква будзе шукаць іншых ахвяр для новай спробы «маленькай пераможнай вайны»:

— Найбольш імаверна, што наступным аб'ектам нападу плануюцца краіны Балтыі. Але ўпэўненасці ў сваім поспеху пасля чатырох гадоў безвыніковай і стратнай вайны з Украінай у расійскіх генералаў істотна паменела. Яны ўжо не разлічваюць на ўдалы бліцкрыг, бо еўрапейскія краіны, хай і павольна, але рыхтуюцца да адпору.

А зацягванне канфлікту, калі на дапамогу краінам Балтыі прыйдуць іх еўрапейскія саюзнікі, вядзе да непазбежнай паразы Масквы. І не толькі з-за розніцы ў эканамічным, дэмаграфічным і тэхналагічным патэнцыяле, але і з-за рэзкага зніжэння, у параўнанні з мінулым, баявога патэнцыялу расійскіх салдат.

Справа ў тым, што найбольш паспяховыя войны Расійская імперыя вяла, выкарыстоўваючы ў якасці салдат рабоў.

З пачатку XVIII стагоддзя расійскае войска фармавалася з прыгонных сялян, якіх спачатку забіралі туды пажыццёва, а потым — на 25 гадоў. Даведзеныя муштрай і жорсткімі пакараннямі да неўратычнага стану, яны былі страшнымі праціўнікамі, асабліва ў бліжнім баі, і жахам для мірнага насельніцтва.

З канца XIX стагоддзя, пасля вызвалення сялян з рабства і пераходу на мабілізацыйны прынцып фармавання войска з адносна свабодных людзей, Расія пачала цярпець паразы ў войнах.

Тэндэнцыю спыніў Сталін, калі сяляне ў калгасах былі зноў ператвораны ў прыгонных. А калі былі ўведзены загараджальныя атрады НКВД, калі пачалі караць блізкіх салдата за яго ўцёкі з поля бою, калі СМЕРШ адпраўляў на расстрэл за любыя праявы незадаволенасці, зноў стала магчымым кідаць вялікія масы войскаў у лабавыя атакі на нямецкія кулямёты.

Савецкая армія пачала перамагаць коштам каласальных страт. Зараз у Расіі, быццам бы, няма рабства, хіба што акрамя зняволеных, запас якіх не бясконцы.

Дэмаграфічны патэнцыял калісьці шматлюднай і беспраўнай вёскі амаль вычарпаны. Набраныя ж за вялікія грошы з дэпрэсіўных рэгіёнаў або мабілізаваныя салдаты пакорліва і масава паміраць не хочуць. Калі ж улічыць заўсёдныя для расійскага войска карупцыю і крадзеж, то становіцца зразумела, што сіла расійскага войска ў вачах вонкавых назіральнікаў была відавочна пераацэненая.

Таму, каб павялічыць шанцы на поспех у будучым канфлікце, Масква разглядае і варыянт ужывання ядзернай зброі з мэтай паралізаваць волю еўрапейцаў і прымусіць іх да міру на ўмовах Крамля, а таксама перашкодзіць войскам іншых еўрапейскіх краін прыйсці на дапамогу Балтыі.

Лідар беларускай апазіцыі піша, што, каб пазбегнуць ядзернага ўдару па сваёй тэрыторыі, Масква рыхтуе прымяненне ядзернай зброі супраць заходніх краін з тэрыторыі Беларусі:

— У Беларусі ў раёне Асіповічаў ужо размешчаны ракетныя комплексы «Іскандэр», здольныя несці ядзерныя баягалоўкі.

Цяпер на нашай тэрыторыі размяшчаюць мадыфікаваную міжкантынентальную балістычную ракету «Ярс», якая пасля змяншэння ўдвая яе дальнасці атрымала назву «Арэшнік». Але галоўнае — у раёне Крычава будуецца сховішча для ядзерных баягалоўак, хутчэй за ўсё, для «Арэшнікаў», «Іскандэраў» і тактычных ядзерных авіябомбаў.

Справа ў тым, што ў расійскай арміі, а раней — у савецкай, ядзерныя баягалоўкі захоўваліся не побач з іх носьбітамі, як у НАТА, а ў спецыяльных сховішчах — вельмі дарагіх умацаваных збудаваннях, дзе падтрымліваюцца пастаянныя тэмпература, ціск і вільготнасць. У пагрозлівы перыяд або падчас рэгулярных трэніровак баягалоўкі аўтакалонамі вывозяць са сховішча да носьбітаў (сродкаў дастаўкі).

Тое, што Масква будуе такі дарагі і складаны аб'ект у Беларусі і ўжо арганізавала яго супрацьпаветраную абарону, сведчыць, што на нашай зямлі будзе пастаянна размешчана вялікая колькасць ядзерных баягалоўак. І не таму, што ў Расіі не стае зямлі для іх размяшчэння, а з канкрэтнымі мэтамі.

Нам трэба шукаць шляхі, як прадухіліць выкарыстанне нашай зямлі для агрэсіі супраць краін Балтыі і для нанясення ядзерных удараў. Прычым прадухіліць, пазбягаючы прамога ўзброенага канфлікту краін НАТА з Расіяй на нашай зямлі.

Усё давядзецца вырашаць самім беларусам.

Я ўжо пісаў пра свае прапановы. Іншага рэальнага шляху да вызвалення і захавання нашай краіны, а таксама міру ў рэгіёне, у нас няма.

Галоўнае — своечасова ўсвядоміць рэальнасць небяспекі і не спазніцца з неабходнымі мерамі.

Наступае час, калі лозунг «За нейтральную бяз'ядзерную Беларусь!» становіцца праграмай нацыянальнага выжывання, здольнай аб'яднаць большасць беларусаў, незалежна ад іх поглядаў і месца жыхарства.

Напісаць каментар 1

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках