27 сакавiка 2026, Пятніца, 13:13
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Украіна змяняе правілы сучаснай вайны

1
Украіна змяняе правілы сучаснай вайны

Тэхналогіі і баявы досвед Узброеных Сіл Украіны ўсё часцей зрываюць планы Крамля.

Апошнія некалькі дзён далі вельмі паказальную карціну вайны, якую варта чытаць не праз эмоцыі, а праз факты. Украіна ўжо не выглядае проста краінай, якая стрымлівае ўдар. Украіна паступова становіцца дзяржавай, што фармуе новую мадэль вайны — праз тэхналогіі, адаптацыю і хуткасць навучання.

Напрыклад, The Times адкрыта піша, што ўкраінская сістэма СПА сёння з’яўляецца адной з самых складаных у свеце, бо здолела інтэграваць савецкія камплексы і заходнія сістэмы ў адзін контур кіравання. Паводле даных, прыведзеных у матэрыяле, за гады вайны Украіна заяўляе прыкладна пра 140 тысяч знішчаных паветраных цэляў, з іх больш за 44 тысячы Shahed. Старшы даследчык RUSI Джастын Бронк прама кажа: ігнараваць украінскі досвед было недалёкагледна, бо Украіна стала адным з сусветных цэнтраў кампетэнцыі ў сферы кіравання супрацьпаветранай абаронай.

Гэта азначае вельмі простую рэч: краіна, якая яшчэ ўчора прасіла сістэмы, сёння ўжо экспартуе баявую экспертызу.

На зямлі карціна не менш паказальная. Расія працягвае дзейнічаць у логіцы масы — буйныя механізаваныя штурмы, «мясныя атакі», ціск адначасова на некалькіх напрамках. Але ўсё часцей гэта заканчваецца не прарывам, а вялікімі стратамі.

Паказальны прыклад — наступ на напрамку Ліман–Борова, дзе, паводле ўкраінскіх крыніц, расіяне задзейнічалі больш за 500 вайскоўцаў, 28 адзінак браняванай тэхнікі і больш за 100 матацыклаў і багі. Украінскія сілы не проста адбілі атаку — яны сарвалі яе яшчэ на этапе падрыхтоўкі. Страты РФ: дзясяткі адзінак тэхнікі, уключаючы танкі, БМП, цяжкую агнямётную сістэму ТОС-1А і артылерыю.

Гэта вельмі важны сігнал. Вайна змяняецца. Перамагае ўжо не той, хто кідае больш людзей, а той, хто хутчэй бачыць падрыхтоўку праціўніка і хутчэй перабудоўвае сістэму рэагавання.

Аддзельная тэма — дроны. І тут фармуецца новая рэчаіснасць: беспілотнікі сталі не дапаможным інструментам, а асновай баявых дзеянняў. Менавіта таму ўсё часцей гучыць ацэнка, што тэмпы страт расійскай пяхоты ад украінскіх БПЛА перавышаюць тэмпы якаснага папаўнення.

Калі гэта спалучаецца з ударамі па нафтавых тэрміналах, складам БПЛА, радарах і сістэмах СПА — узнікае іншая стратэгія. Украіна ўсё больш ваюе не толькі супраць салдата на пазіцыі, а супраць усёй сістэмы забеспячэння вайны.

Менавіта таму ў артыкуле Дыяны Фрэнсіс (Kyiv Post / Atlantic Council, 19.03.2026) з’яўляецца вельмі дакладная фармулёўка: Украіна ператварылася ў дзяржаву ваенных тэхналогій, дзе баявы досвед стаў драйверам інавацый. Частка ацэнак там публіцыстычная, але галоўны тэзіс правільны — вайна прымусіла Украіну стаць лабараторыяй сучаснай вайны.

Яшчэ адзін цікавы сігнал — змены ўнутры самой Расіі. У калонцы Kyiv Post пра выступ дэпутата Дзярждумы Канстанціна Затуліна звяртаецца ўвага на тое, што нават частка сістэмных імперцаў пачынае прызнаваць: заяўленыя Крэмлём мэты вайны могуць быць недасягальнымі. Важна правільна гэта разумець. Гэта не азначае распад Расіі заўтра. Гэта азначае іншае — нават унутры сістэмы пачынаецца халодны падлік цаны вайны.

І яшчэ адзін важны блок — Еўропа пачынае больш жорстка рэагаваць на ўнутраныя рызыкі. Пасля публікацыі Washington Post пра магчымыя ўцечкі інфармацыі з боку венгерскіх чыноўнікаў у Расію (гэту інфармацыю Будапешт адмаўляе) у ЕС пачалі абмяжоўваць удзел Венгрыі ў асобных адчувальных дыскусіях. Прэм’ер Польшчы Дональд Туск прама заявіў, што такія падазрэнні існавалі даўно.

Гэта ўжо не палітычная спрэчка. Гэта прыкметы таго, што Еўропа пачынае глядзець на пытанне бяспекі як на пытанне контрразведкі.

І нарэшце галоўнае. Нягледзячы на ўсю палітычную рыторыку, НАТА пацвярджае: ЗША працягваюць прадастаўляць Украіне крытычна важную разведвальную і ваенную падтрымку. То бок інфармацыйны шум — гэта адно. Рэальнае ваеннае супрацоўніцтва — іншае.

Калі ўсё гэта скласці разам, вымалёўваецца простая, але важная карціна.

Расія спрабуе выйграць вайну масай.

Украіна спрабуе выйграць яе хуткасцю адаптацыі.

І менавіта таму сёння галоўны рэсурс Украіны — ужо не толькі стойкасць. Галоўны рэсурс — гэта досвед вайны, які ператвараецца ў тэхналогіі, рашэнні і новую вайсковую дактрыну.

А гэта і ёсць тыя самыя «карты», якіх, як аказалася, у Украіны значна больш, чым многія хацелі думаць.

І галоўнае — гэта ўжо не пытанне прыгожых фармулёвак. Гэта пытанне таго, хто хутчэй вучыцца.

Віктар Ягун, Facebook

Напісаць каментар 1

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках