О дзівосны новы біпалярны свет
26- Ирина Халип
- 26.07.2024, 15:11
- 20,540
![О дзівосны новы біпалярны свет](https://i.c97.org/ai/351265/aux-head-1570616096-20191009_irina_halip_nn.by_360.jpg)
ФОТА: «НАША НІВА»
Не ў Оксфард, дык у Пхеньян.
Выдатная навіна для студэнтаў і абітурыентаў: Беларусь і Паўночная Карэя дамовіліся аб супрацоўніцтве паміж ВНУ. Міністр замежных спраў з'ездзіў у Пхеньян і пра ўсё дамовіўся. Беларускіх студэнтаў чакаюць незабыўныя прыгоды і дзіўныя адкрыцці.
Напрыклад, студэнцкі абмен. Уласна, іншых відаў супрацоўніцтва ўжо і не трэба: менавіта ён прынясе і прыгоды, і адкрыцці. Вядома, для паўночнакарэйскіх студэнтаў абмен з беларускімі будзе шчасцем: прынамсі, у беларускіх крамах ёсць ежа. Моладзь хоць зможа наесціся ўволю.
Што да суайчыннікаў, якіх за выдатную вучобу і прыкладныя паводзіны адправяць у Паўночную Карэю, то ім давядзецца падрыхтавацца. Я чытала некалькі апавяданняў расейскіх студэнтаў, якія вучыліся ў Паўночнай Карэі. Яны былі шчаслівыя там вучыцца і расказвалі, што ў іх усё добра. Вось толькі санвузел у інтэрнаце адзін на паверх, прычым без душавой - мыюцца студэнты ў тазіках або раз на тыдзень у грамадскай лазні, куды іх возяць аўтобусам. А гарачая вада ў кране ёсць толькі зімой у строга адведзены час - з 7 да 7.30 раніцы. У іншую пару года яе няма наогул, як і інтэрнэту - яго і ўзімку не падаюць. А лесвіца паміж паверхам, дзе жывуць замежныя студэнты, і паверхам вышэйшым, для мясцовых, замураваная, каб не перасякаліся бескантрольна. О так, яшчэ замежнікаў у Пхеньяне не пускаюць у метро, пакуль не правераць дакументы і не даведаюцца мэту паездкі.
Магчыма, у гэтым міжуніверсітэцкім супрацоўніцтве ёсць нейкі таемны сэнс? Студэнты, як вядома, - народ вольналюбівы і языкаты. Яны могуць маўчаць і рабіць выгляд, што па добрай волі ўступілі ў БРСМ, але пагарджаць уладай і рагатаць з яе тупасці яны пакуль яшчэ могуць - прынамсі, сярод сяброў. Адпраў такіх студэнтаў хоць на пару семестраў у Паўночную Карэю, пазбаў інтэрнэту, гарачай вады і душа, прымусь ускладаць кветкі да помніка Кім Ір Сену і тлумачыць у метро, куды і з якой мэтай едзеш, - а потым вярні іх дадому. Яны прыедуць у Беларусь, дзе ёсць гарачая вада і інтэрнэт, а ў метро пускаюць усіх, і будуць шчыра пераконваць усіх у тым, што краіна ў нас самая свабодная ў свеце. Больш за тое, яны самі ў гэта павераць.
Зрэшты, на шматхадовачкі, ды яшчэ і з адкладзеным вынікам, у нашых правадыроў фантазіі не хопіць. Так што наўрад ці тут ёсць таемны намер. Хутчэй іншае: пасля выключэння Беларусі і Расеі з Балонскага працэсу трэба прыдумляць хаця б нешта падобнае на міжнародную дзейнасць. Вось і КНДР дарэчы азвалася. А пару тыдняў таму яшчэ і з універсітэтамі Ірана падпісалі дамовы.
Дарэчы, не ведаю, як будзе ў Беларусі, але вось, напрыклад, у Расеі, каб трапіць у КНДР, трэба прайсці конкурс. Літаральна на днях група расейскіх старшакласнікаў адправілася ў паўночнакарэйскі лагер «Сандавон», дзе раніца пачынаецца з таго, што ўсе выходзяць а 6.30 з венікамі на пляцоўку з манументамі Кім Ір Сена, і Кім Чэн Іра і падмятаюць яе на знак павагі да правадыроў. Дык вось, каб так дзівосна правесці лета, трэба было напісаць конкурснае эсэ на тэму "Роля Расеі ў новым шматпалярным свеце". Ахвочых было шмат: на 250 месцаў - тры з паловай тысячы прэтэндэнтаў. Мая калега з «Новой газеты» падчас напісання матэрыялу пра гэта знайшла ў сацсетках маці адной з дзяўчынак, якая адправілася ў КНДР. Дык вось, маці сказала, што сям'я даўно ўжо хацела пабываць у Паўднёвай Карэі і збірала на гэта грошы, але пачаць надумалі з Паўночнай. Гэта ўсё роўна што сказаць "я хацела адправіць дзіця ў аздараўленчы летнік на поўдзень, але надумала пачаць з папраўча-працоўнага лагера на Калыме". Не атрымалася з Паўднёвай Карэяй - паедзем у Паўночную. Не атрымалася з нармальным жыццём - пражывём у рабстве. Не паступіць родненькая ў Оксфард - нічога, паедзе ў Пхеньян. Таксама, між іншым, замежжа.
Так што наконт эсэ на тэму месца Расеі ў новым свеце - гэта яны зусім не дарма. Тэма важная, актуальная. Толькі не ў шматпалярным, а ў біпалярным свеце, дзе полюсаў усяго два. З аднаго боку - цывілізацыя, прагрэс, свабода. З іншага - глухое сярэднявечча, войны, турмы. І паездкі ў Паўночную Карэю ў якасці заахвочвання.
Ірына Халіп, адмыслова для Charter97.org