18 лiпеня 2019, Чацвер, 9:01
Мы ў адной лодцы
Рубрыкі

Ад Лукашэнкі трэба хаваць нават запалкі

88

Смех скончыўся. Рэжым таксама.

Калі хто-небудзь калі-небудзь яшчэ паспрабуе разважаць пра рэйтынг Лукашэнкі і пра тое, колькі ён набярэ галасоў на выбарах, гэты хто-небудзь будзе проста дурань. Звычайны невук. Таму што больш ніякіх рэйтынгаў і ніякіх галасоў не будзе. Усё скончылася ў момант выбуху 3 ліпеня, калі смяротны аскепак урэзаўся ў шыю жанчыны, якая выйшла на салют, каб правесці час з унукамі. Канец фільма, фінальныя тытры, святло ў зале - і вось ужо гледачы труць вочы, як гэта заўсёды бывае пасля цемры.

Рэжым скончыўся. Высветлілася, што гэтыя людзі не спраўляюцца не толькі з кіраваннем краінай, не толькі з эканамічным крызісам, не толькі з сацыяльнымі праблемамі. У іх у руках усялякі прадмет становіцца прыладай забойства, а кожнае прыдуманае імі свята ў нарэшце заканчваецца трагедыяй.

Мяркуецца, што сіла кожнай дыктатуры - у масавых гулянках напалову робатаў напалову людзей. Пагадзіцеся, гэта ў іх заўсёды бездакорна. Над развітальным палётам алімпійскага мядзведзя заліваецца слязьмі паўсвету - некаторыя, па-мойму, дагэтуль плачуць. Паўночнакарэйцы галадаюць і абдзіраюць кару з дрэў, затое ад якіх парадаў атрымлівае асалоду чарговы Кім! І ніводная пасма з фрызуры дзяўчынак-бубначых не вылезе, ніводзін жаўнер не спатыкнецца, ніводзін трамбон не дасць кіксу. Зрэшты, не ведаю, ці ёсць у іх трамбоны.

Словам, ёсць на каго раўняцца бязрукаму і, мякка кажучы, не надта галавастаму недарэку з саўгаса. Але рэч у тым, што працаваць - дакладней, ні халеры не рабіць за вялікія грошы - гатовыя толькі такія ж няўмекі. Таму ў іх ніколі нічога і не атрымліваецца. Дзень вызвалення Менска ад фашыстаў у іх чамусьці называецца днём незалежнасці. Парадныя танкі на гарадскіх вуліцах страчваюць кіраванне і пачынаюць дрыфтаваць, прымушаючы мірных жыхароў ухіляцца ад магчымай танкавай атакі. Шыбы ў дамах вылятаюць ад салютаў. «Джылі» не заводзяцца, МАЗы не прадаюцца, еўрапейскія гульні прыносяць страты замест плыні звонкай манеты ў скарбніцу, пігулкі не лечаць, школы не вучаць, спевакі не спяваюць, міністры ўбіраюцца ў лахманы няіснай дзяржавы. (З тым міністрам у лахманах, вядома, гісторыя можа быць і больш складанай: неяк вельмі своечасова ён сышоў у адстаўку - можа, ведаў?..) І калі раней беларусы проста рагаталі з гэтых нязграбных спроб адстаўнога калгасніка быць такім жа, як дарослыя дыктатары, то цяпер смех скончыўся. Ён патануў у грукаце выбухаў і крыках аб дапамозе, ён сцёк крывёй, як прабітае гіганцкім аскепкам горла няшчаснай жанчыны, ён захлынуўся, як яе апошні ўздых.

Вядома, няўмекі з сілавікоў імгненна парупіліся. Яны затрымалі двух расейцаў з фірмы-вытворцы, якія, з паведамленняў дзяржаўных агенцтваў, «ажыццяўлялі механічнае ўздзеянне на набоі піратэхнікі пры набіванні марцір». Гэта значыць запіхвалі набоі, якія не залазілі ў марціру, сілай, як Баба-Яга - Цярэшку ў печку? Яшчэ і нагой утрамбоўвалі? Але, прабачце, у міністэрстве абароны афіцыйна заявілі, што выбухі адбыліся ў трох месцах з шасці адведзеных пад салюты. І якім чынам гэтыя двое хлопцаў змаглі адначасова прысутнічаць у трох месцах і механічна ўздзейнічаць на набоі, запіхваць у марціры? Або яны, як «Мальчищ-плохиш», усё падрыхтавалі загадзя? Але тады гэта чыстая дыверсія.

Зрэшты, магчыма, няўмекі са следчага камітэта і такія ж з міністэрства абароны проста не паспелі своечасова стэлефанавацца і абмеркаваць, колькі было выбухаў і колькіх трэба арыштаваць, таму і схібілі, як заўсёды. Зрэшты, заўтра яны могуць зверыць сведчанні і прыдумаць нарэшце агульную версію. Апынецца, што прозвішчы затрыманых расейцаў - Пятроў і Башыраў, і прыбылі яны са спецзаданнем дэстабілізаваць абстаноўку, каб адпомсціць гаранту незалежнасці за гарантыі незалежнасці. Або - што прозвішчы іх Канавалаў і Кавалёў, і гэта рэінкарнацыя усё з той жа мэтай дэстабілізацыі. Будзьце ўпэўненыя: гэтая кампанія дзяржаўных няздараў напіша кіламетры тэкстаў экспэртыз, і мы ніколі не даведаемся, што і з чыёй віны выбухнула.

І ўжо калі фірма-вытворца прызналася, што пастаўляе гэтыя набоі на замову міністэрства абароны ўжо дзесяць гадоў без усялякага тэндэру, то хто можа наогул гарантаваць, што чыноўнікі міністэрства ўсе гэтыя гады не перапрадавалі іх далей, зарабляючы плюс да хабару яшчэ пару сотняў тысяч на кішэнныя выдаткі? А ў марціры можна любое рыззё, зробленае на фабрыцы-кухні ўмельцамі тэрміновай службы, набіць. Або, да прыкладу, можна аформіць кантракт, як гэта рабілася афіцыйна ўсе гэтыя гады, на 20 мільёнаў расейскіх рублёў, а ў рэальнасці забраць падлеглы знішчэнню неліквід, брак, пратэрмінаваны тавар - і падзяліць па-братэрску мільёны. Але нават гэтага яны не могуць зрабіць прафесійна.

Вядома, у найбліжэйшыя дні ўся кампанія будзе з усіх сіл спрабаваць выправіць уласныя інфармацыйныя хібы і стварыць элегантную версію. Але - позна, суграмадзяне. Гліняная статуя рэжыму павалілася і раскалолася на драбкі, ад якіх ніякай карысці - бруд адзін, ды яшчэ і выбуханебяспечны. Цяпер кожны, хто нават «альтэрнатыўна адораны», зразумеў, наколькі бясталентныя, крыварукія і подлыя гэтыя людзі, якія надзімаць шчокі ў разнастайных кабінетах - ад раённай адміністрацыі да ЦАЛ ДЗІР БІЕ. Ім нельга даверыць не тое што краінай кіраваць, або АЭС будаваць, ці салюты ладзіць - ім нельга даверыць нават калёсы з сенам, запрэжаныя лядашчым канём: усё адно будуць ахвяры. І ўсе тутэйшыя відовішчы, няхай гэта будуць парады або «Дажынкі», салюты або «Славянскія базары», небяспечныя не толькі для мазгоў. Яны небяспечныя для жыцця. Гэта галоўнае правіла тэхнікі бяспекі беларуса.

Лукашэнка, напэўна, дагэтуль не разумее, які ён смешны, калі абвінавачваў беларускіх дзяцей у няўменні карыстацца гэблем і фуганкам. Якія, да д'ябла, фуганкі і гэблікі? Якія парады і салюты? Ад гэтай кампаніі трэба хаваць нават запалкі.

Ірына Халіп, спецыяльна для Charter97.org