Эканоміка рэжыму на Кубе паралізаваная
1- 5.03.2026, 16:08
- 3,010
ЗША ўжо вядуць нефармальныя перамовы з прадстаўнікамі кубінскай эліты.
Куба перажывае адзін з найцяжэйшых эканамічных і энергетычных крызісаў за апошнія дзесяцігоддзі на фоне ўзмацнення ціску з боку адміністрацыі прэзідэнта ЗША Дональда Трампа. Напачатку студзеня амерыканскі лідар заявіў, што «Куба гатовая абрынуцца», і неўзабаве абвясціў надзвычайнае становішча, назваўшы ўрад вострава «пагрозай нацыянальнай бяспецы ЗША», піша часопіс Foreign Affairs (пераклад — сайтам Charter97.org).
Вашынгтон увёў новыя абмежаванні, пагражаючы тарыфамі краінам, якія пастаўляюць нафту на востраў. У выніку пастаўкі практычна спыніліся — паліва больш не паступае з Венесуэлы, Мексікі, Расіі і шэрагу іншых дзяржаў. Гэта рэзка пагоршыла энергетычны крызіс у краіне.
Недахоп паліва паралізуе эканоміку. Па ўсёй краіне адключаюць электраэнергію, на аўтазапраўках шматгадзінныя чэргі, школы часова спынілі заняткі, а бальніцы вымушаныя адкладаць аперацыі. З-за недахопу тэхнікі і паліва таксама ўзнікаюць праблемы з вывазам смецця. Эканамічныя цяжкасці на Кубе трываюць ужо некалькі гадоў. Краіна пакутуе ад дэфіцыту прадуктаў харчавання, лекаў і росту цэн, а таксама ад наступстваў шматгадовага амерыканскага гандлёвага эмбарга, што дзейнічае з пачатку 1960-х гадоў. У 2021 годзе на востраве адбыліся найбуйнейшыя за дзесяцігоддзі пратэсты. Сёння Кубай кіруе прэзідэнт Мігель Дыяс-Канель — першы за 60 гадоў лідар краіны, які не носіць прозвішча Кастра. Аднак ягоная ўлада ў значнай ступені абапіраецца на падтрымку былога лідэра Рауля Кастра і ваенных структур, што кантралююць значную частку эканомікі. Эксперты лічаць малаверагодным прамое ваеннае ўмяшанне ЗША. Нягледзячы на жорсткую рыторыку, Вашынгтон, хутчэй за ўсё, будзе дамагацца палітычных змен праз эканамічны ціск і перамовы. Паводле звестак СМІ, прадстаўнікі адміністрацыі ЗША ўжо вядуць нефармальныя перамовы з прадстаўнікамі кубінскай эліты. Адзін з магчымых сцэнароў — абмежаваныя эканамічныя рэформы і частковая лібералізацыя эканомікі пры захаванні аднапартыйнай сістэмы. Пры такім развіцці падзей можа адбыцца змена кіраўніцтва, але палітычная сістэма краіны ў цэлым застанецца ранейшай.