Барыслаў Берэза: Вось такі убогі лёс у Лукашэнкі
- 4.03.2026, 16:46
- 2,536
Дыктатар ператварыўся ў выканаўцу чужой волі.
ЗША і Ізраіль працягваюць аперацыю супраць рэжыму аятолаў. Якія ключавыя дэталі аперацыі ЗША і Ізраіля супраць рэжыму аятолаў можна вылучыць на дадзены момант? Як
Такое пытанне сайт Charter97.org задаў украінскаму палітычнаму дзеячу, экс-дэпутату Вярхоўнай Рады Барыславу Берэзе:
— Аперацыя ЗША і Ізраіля ідзе ўсяго некалькі дзён, таму адзінае, што можна выразна вылучыць, — гэта знішчэнне ўсёй ваенна-палітычнай вярхушкі, поўнае знішчэнне сістэмы СПА, бо ізраільскія і амерыканскія самалёты лётаюць над Тэгеранам, знішчэнне флоту, а таксама выбіццё ўсіх сістэм, з дапамогаю якіх Іран абстрэльвае краіны вакол сябе.
Найцікавейшае — паглядзець на дынаміку таго, як змяняюцца абстрэлы паводле колькасці выкарыстаных ракет. Вось паглядзіце: у першы дзень, 28 лютага, Іран выкарыстаў 350 балістычных ракет, у другі — 175, у трэці — 120, а сёння — толькі 50. Гэта сведчыць не толькі пра тое, што змяншаецца колькасць ракет, — гэта сведчыць пра знішчэнне пускавых устаноўак і пра тое, што патэнцыял Ірану проста абнуляецца.
— Лукашэнка амаль тры дні маўчаў пра ліквідацыю Хаменеі, а потым усё ж выказаў падтрымку рэжыму аятолаў. Ці можа такая пазіцыя ўдарыць па яго адносінах з арабскімі краінамі, якія сёння знаходзяцца пад іранскімі атакамі — напрыклад, з ААЭ, дзе могуць размяшчацца актывы беларускага дыктатара?
— Тут усё значна прасцей: клуб дыктатараў — гэта блізкія адзін аднаму людзі, якіх аб’ядноўваюць агульная форма кіравання і ўзаемадзеянне. Лукашэнка выказаў спачуванні свайму сябру, хаця, вядома, лепш, каб ён выказаў іх асабіста. Спадзяёмся, што ў бліжэйшы час гэта адбудзецца.
На жаль, арабскі свет дастаткова цынічны, як і ўвесь свет, і калі там ляжаць грошы, дык яны будуць працаваць. Іншая справа, што калі стане вядома пра гэтыя грошы, гэта створыць яму праблемы. Таму ніхто не ведае, што будзе далей.
Але таксама трэба ясна разумець, што Лукашэнка маўчаў да таго моманту, пакуль не атрымаў уводныя з Расіі або з Кітая, пра якія я казаў. Лукашэнка даўно ўжо не самастойны гулец, ён — выканаўца чужой волі. Вось такі убогі лёс: калі ў старасьці гадоў ты становішся марыянэткай на службе ў іншых і пад чужую дудку танцуеш той танец, які табе заказваюць.
— Як ліквідацыя Алі Хаменеі можа паўплываць на становішча Пуціна і яго саюзнікаў? Ці можна казаць, што «вось зла» губляе аднаго з ключавых удзельнікаў?
— Калі мы кажам, што вось зла губляе аднаго з ключавых удзельнікаў, трэба ясна разумець пункты ўзаемадзеяння паміж Іранам і Расіяй. Калі гаворка пра матэрыяльнае забеспячэнне, Іран пастаўляў «Шахеды», Іран пастаўляе запасныя часткі, Іран пастаўляў снарады, ракеты, а акрамя таго, на пачатковым этапе Іран пастаўляў спецыялістаў, якія дапамагалі запускаць вытворчасць «Шахедаў» у Расіі.
Калі мы кажам пра ўсё астатняе, Іран з’яўляецца не проста партнёрам або саюзнікам Расіі: Іран — гэта дзяржава, якая даволі доўгі час, ствараючы напружанасць у рэгіёне, трымала цэны на нафту на высокім узроўні. Пастаянная праца праз праксі — «Хізбала», ХАМАС, еменскія хусіты і гэтак далей, выкарыстанне тэрарыстычных практык — усё гэта дапамагала дасягаць нестабільнасці ў рэгіёне, якой на глабальным узроўні карысталіся і Расія, і Іран.
Акрамя таго, ёсць і іншыя гісторыі супрацоўніцтва: гэта не толькі ядзернае супрацоўніцтва (ядзернае — маецца на ўвазе будаўніцтва ядзерных рэактараў або атамных станцый). Таму для Расіі гэта адначасова страта і стратэгічнага партнёра, і інструмента ўплыву на геапалітыку.
Але ёсць яшчэ адзін момант: сёння партнёры Расіі глядзяць на тое, што Расія нічым не можа дапамагчы сваім саюзнікам, і разумеюць, за кім стаіць сіла, — а гэта для краін трэцяга свету вельмі важна. Бо спачатку была Венесуэла, якой ніхто не дапамог, цяпер — Іран. Хто наступны будзе — Куба? І Расія зноў не будзе ўмешвацца. Краіны трэцяга свету, так званага глабальнага Поўдня, заўсёды глядзяць на сілу. І ў гэтым выпадку яны будуць імкнуцца быць прыхільнікамі і партнёрамі Злучаных Штатаў, якія гэтую сілу дэманструюць.
І Расія губляе не толькі геапалітычны ўплыў — яна даўно ўжо яго страціла і стала рэгіянальным гульцом, — але цяпер яшчэ і губляе падтрымку. Што для Пуціна надзвычай небяспечна.
І самае галоўнае: заява пра тое, што член БРІКС не можа разлічваць на партнёрства, падстаўляе яшчэ і сам БРІКС, бо Іран разлічваў, што хаця б неяк дапамогуць, — ніяк не дапамаглі. Расія заўсёды кіне сваіх партнёраў пры першай магчымасці.