4 сакавiка 2026, Серада, 13:23
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Серыял «Сапрана» нечакана тлумачыць фэномэн Лукашэнкі

3
Серыял «Сапрана» нечакана тлумачыць фэномэн Лукашэнкі

Сацыёпаты ўмеюць выглядаць «чалавечнымі».

Аматыры культавага серыяла пра мафіёзі Тоні Сапрана з Нью-Джэрсі напэўна памятаюць сцэну з пілотнай серыі, дзе ён у халатзе заходзіць у басейн каля дому, каб пакарміць пасяліўшуюся паблізу сямейку качак з качанятамі, піша «Салідарнасць».

Гэты мімімішны момант рэзка кантрастуе з наступным эпізодам, у якім Тоні пераследуе на аўто свайго даўжніка: тараніць яго, бы кеглю, і пачынае бязлітасна збіваць на вачах у ўсіх.

Дзіўна, наколькі сюжэт пра заакіянскага крымінальнага аўтарытэта, што выйшаў на экраны ў далёкім 1999-м, нагадвае нам тое, што адбываецца ў нас на вачах.

«Цяля аблізала палец Лукашэнку» — уміляецца прапаганда чалавекам, які толькі што распарадзіўся драць як сідараву казу тых, хто дрэнна абыходзіцца са скацінай.

І гэта не гульня слоў, бо чыноўнікі цудоўна ведаюць, што бывае, калі кіраўнік вырашае за каго-небудзь узяцца ўсур'ёз. Былы міністр сельскай гаспадаркі, які год праспаў у СІЗА на голых дошках на падлозе, — таму прыклад.

І гэта далёка не адзіная паралель. Тоні Сапрана старанна выбудоўваў сабе вобраз суровага, нават жорсткага, але справядлівага боса — і не толькі сярод падзельнікаў і падначаленых, але і ў коле сям'і.

І калі з першымі двума характарыстыкамі ў яго не было ніякіх праблем, то са справядлівасцю відавочна не складвалася. Ён без усялякай літасці выціскаў усе сокі з кожнага, з каго можна было пажывіцца, нават з сяброў дзяцінства.

Сапрана быў маніпулятарам і вялікім аматарам сумнеўных схем узбагачэння, дзеля якіх без лішніх разваг ішоў па галовах.

І яшчэ адна дэталь. Тоні быў аматарам гістарычных дакументалак. Сюжэт пра супрацоўніцтва ўрада ЗША з італа-амерыканскай мафіяй у гады Другой сусветнай вайны відавочна не пакінуў яго абыякавым.

Наўрад ці ён марыў пра ўдзел у чымсьці, падобным да місіі Operation Underworld. Але, як мінімум, задумваўся пра тое, як упісаць сваё імя ў гісторыю, здаўшы знаёмаму агенту ФБР падазраваных у тэрарызме.

Не будзем пераказваць увесь сюжэт і абмежуемся ключавой высновай, зробленай у фінале. Дарэчы, яна грунтуецца на рэальных даследаваннях асаблівасцяў крымінальнай псіхалогіі.

Сацыёпаты, да якіх, безумоўна, адносіцца галоўны герой, здольныя спачуваць дзецям і жывёлам. І гэтым яны, калі трэба, прыкрываюць цёмны бок сваёй натуры, каб усыпіць пільнасць, апраўдаць сваю жорсткасць адносна ўсіх астатніх.

Больш за тое, сеансы псіхатэрапіі яны выкарыстоўваюць, каб развіваць і ўдасканальваць свае крымінальныя таленты. Зразумеўшы гэта, ягоная псіхатэрапеўтка адмовілася ад пацыента, каб не стаць яго саўдзельніцай.

І гэта добры ўрок для ўсіх, хто ў рэальным жыцці ляпіць вобраз «самага чалавечнага з людзей».

Напісаць каментар 3

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках