У Расію замест «чорнага лебедзя» прыляцела «чорная карова»
5- Уладзімір Пастухоў
- 26.03.2026, 9:09
- 8,634
Смяротнымі трыгерамі часта аказваліся зусім выпадковыя падзеі.
Нейкак нават няёмка жартаваць на гэтую тэму, але, падаецца, што звер-яшчар можа памерці ад простага яшчуру.
Увогуле, пакуль усе чакалі «чорнага лебедзя», з неба прыляцела ад «чорнай каровы», а гэта ў пэўным сэнсе горш, чым ад лебедзя, бо можа быць значна маштабней.
Праблема здаецца лакальнай, але калі прааналізаваць гісторыі падзення вялікіх імперый, то кідаецца ў вочы, што іх агонію якраз завяршалі даволі нязначныя лакальныя выклікі, якія не знаходзіліся ў асноўным рэчышчы тых пагроз, з якімі гэтыя імперыі гераічна дзесяцігоддзямі змагаліся на змярканні свайго жыцця.
Больш за тое, смяротнымі трыгерамі часта аказваліся зусім выпадковыя падзеі, у тым ліку прыродныя катаклізмы, на якія імперыя, пагружаная ў свае экзістэнцыйныя ўнутраныя і знешнія войны, проста не паспявала своечасова даць адэкватны адказ.
Гарбачоў не планаваў ні Спітак, ні Чарнобыль. Больш за тое, фармальна абодва гэтыя выклікі сістэма купіравала даволі эфектыўна, калі глядзець на непасрэдны вынік. І, вядома, ні тое, ні другое нельга ставіць у віну Гарбачову. Але абодва гэтыя выпадкі выявілі агульную няздольнасць сістэмы весці нармальны дыялог з грамадствам, калі ў грамадства ўзнікаюць да ўлады пытанні. Пераадоленне любой такой надзвычайнай сітуацыі суправаджалася такім нагрувашчваннем лішняй хлусні, што ў выніку заўсёды ўзнікала моцны палітычны паслясмак, які не знікаў ужо нікуды да самага канца сістэмы.
Няздольнасць пуцінскай улады да адкрытай размовы пра вайну ў сваім развіцці выраджаецца ў татальную няздольнасць да адкрытай размовы наогул пра што заўгодна.
Яшчур, калі дапусціць, што гэта быў менавіта ён, у гэтай сістэме каардынат разглядаецца як «другі ўкраінскі фронт», фермеры — як «пятая калона», а спроба выратаваць карову — як «дзяржаўная здрада».
І без таго няпростая сітуацыя пры такім падыходзе хутка эвалюцыянуе ў палітычны крызіс, палітычны крызіс даводзіцца душыць надзвычайнымі адміністрацыйнымі мерамі, меры ж гэтыя ў выніку б'юць па «сваіх» (у тым ліку — па «радні» пацярпелых уладальнікаў жывёлы, што сядзіць у акопах).
Новая форма палітычнага «сяброўскага агню»: СВА-ветэрынары супраць ветэранаў СВА.
Рэвалюцыя з такіх сутыкненняў, вядома, не вырасце. А вось на дэсакралізацыю ўлады яны могуць вельмі істотна паўплываць.
У Расіі паміж станцыямі «Цар — наш выратавальнік» і «Цара падмянілі» шлях вельмі кароткі, і ўвесь ён усыпаны граблямі, а таксама рагамі і капытамі…
Уладзімір Пастухоў, Telegram