«Значнасць Беларусі будзе толькі расці»

Мікалай Статкевіч зноў папярэдзіў еўрапейцаў і беларусаў пра расійскую пагрозу.

Лідар беларускай апазіцыі, палітвязень, які выйшаў на волю, Мікалай Статкевіч апублікаваў у сваім тэлеграм-канале адказ на пытанне пра геапалітычную сітуацыю ў свеце і адказаў крытыкам свайго артыкула-папярэджання для беларусаў і еўрапейцаў.

— Былыя актывісты «Народнай Грамады», якія цяпер знаходзяцца па-за межамі Беларусі, перадалi некалькі пытанняў мне, якія найбольш цікавяць людзей. Працягваю адказваць на іх тут.

— Першыя артыкулы, якія вы напісалі, ужо выклікалі дыскусіі не толькі сярод беларусаў, але і сярод замежнікаў. Адным з найважнейшых падзей апошніх гадоў з'яўляецца вайна ва Украіне. Знакавыя падзеі адбыліся і сёлета. Арыштаваны дыктатар Мадура, ЗША і Ізраіль вядуць вайну супраць іранскага рэжыму. Як вы ацэньваеце геапалітычную сітуацыю сёння?

— Што да маіх артыкулаў. Публікуючы іх, я чакаў негатыўнай рэакцыі ад некаторых чытачоў, але ўяўляў яе прыкладна так: «што тут казаць, усё ж такі, інсульт галаўнога мозгу», далей — ілжывыя спачуванні і такія ж пажаданні «хутчэйшага выздараўлення». Але я зусім не чакаў, што пад сумнеў будзе пастаўлены нават мой аўтарскі статус. Дык хто ж іх напісаў? Можа, прывід Шэкспіра праскочыў на мой асабісты канал, а я, з любові да літаратуры, прамаўчаў?

Пры гэтым, адмаўляючы маё аўтарства, бачу, што некаторыя публічныя асобы выкарыстоўваюць высновы з майго першага артыкула, але без указання аўтара. Ну, хай ужо так. Можа, яны проста не хочуць згадваць прывід Шэкспіра? Ці лічаць прывідам мяне.

Трэба прызнаць, што ў юрыдычным сэнсе яны ў нечым маюць рацыю, бо мяне вызвалілі без ніводнага дакумента, які пацвярджае маю асобу. Пашпарт застаўся ў калоніі, кіраўніцтва якой не адказвае на запыты. Пакінулі як сувенір? А без яго не тое што за мяжу на абследаванне не выедзеш, як многія прапануюць, нават у мясцовую паліклініку звярнуцца немагчыма. І не дакажаш, што я — гэта я. Толькі адны смелыя судовыя выканаўцы рашуча прызналі маё фізічнае існаванне без дакументаў, але адразу заявілі прэтэнзіі на палову маёй пенсіі, якую я таксама не магу аднавіць без пашпарта.

Прызнаўшы слушнасць маіх высноваў аб пагрозе Беларусі, многія крытычна паставіліся да маіх прапаноў па яе нейтралізацыі. Але нічога ўзамен не прапанавалі. Можа, як цяжарная школьніца, спадзяюцца, што «сама па сабе рассмактаецца»?

Пра геапалітычную сітуацыю вакол Беларусі я даволі падрабязна напісаў у гэтых артыкулах. Калі пра рэальны стан беларускага грамадства і сітуацыю ў палітычнай эміграцыі ў мяне было мала інфармацыі, таму што «Советская Белоруссия», якую я вымушаны быў выпісваць у калоніі, тут не найлепшая крыніца, то пра стан расійскай эканомікі, афіцыйныя ўстаноўкі і памкненні Крамля, міжнародныя падзеі — пра ўсё гэта можна было скласці пэўнае ўяўленне нават з тых жа «Известий», якія я таксама выпісваў.

Да таго ж яшчэ савецкі досвед чытання паміж радкамі і мой даволі вялікі і разнастайны жыццёвы, палітычны і вайсковы досвед (а я маю вельмі добрую памяць) давалі дастаткова інфармацыі для аналізу. І высновы відавочныя.

Прайграўшы ва Украіне, Крэмль будзе шукаць іншыя месцы прарыву на Захад. Бо расійская масавая свядомасць дагэтуль не змяшчаецца ў межах РФ, а кіраўніцтву Крамля патрэбная «пераможная вайнушка», каб захаваць уладу і перадаць яе ў спадчыну. А таксама прымусіць Еўропу адмовіцца ад санкцый і вярнуцца да фінансавання крызіснай расійскай эканомікі праз маштабныя закупкі ў РФ вуглевадародаў.

Таму значнасць «беларускага балкона» для Масквы будзе толькі расці, што нараджае цэлы шэраг рызык не толькі для і без таго фармальнай беларускай дзяржаўнасці, але і для фізічнага існавання Беларусі і беларусаў. Я кажу пра гэта таму, што менавіта падтрымка Масквы з'яўляецца асновай устойлівасці беларускага рэжыму. Такая залежнасць можа каштаваць нам вельмі дорага.

Яе нельга прыбраць звонку іншымі краінамі, бо гэта толькі абвострыць барацьбу за «балкон» з боку Масквы.

У Венесуэле ўстойлівасць рэжыму забяспечвалася падтрымкай найбяднейшых слаёў насельніцтва, якія за гэта атрымлівалі ад уладаў бясплатныя прадукты харчавання, таму змена Мадура там мала што змяняе; наадварот, яго былыя прыхільнікі спадзяюцца, што цяпер санкцыі здымуць і «кормленне» стане лепшым.

У Іране рэжым абапіраецца на шыізм — рэлігію, заснаваную на ідэі пакуты і кульце смерці. Прыхільнікаў гэтай рэлігіі там яшчэ дастаткова, каб падтрымліваць у дзеездольным стане многія сілавыя структуры.

Вельмі шкада гэты мужны і таленавіты народ, але ў найбліжэйшы час перспектыў яго вызвалення я не бачу. Магчыма, толькі пад знешнім ціскам аслаблены рэжым пойдзе на пэўныя змякчэнні, але не цяпер.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]