У Кіргізстане адбыўся пераварот
15- 11.02.2026, 14:45
- 53,102
Прэзідэнт краіны пазбавіўся свайго «суправіцеля».
Прэзідэнт Кіргізстана Садыр Жапараў 10 лютага 2026 года нечакана звольніў свайго палітычнага партнёра і блізкага сябра Камчыбека Ташыева з пасад віцэ-прэм'ера ўрада і кіраўніка Дзяржаўнага камітэта нацыянальнай бяспекі (ГКНБ). Услед за шэфам з камітэта «пайшлі» яго намеснікі.
Акрамя таго, прэзідэнт вывеў ахову вышэйшых асоб і ключавых аб'ектаў з падпарадкавання ГКНБ ў асобны орган — Службу дзяржаўнай аховы — і падпарадкаваў яе непасрэдна сабе. Што можа паследаваць за гэтымі дзеяннямі Жапарава, разважае дырэктар міжнароднага інфармацыйнага агенцтва Fergana.Media Данііл Кіслоў.
Ташыеў і Жапараў — не проста сябры, а палітычныя паплечнікі, партнёры па рэвалюцыі 2020 года. Яны разам звярглі папярэдні рэжым, пасля чаго Ташыеў стаў «правай рукой» прэзідэнта, узначаліўшы ГКНБ і фактычна кантралюючы ўвесь сілавы блок краіны. Іх тандэм заўсёды трымаўся на агульных інтарэсах. Аднак пад фасадам моцнага сяброўства тлелі разыходжанні, якія, відаць, і прывялі да разрыву.
Па-першае, асабістыя амбіцыі і канкурэнцыя. Ташыеў не хаваў свайго ўплыву: ён быў папулярны сярод нацыяналістаў, сілавікоў і часткі эліты поўдня краіны. У апошнія гады ён усё часцей паводзіў сябе як альтэрнатыўны цэнтр сілы — публічна крытыкаваў міністраў, умешваўся ў эканамічныя пытанні.
Жапараў, які ўмацаваў сваю ўладу праз канстытуцыйныя змены і падаўленне апазіцыі, пачаў бачыць у Ташыеве пагрозу — асабліва на фоне чутак, што той рыхтуе глебу для ўласнага прэзідэнцтва ў 2027 годзе. У кіргізскай палітыцы сяброўства заканчваецца там, дзе пачынаецца барацьба за трон. Жапараў, верагодна, вырашыў прэвентыўна прыбраць патэнцыйнага суперніка, пакуль той не набраў занадта вялікай вагі.
Па-другое, разыходжанні па ключавых пытаннях. Нягледзячы на агульную лінію, Ташыеў і Жапараў разыходзіліся ў падыходах. Ташыеў быў больш радыкальны: яго ГКНБ актыўна «зачышчаў» апазіцыю, але пры гэтым закранаў і інтарэсы кланаў, блізкіх да самога прэзідэнта. У пытанні межаў з Таджыкістанам Ташыеў настойваў на жорсткай пазіцыі, што абарочвалася канфліктамі і стратамі, тады як Жапараў, магчыма, шукаў кампрамісы дзеля міжнароднага іміджу.
Былі і эканамічныя трэнні: антыкарупцыйныя кампаніі Ташыева маглі закранаць бізнес-інтарэсы сям'і прэзідэнта або яго саюзнікаў. Інсайдарскія ўцечкі, што з'явіліся ў шэрагу кіргізскіх Telegram-каналаў, намякаюць на скандал вакол размеркавання інфраструктурных кантрактаў — Ташыеў нібыта блакаваў схемы, выгадныя атачэнню Жапарава. Словам, апошнім часам гэта было ўжо не сяброўства, а вымушаны альянс, што трэскаўся па швах.
Трэці фактар — стан здароўя Ташыева і яго адсутнасць у краіне. Указ застаў яго ў Германіі на лячэнні (па афіцыйных звестках, ён знаходзіцца там з канца студзеня 2026 года, мяркуючы, з кардыялагічнымі праблемамі), і гэта выглядае не выпадковасцю, а разлікам. Жапараў выбраў момант, калі Ташыеў фізічна не мог супраціўляцца або мабілізаваць прыхільнікаў.
Гэта класічны прыём аўтарытарных рэжымаў — прыбраць апанента, пакуль той слабы. Чуткі пра «атручванне» або «вымушанае лячэнне» ходзяць, але без доказаў застаюцца спекуляцыямі. Аднак факт відавочны: адстаўка была аформленая завочна, што падкрэслівае паспешлівасць і боязь перад магчымым бунтам унутры ГКНБ.
Адначасова былі звольнены тры намеснікі Ташыева, што сведчыць пра зачыстку «ташыеўскай» фракцыі ў спецслужбах.