«Нязначны фактар можа прывесці да змены ўлады ў Беларусі»
14- 11.02.2026, 14:12
- 17,602
Расіі будзе не да нас.
Былы палітвязень, каардынатар грамадзянскай кампаніі «Еўрапейская Беларусь» Яўген Афнагель лічыць, што рэжым Лукашэнкі знаходзіцца ў ўразлівым становішчы. Пра гэта апазіцыйны палітык расказаў у інтэрв’ю «Malanka Media». Сайт Charter97.org прыводзіць фрагмент размовы:
— Зараз сітуацыя ў Беларусі ў многім залежыць ад таго, што адбываецца ва Украіне. Калі Еўропа працягне падтрымку Украіны, калі ўкраінцы будуць гатовыя змагацца, а яны гатовыя змагацца, хоць цяпер знаходзяцца ў жудасных, цяжкіх умовах, ва ўмовах адключэння электраэнергіі, калі людзі вымушаныя эвакуавацца з буйных гарадоў, у тым ліку з Кіева, ва ўмовах цяжкай сітуацыі на фронце.
Тым не менш Украіна змагаецца і стрымлівае націск расійскай арміі. Актыўная фаза вайны цягнецца даўжэй, чым Вялікая Айчынная вайна. Расія, нягледзячы на пэўныя поспехі ў першыя месяцы, прайграе. Яна не можа прасунуцца наперад. Райцэнтр штурмуецца год, захопліваюцца нейкія невялікія пасёлкі. Пра гэта гавораць як пра вялікія перамогі, але насамрэч лінія фронту практычна не змянілася з 2023 года. У гэтых умовах, калі Еўропа працягне падтрымку Украіны, калі ўкраінцы будуць гатовыя змагацца за сваю краіну, яны перамогуць. У Расіі цяпер вельмі вялікія праблемы: дэфіцыт бюджэту, рост ваенных выдаткаў. Нават Савецкі Саюз у свой час падкасілі вайна ў Афганістане і гонка ўзбраенняў, тое, што ён быў вымушаны траціць вялікія грошы на абарону. У Расіі магчымасці нашмат меншыя. І калі Украіна перамагае, адкрываецца акно магчымасцяў і для Беларусі, і для многіх народаў, якія ўваходзяць у склад РФ. Калі Украіна перамагае, Расія ў тым выглядзе, у якім яна ёсць цяпер, не захаваецца.
Беларусь — акупаваная тэрыторыя, і Украіна мае права разглядаць Беларусь як частку Расіі, як тэрыторыю, якая акупаваная Расіяй. Напрыклад, украінцы наносілі ўдары па расійскіх нафтаперапрацоўчых заводах. Гэта шмат у чым пераломіла ход вайны. Але мы ведаем, што і Наваполацкі, і Мазырскі НПЗ пастаўляюць паліва для патрэб расійскай арміі і фронту.
Не варта забываць, што ў Беларусі ёсць людзі, якія выходзілі ў дваццатым годзе, яны ж нікуды не падзеліся. Частка з іх з’ехала за мяжу, большая частка засталася ў Беларусі. Засталіся іх сваякі, сябры, калегі. Беларусы памятаюць 2020 год. У такой сітуацыі дастаткова будзе нейкага, магчыма, нязначнага фактару, як гэта адбылося ў Іране, каб людзі зноў выйшлі на вуліцы. Гэта могуць быць нейкія эканамічныя праблемы, рост цэн, супярэчнасці ў структурах улады, бо яна не маналітная і не такая стабільная, якой хоча здавацца. Мы цяпер не можам дакладна сказаць, калі і што гэта будзе. Але досвед іншых краін, прычым больш жорсткіх дыктатур, калі мы гаворым пра Іран, паказвае, што часам дастаткова дробнай падзеі, каб уся гэтая энергія, незадаволенасць, нянавісць да рэжыму выплеснуліся на вуліцы.