11 лютага 2026, Серада, 14:18
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Пуцін праз Лаўрова пасылае сігналы Трампу

3
Пуцін праз Лаўрова пасылае сігналы Трампу
Віталь Портнікаў

На што спадзяецца кіраўнік Крамля?

Міністр замежных спраў Расійскай Федэрацыі Сяргей Лаўроў заклікаў расіян не захапляцца амерыканскім прэзідэнтам Дональдам Трампам і разлічваць, што той паставіць на месца Украіну і еўрапейцаў і прымусіць Кіеў пагадзіцца з расійскімі патрабаваннямі.

Лаўроў падкрэсліў, што ўжо адбыліся два раунды перамоваў у Абу-Дабі. І хацелася б, каб вайна скончылася, аднак расіяне яшчэ вельмі далёкія ад гэтага. Гэта не першая заява расійскага чыноўніка, у якой падкрэсліваецца расчараванне Крамля дзеяннямі, якія ўжывае амерыканскі бок пасля Анкарыджа.

І ў вядучай расійскай дзелавой газеце «Ведамасці» са спасылкай на ананімнага ўдзельніка перамоваў у Абу-Дабі таксама падкрэсліваецца, што Расія лічыць, што Злучаныя Штаты не выконваюць тых абяцанняў і абавязацельстваў, якія ўзялі на сябе падчас сустрэчы прэзідэнтаў Злучаных Штатаў і Расіі.

Крыніца, а гэта можа быць таксама прадстаўнік расійскага знешнепалітычнага ведамства, лічыць, што ў Анкарыджы Пуцін быў гатовы пайсці на саступкі нават па тэрытарыяльных пытаннях. Вядома, не ставячы пад сумнеў неабходнасць кантролю Расійскай Федэрацыі над усёй Данецкай вобласцю.

Нават можна было дасягнуць кампрамісу па колькасці Узброеных Сіл Украіны. Аднак умовай Расія, вядома ж, ставіла ачыстку Данецкай вобласці ад украінскіх войскаў, а таксама эканамічнае супрацоўніцтва са Злучанымі Штатамі.

У Маскве кажуць, што гэта наогул было абавязковай умовай спынення расійска-ўкраінскай вайны, што, вядома, дастаткова красамоўна ілюструе занепакоенасць Пуціна эканамічнай сітуацыяй у ўласнай краіне. Бо ўзнікае пытанне, якое дачыненне да завяршэння вайны на расійска-ўкраінскім фронце маюць эканамічныя ўзаемаадносіны паміж Масквой і Вашынгтонам.

Аднак з тых часоў Расія так і не пабачыла ад Злучаных Штатаў ніякіх доказаў таго, што Вашынгтон гатовы ісці насустрач Маскве. Украіна не пагаджаецца з вывадам войскаў з тэрыторыі Данецкай і Луганскай абласцей, а Злучаныя Штаты паслядоўна выціскаюць Расію з энергетычных рынкаў і ўводзяць супраць яе эканамічныя санкцыі.

Такім чынам, можна лічыць, што Расія, нягледзячы на відавочнае нежаданне Пуціна сварыцца з Дональдам Трампам і ў дыялогу з дзейнай амерыканскай адміністрацыяй, не бачыць ніякага рэальнага прагрэсу. Пра гэта і кажа Лаўроў.

І гэта пэўным чынам адлюстроўвае адразу некалькі тэндэнцый. Па-першае, Пуцін пачынае ўсведамляць, што з дапамогай Трампа яму не ўдасца дамагчыся ні капітуляцыі Украіны, ні таго, што еўрапейцы перастануць дапамагаць нашай краіне ў яе супраціве Расійскай Федэрацыі.

Па-другое, украінская абарона з часам прыводзіць да таго, што расійская эканоміка сапраўды пачынае знаходзіцца на мяжы выжывання. Менавіта таму расійскаму прэзідэнту так патрэбнае так званае ўсёабдымнае эканамічнае партнёрства са Злучанымі Штатамі.

Бо гэтае эканамічнае партнёрства павінна прадугледжваць скасаванне санкцый супраць Расійскай Федэрацыі, яе вяртанне на энергетычныя рынкі, перш за ўсё на энергетычны рынак краін Еўропы, а таксама магчымасць захавання расійскіх актываў, цяпер замарожаных у Еўрапейскім саюзе, і перадачу іх Расійскай Федэрацыі.

Па-трэцяе, тое, што Пуцін выкарыстоўвае перамовы паміж Расіяй і Украінай выключна як інструмент шантажу як украінскага боку, так і Злучаных Штатаў, але не спадзяецца на тое, што гэтыя перамовы могуць прывесці да нейкіх канкрэтных вынікаў.

Калі міністр замежных спраў Расійскай Федэрацыі кажа пра тое, што наўрад ці гэты працэс хутка прывядзе да нейкага рэальнага выніку, ён перадусім мае на ўвазе тое, што перамовы наўрад ці паўплываюць на перадвыбарчыя пазіцыі Дональда Трампа напярэдадні выбараў у амерыканскі Кангрэс.

А мы з вамі ведаем, наколькі сур'ёзна прэзідэнт Злучаных Штатаў ставіцца да такіх давыбараў, ад якіх можа залежаць і яго здольнасць увасабляць у жыццё ўласныя амбіцыйныя планы, і нават магчымасць заставацца пры ўладзе да 2029 года, калі дэмакраты ўсталююць кантроль над абедзвюма палатамі Кангрэса.

Дык галоўным інструментам шантажу Расійскай Федэрацыі з'яўляецца дэманстрацыя Трампу таго, што Масква не дапусціць яго мірных намаганняў, якія павінны скончыцца поспехам напярэдадні давыбараў і паказаць, што ён здольны завяршыць расійска-ўкраінскую вайну.

А калі Трамп так зацікаўлены ў тым, каб яна сапраўды падышла да канца, мы бачым, што ён павінен ціснуць не на Расію, а на Украіну і на Еўрапейскі саюз. То-бок прымушаць Кіеў згаджацца з расійскімі ўмовамі, якія, паводле разлікаў Крамля, могуць прывесці да дэстабілізацыі ўнутранай сітуацыі ва Украіне і палегчыць дзеянні расійскіх войскаў.

А на гэтыя войскі Пуцін працягвае спадзявацца. Вось і цяпер ваенныя эксперты кажуць пра разгортуванне новых расійскіх войскаў на ўсходнім і паўднёвым напрамках, што можа сведчыць пра жаданне Масквы падрыхтавацца да новага, ужо вясновага наступу на ўкраінскія пазіцыі.

Ці ж разгортуванне гэтых войскаў і рэсурсаў з'яўляецца новым элементам пуцінскага блефу якраз з мэтай націснуць і на Украіну, і на заходнія краіны, падкрэсліць, што калі яны хутка не пагодзяцца з яго ўмовамі, сярод якіх тэрытарыяльныя ўступкі Украіны, яе ідэалагічнае перафарматаванне ў сатэліт Расійскай Федэрацыі і скасаванне санкцый супраць Расіі, то пачнецца новае наступленне з спробамі захапіць новыя ўкраінскія тэрыторыі.

Аднак на фоне таго, што фактычна ні да якіх стратэгічна важных вынікаў не прывяло і цяперашняе расійскае наступленне, гэтыя элементы блефу Масквы перадусім разлічаныя на аднаго-адзінага гледача, прэзідэнта Злучаных Штатаў.

І сігналы, якія цяпер з дапамогай Лаўрова Пуцін адрасуе Трампу, перадусім звязаныя з жаданнем пераканаць амерыканскага прэзідэнта больш эфектыўна прымушаць Украіну і нашых еўрапейскіх саюзнікаў згадзіцца на шантаж расійскага прэзідэнта і яго асяроддзя, што падтрымлівае ідэю бясконцай вайны і дэстабілізацыі краіны і Захаду.

Віталь Портнікаў, youtube.com

Напісаць каментар 3

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках