Расію нічога не выратуе
1- Аляксандр Кірш
- 20.01.2026, 10:44
- 5,758
Свету адкрываюцца адразу два пастаўшчыкі нафты ў розных паўшар'ях.
Як я ўжо адзначаў, не выключана, што іранская ўлада або наагул доўга не працягне, або — у асобе, напрыклад, дзеючага там цяпер «ціхага» прэзідэнта — пойдзе на супрацоўніцтва са Злучанымі Штатамі па ўсіх пытаннях, што цікавяць Трампа.
Такая прынцыпова новая сітуацыя, у сваю чаргу, будзе азначаць, што на сусветны рынак нафты без якіх бы там ні было санкцый і нават пры амерыканскай тэхнічнай дапамозе і іншым садзейнічанні выйдзе не толькі Венесуэла, але і Іран, якія займаюць адпаведна першае і трэцяе месцы ў свеце па пацверджаных запасах нафты, то бок у цэлым гэта будзе, калі вымяраць такія запасы ў «Венесуэлах», дзесьці паўтары Венесуэлы.
(Гэта складае, нагадаю, амаль траціну ад сусветнага рынку нафты, то бок амаль палову ад таго, што маюць разам узятыя ўсе астатнія краіны, уключаючы і Саудаўскую Аравію, так што ў пэўным сэнсе можна казаць, што легальная частка рынку сусветнай нафты даволі хутка вырасце амаль у паўтара раза.)
Пры такіх умовах і з улікам таго, што апошнім часам адбываецца з расійскім ценявым флотам, не надта складана спрагназаваць: цана на забароненую «мордарскую» нафту ўпадзе ніжэй за сабекошт, і пытанне толькі ў тым, калі прэвентыўныя рыначныя чаканні такім чынам абнуляць расійскія нафтавыя прыбыткі — ужо зімой ці толькі вясной.
Дык вось, нехта лічыць, што нафце, якая тэрытарыяльна далёкая ад кагосьці, перашкодзяць адлегласці. Насамрэч гэта не зусім так, прычым ужо даўно.
Напрыклад, СССР пастаўляў сваю нафту камуністычнай Кубе так:
савецкая нафта транспартавалася ў значна бліжэйшую Румынію,
Румынія часоў Чаўшэску за гэтую нафту нешта пастаўляла франкісцкай паўфашысцкай Іспаніі,
Іспанія за гэтыя румынскія тавары плаціла Венесуэле,
і менавіта Венесуэла за гэтыя грошы ўжо і пастаўляла нафту Кубе, што знаходзілася побач
(а Куба пастаўляла ў СССР свой цукар, бо нічога болей у яе не было).
І калі цяпер Кітай не захоча дарма сварыцца з амерыканцамі з-за куплі расійскай нафты, ён лепш купіць нафту ў Венесуэлы —
пастаўляючы туды заадно кітайскія тавары ў аплату гэтай нафты,
Венесуэла ж, у сваю чаргу, паставіць нафту не ў далёкую КНР, а значна бліжэйшым і цяпер сяброўскім Злучаным Штатам,
ЗША аплату за гэтую нафту зробяць сяброўскаму Ірану,
і ўжо Іран за гэтыя долары і паставіць нафту ў не надта далёкі Кітай —
то бок кола замкнецца, прычым задаволены будуць абсалютна ўсе.
Таму важна, што цяпер свету адкрываюцца адразу два пастаўшчыкі нафты ў розных паўшар'ях, чым значна палягчаецца адпаведная лагістыка.
Без Расіі.
Аляксандр Кірш, «Обозреватель»