4 чэрвеня 2020, Чацвер, 8:52
Сім сім, Хартыя 97!
Рубрыкі

«Беларусь знаходзіцца ў пачатку італьянскага сцэнару каранавірусу»

66
«Беларусь знаходзіцца ў пачатку італьянскага сцэнару каранавірусу»

Страты могуць быць у кожнай сям'і.

Беларусам макулінкамі даводзіцца збіраць інфармацыю пра рэальную сітуацыю ў эпідэміі каранавірусу ў краіне.

Ва ўмовах маўчання і бяздзейнасці ўладаў даводзіцца спадзявацца на ініцыятыву лекараў, грамадскіх актывістаў і незалежных блогераў, якія часта ідуць на рызыку дзеля аднаўлення дакладнай карціны распаўсюджвання хваробы.

Сайт Charter97.org пагутарыў з грамадскай актывісткай Вольгай Маёравай, сын якой вучыцца ў Віцебску, што апынуўся ў складанай эпідэмічнай сітуацыі.

– Геаграфія каранавірусу ў Беларусі пашыраецца. У сацыяльных сетках і тэлеграм-каналах з'яўляецца ўсё больш інфармацыі пра новыя населеныя пункты, ахопленыя эпідэміяй. Як Вы пракаментуеце гэтыя паведамленні? Наколькі небяспечная цяпер сітуацыя ў Беларусі?

– Што ж, Лукашэнка свайго дамогся. Ягоныя чыноўнікі спрабавалі адсочваць кантакты толькі ў тых, хто прыехаў з-за мяжы. Яны зусім не казалі пра тое, што трэба прадухіляць заражэнне ўнутры краіны. У выніку мы маем карту эпідэміі, якая адлюстроўвае ўсю геаграфію Беларусі. Я думаю, што цяпер можа нават быць позна ўводзіць карантын у тым выглядзе, у якім ён уведзены, напрыклад, у Польшчы, таму што ўжо ўся тэрыторыя краіны заражаная. Карантын, безумоўна, патрэбны, але ўлады безнадзейна ўпусцілі момант.

Калі цяпер усё ж увядуць карантын, мы будзем стартаваць з значна больш цяжкай, практычна пагібельнай, кропкі. Заражэнне дасягнула ўжо практычна ўсіх куткоў Беларусі. Мэтай такога карантыну павінна стаць хоць бы лакалізацыя інфекцыі ўнутры кожнай тэрыторыі – а гэта значна цяжэй. Трэба было ўводзіць карантын у самым пачатку эпідэміі.

На жаль, ёсць яшчэ адзін важны момант: арганізацыя паўнавартаснага карантыну павінна суправаджацца матэрыяльнай дапамогай наёмным працаўнікам і бізнэсу з боку дзяржавы. У Беларусі няма фонду падтрымкі людзей, якія засталіся без працы. Асноўнае злачынства Лукашэнкі заключаецца ў тым, што ён разваліў эканоміку. Цяпер Беларусь падышла да крызісу абсалютна спустошанай і непадрыхтаванай, у дзяржавы няма грошай на сацыяльную падтрымку. Гэтую адсутнасць грошай улады хаваюць размовамі, што нібыта «карантын не патрэбны».

– Лукашэнка прызнаў гібель усяго некалькіх чалавек ад каранавірусу. Міністэрства аховы здароўя вельмі рэдка і неахвотна публікуе звесткі пра заражаных. Ці можна давяраць інфармацыі ўладаў пра колькасць захварэлых і ахвяраў?

– Я не спецыяліст, але магу сказаць пра тое, што рэальная карціна пра захварэлых павінна сур'ёзна адрознівацца ад гэтых звестак. Я сама, напэўна, таксама хварэю – але ні ў якія зводкі не магу трапіць на азначэнне.

Калі я звярнуся, як гэта рабілі многія мае знаёмыя, мне адмовяць у тэсце на каранавірус, таму што я не кантактавала з замежнікамі і не прыехала з-за мяжы. Такі чалавек, як я, ужо аўтаматычна не трапляе ў афіцыйную статыстыку. А пры гэтым ужо многія мае знаёмыя зазналі такія ж сімптомы.

Я мяркую, што ў нас колькасць заражаных павінна быць проста велізарнай, зыходзячы з таго, што я ведаю пра гэтую інфекцыі і наколькі бязладна паводзяць сябе нашы грамадзяне. Яны не атрымліваюць сігналаў ад дзяржавы і не мяркуюць, што існуе нейкая небяспека. У такой сітуацыі не можа быць малой колькасці заражаных. Думаю, што гаворка ўжо павінна ісці пра тысячы тых, хто захварэў на COVID-19.

– Што Вам вядома ад знаёмых пра рэальную эпідэмічную сітуацыю ў Менску ці іншых рэгіёнах Беларусі? Ці выпадала вам сутыкацца з выпадкамі COVID-19?

– Нягледзячы на тое, што я жыву за горадам, мой сын вучыцца ў каледжы ў Віцебску і ён ад'язджаў туды на сесію.

Мы вельмі спадзяваліся, што яму дазволяць прайсці хутка экзамены, тым больш, што ён добра вучыцца – каб як мага менш там затрымлівацца. Але адміністрацыя каледжа адмовіла і дала зразумець, што было распараджэнне зверху не проста нікога не адпускаць, але і весці кантроль за тым, каб навучэнцы былі на занятках.

Гэта значыць, сыну давялося быць у Віцебску і прыязджаць да мяне на выходныя. У выніку я атрымала такую хваробу, ад якой да гэтага часу не магу прыйсці ў сябе, і час ад часу мне цяжка дыхаць. У гэты момант я нядобрым словам успамінаю адміністрацыю тэхнікума.

Сын расказаў пра тое, якія чуткі ходзяць паміж студэнтамі. У іх цяпер – стан панікі. З чутак вядома, што выкладчыкаў аглядаюць лекары, іх рэгулярна просяць здаць нейкія аналізы. Што тычыцца студэнтаў, то за іх здароўем няма ніякага кантролю. Людзей трымаюць у сценах каледжа да апошняга. Гэта – варварскае стаўленне да студэнтаў, тым больш, што да туды прыязджаюць людзі з іншых раёнаў Беларусі. Атрымліваецца, што цяпер сесія скончылася, і ўсё развязуць інфекцыю ў свае дамы.

– Лекары паведамляюць пра калапс у лякарнях ўжо не толькі ў Віцебску, але і ў Менску. Аддзяленні, адведзеныя пад «пнеўманію» перапоўненыя пацыентамі, медыкі не спраўляюцца. Ці можа сітуацыя ў Беларусі пайсці паводле сцэнара Італіі і Гішпаніі, дзе штодня памірае блізу 1000 чалавек?

– Калі я чытаю каментары сваіх сяброў у «Фэйсбуку» або тыя паведамленні, якія я атрымліваю асабіста, складваецца ўражанне, што мы ўжо ў пачатку гэтага шляху.

Кантакты першага ўзроўню адпраўляюцца дадому, людзі з пнеўманіяй таксама дома лечацца. Я не магу называць прозвішчы (дзеля бяспекі крыніцаў інфармацыі), але людзі мне гэта расказваюць.

Ад таго, што ім у пасведчанні аб смерці, барані Божа, напішуць «атыповая пнеўманія», нікому ад гэтага лягчэй не будзе. Я не разумею, каго спрабуюць падмануць улады? У мяне няма нават здагадкі, хто ў нашай краіне можа паверыць, што ў нас сітуацыя не набліжаецца да італьянскай.

Ці атрымаецца ва ўладаў хаваць такія велізарныя ахвяры?

– У іх гэта не атрымаецца. Нават калі яны намалююць прыгожыя лічбы, у народнай свядомасці гэта ўсё роўна застанецца злачынствам. Такія рэчы не даруюць. Рана ці позна кошт ім будзе выстаўлены.

Экс-суддзя Канстытуцыйнага суда Міхаіл Пастухоў напісаў артыкул, у якім ён падрабязна разбірае, якія артыкулы Канстытуцыі і Крымінальнага кодэкса парушаныя ўладай ва ўмовах эпідэміі.

Здзейсненыя злачынствы, звязаныя з неінфармаванасцю людзей пра небяспеку, ёсць склад артыкула КК пра халатнае стаўленне да сваіх абавязкаў. Лукашэнка не выконвае свае канстытуцыйныя абавязкі. Я мяркую, што ёсць падставы для разгляду ягоных злачынстваў у міжнародным судзе.

– Калісьці Чарнобыль падарваў рэшткі даверу людзей да КПСС і паскорыў падзенне савецкай улады. Ці можа каранавірус стаць Чарнобылем для Лукашэнкі?

– Паралелі напрошваюцца, але сітуацыя з пандэміяй будзе горшай. Вынікі Чарнобыля былі адтэрмінаваныя ў часе. Радыяцыя дзейнічала больш непрыкметна, многія паміралі ў ваенных шпіталях, смерці былі не на віду ва ўсіх.

Калі цяпер пачнецца тая ж сітуацыя, што ў Італіі або Гішпаніі, то смерці будуць адбывацца проста пасярод мірнага жыцця, стануць значна больш відавочнымі для грамадства.

Думаю, што і сацыяльныя наступствы будуць больш сур'ёзныя. Нават калі гэта не выльецца ў масавыя выступы, таму што нельга збірацца ва ўмовах эпідэміі, грамадства гэтага Лукашэнку не даруе. Бо гэта могуць быць страты ў кожнай сям'і, як падчас вайны.

– Што можа спыніць гэтую трагедыю?

– Па-першае, сумленныя аповеды лекараў. Для мяне вельмі горка, калі вінавацяць ва ўтойванні фактаў тых, хто працуе непасрэдна з хворымі.

Думаю, што фальсіфікацыя дыягназаў праводзіцца дастаткова вузкім колам людзей. Добра, што людзі і самі лекары пачынаюць больш публікаваць праўдзівай інфармацыі ў сацыяльных сетках.

І апошняе: павінен быць зварот беларускага грамадства да міжнародных структураў. Гэта было б вельмі эфектыўна: бо мала смяяцца з Лукашэнкі, тыражаваць ягоныя цытаты – трэба казаць пра тое, што ён здзяйсняе злачынства.