12 сакавiка 2026, Чацвер, 15:07
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Паліна Шарэнда-Панасюк заклікала ўзмацніць ціск на рэжым Лукашэнкі

4
Паліна Шарэнда-Панасюк заклікала ўзмацніць ціск на рэжым Лукашэнкі
Паліна Шарэнда-Панасюк

Гэта дапаможа вызваліць усіх вязняў сумлення.

Палітвязні ў Беларусі — гэта не ўнутраная праблема краіны, а злачынства супраць чалавечнасці, што ўчыняецца ў цэнтры Еўропы. Аб гэтым падчас сайд-івэнта на 61-й сесіі Рады ААН па правах чалавека ў Жэневе 11 сакавіка заявіла былая вязніца сумлення Паліна Шарэнда-Панасюк. Сайт Charter97.org прыводзіць тэкст яе выступлення:

— Рэжым Лукашэнкі ўжо больш за 30 гадоў узурпуе ўладу з дапамогай страху, тэрору і рэпрэсій. Але жыць пад дыктатурай — не значыць мірыцца з ёй.

Рэпрэсіі рэжыму закранаюць не толькі аднаго чалавека, яны абрушваюцца на ўсю яго сям'ю. Калі чалавека хапаюць, ён фактычна знікае. Ёсць выпадкі, калі родныя тыднямі, а часам і месяцамі, не ведаюць, дзе ўтрымліваюць іх блізкіх. Рэжым пераследуе не толькі палітвязня, але і ўсіх, хто спрабуе яму дапамагчы.

У Беларусі дзейнічае Дэкрэт №18, які дазваляе практычна любую сям'ю абвясціць такой, што знаходзіцца ў сацыяльна небяспечным становішчы, і забраць дзяцей. Гэты ж дэкрэт служыць і асновай рабскай працы ў калоніях.

У Беларусі няма судоў. Там, дзе павінен быць закон, працуе проста канвеер разправы. Па палітычных справах не існуе незалежнай экспертызы. Адвакаты запалоханыя, пазбаўленыя самастойнасці або проста выдаляюцца з працэсу. Суддзі афармляюць загадзя прынятыя рашэнні.

Адным з праяў тэрору супраць палітвязняў стаў артыкул 411 (злоснае непадпарадкаванне адміністрацыі калоніі). На практыцы гэта азначае наступнае: палітвязня можна зноў і зноў судзіць, дадаючы новы тэрмін, не выпускаючы за браму калоніі ні на секунду. Яе да мяне прымянялі тры разы. Я хачу заклікаць экспертаў, сусветную супольнасць аказваць ціск на рэжым Лукашэнкі з мэтай скасаваць гэты артыкул. Аналагаў артыкула, які дазваляе бясконца падаўжаць зняволенне, у цывілізаваным свеце няма.

Трэба патрабаваць неадкладнага і безумоўнага вызвалення ўсіх палітвязняў і іх поўнай прававой рэабілітацыі.

Палітвязні ў Беларусі — гэта не ўнутраная праблема краіны, а злачынства супраць чалавечнасці, якое ўчыняецца ў цэнтры Еўропы ў XXI стагоддзі. Калі свет сапраўды хоча дапамагчы беларускім палітвязням, нельга абмяжоўвацца толькі выказваннем спачування, трэба дзейнічаць. Ціск на рэжым павінен узмацняцца да таго часу, пакуль усе закладнікі не будуць вызваленыя.

Напісаць каментар 4

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках