4 лютага 2026, Серада, 11:12
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Лукашэнка прыйшоў да несуцяшальнай высновы

17
Лукашэнка прыйшоў да несуцяшальнай высновы

Па слядах чарговага паказушнага наганяю.

Праз тры месяцы пасля памятнага разносу чыноўнікам Віцебшчыны кіраўнік зноў вярнуўся да праблемнага рэгіёна. Па ўсім відаць, лепш не стала.

На чарговай нарадзе Лукашэнка прыйшоў да несуцяшальнай высновы: на фоне падзення ў эканоміцы вобласці «не відаць ні імкнення, ні ініцыятывы, не відаць і змен да лепшага».

Нібыта таму ён і змяніў старшыню аблвыканкама.

Як быццам гэта дапаможа. Бо, паводле ягоных уласных слоў, для Віцебшчыны патрэбны «пакрокавы антыкрызісны план». Тут якраз самы час спікеру задацца пытаннем: а хто справакаваў гэты крызіс? Але так можна ж выйсці на самога сябе…

Адсутнасць ініцыятывы і імкнення ў чыноўнікаў лёгка растлумачыць. Ім гадамі даводзіцца выконваць далёкія ад рацыянальнасці капрызы правадыра, нясучы ўсю цяжар адказнасці за прадказальны правал такіх задумаў.

Нескладана ж было прагназаваць, чым мусіла скончыцца навязаная Лукашэнкам ідэя па ўкрупненні гаспадарак у вобласці, зборы пад адным дахам тых прадпрыемстваў, што яшчэ трымаюцца на плаву, разам з тымі, якія даўно маюць усе прыкметы тапельца.

Дзеля справядлівасці, у дадзеным выпадку (як і ў іншых сітуацыях) сярод наменклатуры не знайшлося ніводнага прынцыповага смельчака, здольнага нагадаць выхадцу з вёскі, што ў выніку можна атрымаць, змяшаўшы мёд з конскімі «яблыкамі».

Падзеж жывёлы на Віцебшчыне б'е рэкорды, але кіраўнік здымае з пасады кіраўніка вобласці аўтара дысертацый у галіне ветэрынарнай медыцыны. І накіроўвае вырашаць праблему… былога міністра прамысловасці.

У сельскай гаспадарцы бяда па ўсёй краіне, пра што Лукашэнка і сам усё часцей кажа падчас публічных разносаў. І сам жа цягам апошніх шасці гадоў змяняе профільных міністраў раз на год.

Апатыя чыноўнікаў выклікана тым, што ім гадамі даводзіцца працаваць у рэжыме «пайдзі туды — не ведаю куды», рызыкуючы атрымаць чарговы разнос, не ўгадаўшы з патрэбным напрамкам.

Вось і гэтым разам ім давялося ўцягваць шыі ў плечы пад гнеўныя папрокі пра ўключаныя ў вёсках ліхтары. Папрокі ад таго ж чалавека, які год таму даваў ім устаноўку: «У вёсцы, не кажучы ўжо пра аграгарадкі, хаця б адзін ліхтар на вуліцы павінен гарэць. Каб людзі смела маглі перамяшчацца па вуліцы».

Кірыл Іваноў, «Салідарнасць»

Напісаць каментар 17

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках